Δύο χιλιάδες είκοσι έξι
ατέλειωτη νύχτα, αργεί να φέξει
Ερχεται διπλή εθνική (τι γελάτε ρε;) γιορτή φέτος. Στις 24 του Μάρτη η Νίκη εισηγείται την αύξηση του κατώτατου μισθού που θα της υπαγορεύσει ο Κούλης. Η κερα-Κεραμέως θα μας πει με πόσα πρέπει να ζούμε, εμείς εδώ μπορούμε να δούμε με πόσα ζει (για τα δηλωμένα μιλάμε) εκείνη.
Ο πατέρας των εργατών πιάστηκε με μια αδήλωτη γίδα 3,2 εκατομμυρίων στην πλάτη. Ολοι μαζί οι εργάτες δεν ξέρουμε αν έχουν (για τα δηλωμένα μιλάμε πάλι) τόσα…
Ολοι οι παρανοϊκοί, όλοι οι σαλεμένοι
στην τρέλα και στον όλεθρο σέρνουν την οικουμένη.
Αδύνατοι, ασάλευτοι, κοιτάζουν στριμωγμένοι
λαοί που έχουν γίνει πια της Γης οι κολασμένοι.
«Κρατήστε μετρητά για να καλύψετε μία βδομάδα» προτρέπει η σουηδική κυβέρνηση. Στη μακάρια μπανανία του νότου δεν μπορεί να ειπωθεί κάτι τέτοιο, γιατί το 80% του πληθυσμού απλά αδυνατεί να το κάνει για παραπάνω από μια μέρα.
«Η δημοσιονομική σοβαρότητα των τελευταίων ετών μάς δίνει σήμερα περιθώρια παρέμβασης» είπε ο Κούλης. Και οι τσακισμένοι νεόπτωχοι, πίσω από τις λέξεις «δημοσιονομική σοβαρότητα» διαβάζουμε «ληστρική επιδρομή» στον πλούτο που παράγουμε.
Η μέση τιμή της βενζίνης (πανελλαδικά) κινείται τις τελευταίες μέρες γύρω στο 1,95 ευρώ το λίτρο, όταν η διεθνής τιμή του πετρελαίου είναι περί τα εκατό δολάρια το βαρέλι. Εχει κανείς κάποια πειστική εξήγηση για το ότι στις 15 Ιανουαρίου, με τη διεθνή τιμή του πετρελαίου στα 67 δολάρια, η μέση τιμή βενζίνης στην Ελλάδα ήταν 1,71 ευρώ το λίτρο;
Οποιος γυρίζει, δεν μπορεί, κάπου θα ανταμώσει
εκείνο τον πραματευτή με το γνωστό βιβλίο.
Η χώρα τους «είναι παράγοντας σταθερότητας» δηλώνουν ομοθυμαδόν ο κυβερνήτης Κούλης και ο «θέλω να γίνω χαλίφης στη θέση του χαλίφη» Ανδρουλάκης.
Πού είναι η Καρυστιανού; Πού είναι η Μαρία;
Μήπως αποξεχάστηκε στη σκάφη να ζυμώνει;
Πού είν’ ωρέ οι φίλοι της, πού οι αντρειωμένοι
που μία χώρα ολάκερη να σώσουν περιμένει;
Δηλαδή σε πείραξε επειδή το έκανε η Ζωή και όχι οποιοσδήποτε άλλος ή το πρόβλημα είναι τα κρακεράκια; Αφού σου αρέσει να σε βιντεοσκοπούν ρε Αδωνι.
Αυτό το «θέλω λίγο χρόνο να σκεφτώ» το είπες χαριτολογώντας; Είναι παροιμιώδες Κωνσταντινόπουλε και όλοι ξέρουν τι σημαίνει…
Με αφορμή το «πρήξιμο» των μουμουέδων ένεκεν του θανάτου του Αντώνη Κούρτη, κολλητού του Ανδρέα Παπανδρέου, αντιγράφουμε από μάθημα δημοσιογραφίας του Λέοντος Καραπαναγιώτη: «Η σχέση του δημοσιογράφου με τον πολιτικό, τον μεγάλο επιχειρηματία και τον τραπεζίτη, αυτούς δηλαδή που αποκαλούμε πηγές της ενημέρωσης, είναι εξαιρετικά δύσκολη. Δεν βρίσκονται στην ίδια πλευρά του λόφου και εάν βρεθούν, τότε οι δημοσιογράφοι έχουν προδώσει τους αναγνώστες, τους τηλεθεατές, τους ακροατές τους. Ο δημοσιογράφος δεν μπορεί να είναι κολλητός με τον πολιτικό και τον οικονομικό παράγοντα. Οι σχέσεις τους πρέπει να είναι κοινωνικά ευπρεπείς και οι αποστάσεις ασφαλείας να τηρούνται συστηματικά και συνειδητά. Οσες φορές ο κανόνας παραβιάζεται, χάνουν οι πολίτες καθώς γίνονται θεατές ενός στημένου παιχνιδιού».
Σαν πεις «εγώ θέλω παιδί» πηγαίνεις και το κάνεις
αλλά το αν και πώς θα ζεις το αναθέτεις σ’ άλλους!
Νομίζεις πως οι έγνοιες σου αγγίζουν τους «μεγάλους»
που την περνάνε μπέικα; Ρε συ, θα μας τρελάνεις;
Εκείνοι θα αποφασίζουν αν, πώς και με πόσα θα ζούμε κι εμείς θα σερφάρουμε ανέμελα. Εκείνοι θα παρασιτούν οικειοποιούμενοι τον πλούτο άλλων κι εμείς θα βλέπουμε σειρές και ταινίες. Εκείνοι θα επιτίθενται και θα δολοφονούν όποιους δεν γουστάρουν κι εμείς θα κάνουμε αναρτήσεις. Εκείνοι θα συγκαλύπτουν εγκλήματα και θα ψεύδονται σε κάθε βήμα κι εμείς θα ψωνίζουμε. Εκείνοι θα κοροϊδεύουν αναίσχυντα κι εμείς θα τους στηρίζουμε…
Κοκκινοσκουφίτσα
