Είκοσι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ των οποίων και κάποιοι που στο παρελθόν είχαν αναμιχθεί στο κίνημα αλληλεγγύης στον παλαστινιακό λαό (Κουράκης, Δρίτσας), αλλά και αρκετοί που κατείχαν υπουργικά πόστα (Σκουρλέτης, Φίλης, Χριστοδουλοπούλου, Δρίτσας, Κουράκης) κατέθεσαν ερώτηση προς τον Σπίρτζη αναφορικά με τη συμμετοχή της ΣΤΑ-ΣΥ στο διαγωνισμό για την ανάληψη της κατασκευής μιας γραμμής ελαφρού μετρό στο Ισραήλ, που θα εξυπηρετεί και παράνομους ισραηλινούς εποικισμούς.
Ξεχειλίζει για μια φορά ακόμα η υποκρισία από τους εν λόγω κυρίους και κυρίες. Ας σημειώσουμε ενδεικτικά μερικά οφθαλμοφανή:
♦ Η ΣΤΑ-ΣΥ έφτιαξε κοινοπρακτικό σχήμα με την ισραηλινή Pangea Israel Projects στις αρχές Αυγούστου του 2017. Τον Μάρτη του 2018 η κοινοπραξία πέρασε στη δεύτερη φάση του διαγωνισμού, οπότε προστέθηκε και η γνωστή ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ. Χρειάστηκε να περάσουν σχεδόν δυο χρόνια για να ευαισθητοποιηθούν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ; Κάποιοι απ' αυτούς ήταν υπουργοί όταν άρχισε το αλισβερίσι και, βέβαια, δεν είχαν κανένα συνειδησιακό πρόβλημα όταν συμμετείχαν σε κοινά υπουργικά συμβούλια με τους σιωνιστές μακελάρηδες.
♦ Οι βουλευτές ρωτούν τον Σπίρτζη αν «έχει διερευνηθεί κατά πόσο το εν λόγω έργο διέρχεται πράγματι από κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη και εξυπηρετεί παράνομους ισραηλινούς εποικισμούς, όπως δημοσιεύματα υποστηρίζουν»! Ο κόσμος το 'χει τούμπανο κι αυτοί ακόμα… το ψάχνουν. Εχουν δημοσιευτεί αναλυτικά και τα ονόματα των παράνομων εποικισμών που θα εξυπηρετεί η εν λόγω γραμμή, τι άλλο θέλουν;
♦ Γιατί Ερώτηση και όχι Επίκαιρη Ερώτηση; Μη βια-στείτε να μιλήσετε για «ψείρισμα», είναι ουσιαστικό το ζήτημα. Στην Ερώτηση ο υπουργός απαντά άμα γουστάρει και απαντά γραπτώς. Μπορεί να δώσει μια αόριστη και ασαφή απάντηση, με την οποία να βολευτούν όλοι. Αντίθετα, η Επίκαιρη Ερώτηση συζητιέται στην Ολομέλεια της Βουλής και παράγει συνέπειες για τον υπουργό.
Αντιλαμβανόμαστε την ανάγκη ενός κομματιού του ΣΥΡΙΖΑ να δείξει ότι… δεν έχει αποκοπεί από τις ρίζες του. Σιχαινόμαστε, όμως, τους Πόντιους Πιλάτους. Μπορεί κάποιοι να διατηρούν ακόμα φιλικές σχέσεις μ' αυτή τη δράκα των εξουσιολάγνων τυχοδιωκτών και να τους ζητούν τέτοιες «χάρες» (όπως η κατάθεση μιας ανώδυνης Ερώτησης), όμως εμείς θυμόμαστε τα λόγια του Μπρεχτ για εκείνους που νίβουν τα χέρια τους σε ματωμένους νιπτήρες.
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ απογείωσε τις σχέσεις με το σιωνιστικό μόρφωμα, ξεπερνώντας και την κυβέρνηση Γιωργάκη Παπανδρέου. Χωρίς τσίπα, ο Τσίπρας χαρακτηρίζει στρατηγικού χαρακτήρα τη συνεργασία με το Ισραήλ, ενώ δε δίστασε να χαρακτηρίσει την Ιερουσαλήμ «ιστορική πρωτεύουσα του Ισραήλ», καιρό πριν ο Τραμπ αποφασίσει να μεταφέρει στην κατεχόμενη παλαιστινιακή πόλη την αμερικάνικη πρεσβεία.
Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο πολιτικής, που περιλαμβάνει ακόμα και συνεργασία στο στρατιωτικό επίπεδο (τα ισραηλινά αεροπλάνα που βομβαρδίζουν τη Γάζα κάνουν τις ασκήσεις τους στον ελληνικό εναέριο χώρο και χρησιμοποιούν τα ελληνικά στρατιωτικά αεροδρόμια), ήταν αναμενόμενο να μπει μια κρατική εταιρία, όπως η ΣΤΑ-ΣΥ σ' ένα έργο όπως το ελαφρύ μετρό της Ιερουσαλήμ. Η συμμετοχή σ' αυτό το έργο, που είναι παράνομο ακόμα και με τα μέτρα και σταθμά του ΟΗΕ, καθώς θα εξυπηρετεί παράνομους εποικισμούς σε κατεχόμενη παλαιστινιακή γη, είναι ασφαλώς μια ειδεχθής πράξη.
Δεν είναι όμως λιγότερο ειδεχθή όλα τα υπόλοιπα. Δεν είναι η ΣΤΑ-ΣΥ και ο Σπίρτζης που άνοιξαν το δρόμο. Είναι ο Τσίπρας και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που δημιούργησαν το δρόμο που βαδίζει η ΣΤΑ-ΣΥ. Η δική μας αντίθεση στη συνεργασία με τον ναζισιωνισμό είναι ειλικρινής και καθολική. Οχι υποκριτική και επιμέρους.
Π.Γ.
