Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Τόκιο αναβλήθηκαν πέρυσι και ανακοινώθηκαν για φέτος με πολλά ταρατατζούμ. Ο γιαπωνέζικος καπιταλισμός υπολόγιζε να βγάλει κέρδη από τη συρροή θεατών, τη διαφήμιση εταιριών-χορηγών κτλ. Και τα μεγαλολαμόγια της ΔΟΕ (Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή) υπολόγιζαν στα δικά τους κέρδη από τηλεοπτικά δικαιώματα, χορηγούς κτλ.
Πλην όμως, η πανδημία τούς χάλασε τα σχέδια. Μέχρι πριν από ενάμιση μήνα έλεγαν πως θα κάνουν τους αγώνες με θεατές. Το γεγονός ξεσήκωσε αγανάκτηση στους Ιάπωνες. Μπορεί αυτή να μην εκφράστηκε με κινητοποιήσεις στο δρόμο, εκφράστηκε όμως πολύ καθαρά στα γκάλοπ, στα οποία ένα ποσοστό που έφτανε και το 70% τασσόταν ενάντια στη διεξαγωγή των αγώνων.
Τελικά, γιαπωνέζικη κυβέρνηση και ΔΟΕ βρήκαν τη χρυσή τομή: αγώνες χωρίς θεατές, για να βγουν λεφτά μόνο από τα τηλεοπτικά δικαιώματα και τη διαφήμιση των χορηγών. Ομως, μια αναζωπύρωση στον αριθμό των ημερήσιων κρουσμάτων έθεσε σε αμφισβήτηση ακόμα και αυτό. Ο ίδιος ο αρχιμάνατζερ των αγώνων, μεγαλοστέλεχος επιχειρήσεων με τεράστια πείρα, έφτασε στο σημείο να μην αποκλείσει τη ματαίωση των αγώνων, μολονότι αυτοί δε θα κρατήσουν ούτε μήνα.
Οι εταιρίες-χορηγοί άρχισαν να αποσύρονται, με πρώτη την πανίσχυρη Toyota. Δε θέλουν να συνδέσουν το όνομά τους με κάποιο επιδημιολογικό έγκλημα, εισπράττοντας αρνητική διαφήμιση. Κατά βάθος, σκέφτονται ότι δεν αξίζει τον κόπο να ρίξουν λεφτά σε μια αποτυχημένη διοργάνωση, επίσημα όμως επικαλούνται τον κίνδυνο αναζωπύρωσης της πανδημίας.
Από πού, όμως, μπορεί να προέλθει ο κίνδυνος, όταν οι αγώνες θα γίνουν χωρίς θεατές; Από τους περίπου 11.000 θεατές και συνοδούς, τους οποίους μάλιστα έχουν μαντρώσει στο κεντρικό ολυμπιακό χωριό στο Τόκιο και σε ξενοδοχειακά συγκροτήματα σε κάποιες άλλες πόλεις στις οποίες θα γίνουν κάποια ειδικά αγωνίσματα;
Ναι, απ’ αυτούς. Γι’ αυτό και εφαρμόζουν τα πιο αυστηρά πρωτόκολλα, αποκλείοντας κάθε πιθανότητα συγχρωτισμού αυτών των 11.000 ανθρώπων με την ιαπωνική κοινωνία. Δεν τους αφήνουν ούτε να ξεμυτίσουν από το ολυμπιακό χωριό, ενώ σε κάποιες βόλτες που τους έκαναν έβλεπαν τα αξιοθέατα μέσα από το λεωφορείο!
Mιλάμε για 11.000 τουρίστες σε μια χώρα με πληθυσμό 126 εκατομμύρια, στην οποία οι θάνατοι από covid είναι μέχρι στιγμής 15.097.
Η Ελλάδα των 10,3 εκατομμυρίων κατοίκων (πάνω από δώδεκα φορές μικρότερος πληθυσμός σε σχέση με την Ιαπωνία) και των 12.851 μέχρι στιγμής θανάτων (δεκαπλάσιοι κατ’ αναλογία πληθυσμού σε σχέση με την Ιαπωνία), δηλώνει έτοιμη να δεχτεί εκατομμύρια τουρίστες. Οι οποίοι δε θα παραμείνουν μαντρωμένοι στα ξενοδοχεία, αλλά θα κυκλοφορούν ελεύθερα στη χώρα.
