Η υπόθεση Μαρίνου έχει ξεχαστεί, βοηθούντος και του Πάσχα που μεσολάβησε. Αναφερόμαστε στον προαλειφόμενο για διοικητή του ΕΦΚΑ συριζαίο Στάθη Μαρίνο, ο οποίος ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση, παρουσιάστηκε από τον υφυπουργό Πετρόπουλο στην αρμόδια Επιτροπή ΔΕΚΟ της Βουλής και «αποσύρθηκε» άρον-άρον, όταν φάνηκε πως η ζημιά που γινόταν στην κυβέρνηση ήταν μεγάλη.
Η ζημιά προερχόταν από την αποκάλυψη ότι ο Μαρίνος ήταν ειδικός σύμβουλος του διευθύνοντος συμβούλου της ΗΔΙΚΑ, ταυτόχρονα όμως ήταν συνεταίρος με 45% στην εταιρία Safe Cape ΕΠΕ, η οποία έπαιρνε συνεχώς εργολαβίες -με απευθείας αναθέσεις μάλιστα- από την ΗΔΙΚΑ. Τις δουλειές τις έπαιρνε ο συνεταίρος μου, γιατί είναι καλός επαγγελματίας και έχει εξαιρετικό όνομα, υποστήριξε ο Μαρίνος!
Ο ίδιος πάντως δεν έκρινε ότι υπήρχε ασυμβίβαστο ανάμεσα στην ιδιότητά του ως συνεταίρου μιας καπιταλιστικής επιχείρησης, η οποία έπαιρνε εργολαβίες από συγκεκριμένη υπηρεσία του Δημοσίου, και στην έμμισθη θέση που κατείχε προσωπικά, εργαζόμενος ως σύμβουλος του διευθύνοντος συμβούλου αυτής της υπηρεσίας. Ούτε για τυπικούς λόγους δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να πουλήσει τις μετοχές του. Τις πούλησε μόνο όταν κατάφερε να κάνει το «μεγάλο βήμα» στην καριέρα του. Μια μέρα πριν ανακοινωθεί η τοποθέτησή του ως διοικητή του ΕΦΚΑ! Τότε σκέφτηκε ότι γίνεται «επώνυμος» πλέον και μπορεί να τον «ψάξουν». Μέχρι τότε, δεν μπήκε καν στον κόπο να μεταβιβάσει τις μετοχές του, για να είναι τουλάχιστον τυπικά εντάξει (επί της ουσίας δε θ' άλλαζε τίποτα, βέβαια). Η σκέψη του ήταν εξαιρετικά απλή (και κυνική): «Ποιος θ' ασχοληθεί με έναν σύμβουλο διοικητή ΔΕΚΟ, που παίρνει δουλίτσες μερικών δεκάδων χιλιάδων ευρώ;».
Δεν πρόκειται για εξαίρεση, αλλά για κανόνα. Ετσι γινόταν και με τα άλλα κόμματα, έτσι συμβαίνει και με τους συριζαίους. Βρέθηκαν με την κουτάλα στα χέρια και της δίνουν και καταλαβαίνει. Δείτε ένα άλλο παράδειγμα.
Σε μια άλλη ΔΕΚΟ, τον ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ, προέκυψε ένα ζήτημα και επειδή οι έμμισθοι νομικοί του σύμβουλοι δεν κατέληγαν, αποφάσισαν να ζητήσουν τη γνώμη ενός ιδιώτη δικηγόρου. Υπάρχει, βέβαια, και το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, αλλά… κάπως πρέπει να βολέψουμε και τους δικούς μας. Η διοίκηση του ΕΛΓΟ (οι περιβόητοι πλέον… Βλαχοκαρέτσοι, όπως έχουν πολιτογραφηθεί από το ρεπορτάζ της εφημερίδας μας) απευθύνθηκε στον Διονύση Τεμπονέρα, ο οποίος όμως προσέφερε τις υπηρεσίες του και ως ειδικός σύμβουλος του υπουργού Κουρουμπλή. Προφανώς δεν υπήρχαν άλλοι δικηγόροι και έπρεπε να χρησιμοποιηθεί ο Τεμπονέρας με την… τεράστια δικηγορική πείρα…
Η σχετική παραγγελία έγινε στις 6 Μάρτη του 2018. Το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ παρέδωσε τη γνωμάτευσή του στις 8 Μάρτη του 2018. «Φαστ τρακ» διαδικασία, για την οποία ο δικηγόρος εισέπραξε 3.000 ευρώ. Αυτές είναι δουλειές! Η αλήθεια είναι πιο πεζή. Ο Δ. Τεμπονέρας έπρεπε να παραδώσει τη γνωμάτευση εντός διημέρου, γιατί την επομένη αναβαθμίστηκε σε γενικό γραμματέα του υπουργείου Ναυτιλίας, οπότε θα είχε ασυμβίβαστο. Ολα έγιναν απολύτως νομότυπα. Στηριγμένος σε ρυθμίσεις των προηγούμενων κυβερνήσεων, ο δικηγόρος-σύμβουλος Δ. Τεμπονέρας (από το Φλεβάρη του 2015 είναι σύμβουλος σε υπουργεία και φορείς εποπτευόμενους από υπουργεία) διατήρησε το δικαίωμα να ασκεί και ιδιωτικό επάγγελμα. Μόνο που το επάγγελμα δεν ήταν πάντοτε… ιδιωτικό, αφού ενίοτε πελάτης του ήταν το Δημόσιο.
Αυτά τα… μεμονωμένα περιστατικά καταδεικνύουν μια λογική καθόλου καινούργια. Τη λογική των επιβητόρων της εξουσίας. Των ανθρώπων που «βρήκαν την ευκαιρία και την άρπαξαν από τα μαλλιά», με τη σκέψη ότι «μπορεί να μην την
ξαναβρούν». Δεν έχει σημασία αν τα ποσά στα παραδείγματα δεν είναι και τόσο μεγάλα. Φαντάζεστε πως υπάρχει διαφορά συμπεριφοράς εκεί που «παίζονται τα χοντρά λεφτά»;
Π.Γ.