«Οσοι πιστοί προσέλθετε» είναι το σλόγκαν της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Ο μικρός αριθμός που θα έρθει τελικά δε θα οφείλεται σε άρνηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη ή στα αυστηρά μέτρα ελέγχου στις πύλες εισόδου της χώρας (κανένας έλεγχος δε γίνεται, ιδιαίτερα στα αεροδρόμια), αλλά στις συνθήκες που διαμορφώνονται μέρα με τη μέρα, με το τέταρτο κύμα της πανδημίας να δείχνει τα δόντια του σε όλη την Ευρώπη. Οι τουρίστες δε θα έρθουν και φέτος μαζικά επειδή «δε θέλουν» και όχι επειδή «δεν τους θέλουμε».
Είναι τρελοί οι Ιάπωνες που επέβαλαν τη διεξαγωγή των ολυμπιακών αγώνων χωρίς θεατές και μάντρωσαν αθλητές και συνοδούς, υποχρεώνοντάς τους μάλιστα να αναχωρούν από την Ιαπωνία μόλις ολοκληρώνεται το αγώνισμά τους; ‘Η μήπως η Ιαπωνία είναι κάποια κρυφή… σοβιετία, όπως θα έλεγαν οι εγχώριοι νεοφιλελεύθεροι και δεξιοί; Αστεία πράγματα. Μία από τις πιο ισχυρές ιμπεριαλιστικές χώρες του πλανήτη είναι η Ιαπωνία. Kαι με δεξιά κυβέρνηση. Ακολουθεί, όμως, το μοντέλο που ακολούθησαν και άλλες χώρες της Ανατολής (Κίνα, Νότια Κορέα, Ταϊβάν, Νέα Ζηλανδία, Αυστραλία), εκτιμώντας ότι είναι προτιμότερο να χαθούν έσοδα από τον τουρισμό, παρά να φουντώσει η πανδημία, που θα έχει και οικονομικές επιπτώσεις, αλλά και πολιτικές, καθώς οι λαοί της περιοχής είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι έναντι των επιδημιών από ιούς σαν τον SARS-CoV-2, με αποτέλεσμα οι κυβερνήσεις να υπολογίζουν το λεγόμενο πολιτικό κόστος.
Πέρυσι τον Μάη, η Ελλάδα έβγαινε από το πρώτο κύμα της πανδημίας με ελάχιστες πληγές. Οχι επειδή εφάρμοσε κάποια δήθεν μεγαλοφυή πολιτική ο Μητσοτάκης, υπό την επιστημονική καθοδήγηση του Τσιόδρα, όπως υποστήριζε η κυβερνητική προπαγάνδα, αλλά επειδή η αρχική διασπορά στη χώρα (όπως και σε άλλες χώρες) ήταν εξαιρετικά χαμηλή, με αποτέλεσμα το «λοκντάουν», αν και δεν περιέλαβε τους χώρους εργασίας των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, να καταστεί αποτελεσματικά.
Η κατάσταση άλλαξε άρδην μέσα στο καλοκαίρι του 2020, όταν άνοιξαν τα σύνορα στον τουρισμό, όπως απαιτούσε το κεφάλαιο. Από τότε η χώρα δεν ξανασήκωσε κεφάλι. Κι όμως, η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της επέμεναν πως ο τουρισμός δεν έπαιξε κανένα ρόλο. Και φέτος, σε επιδημιολογικές συνθήκες πολύ-πολύ χειρότερες, με τεράστια διασπορά του ιού στην κοινότητα, έσπευσαν ν’ ανοίξουν τον τουρισμό από τα μέσα Μάη. Και μαζί με τον τουρισμό ν’ ανοίξουν «τα πάντα όλα», με αποτέλεσμα το τέταρτο κύμα της πανδημίας να χτυπήσει από τα τέλη Ιούνη.
Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει η γιαπωνέζικη κυβέρνηση μόλις 11.000 αθλητές και συνοδούς των ολυμπιακών αγώνων αποτελεί ένα καλό μέτρο σύγκρισης, που επιβεβαιώνει τον εγκληματικό χαρακτήρα της διαχείρισης της πανδημίας που ασκεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
