Yγειονομική ανασφάλεια και νέα φτωχοποίηση/κινεζοποίηση

Οι πληροφορίες μας προέρχονται από έγκυρη (πιο έγκυρη δε γίνεται) πηγή. Το πρωί της Πέμπτης, υπήρχαν 80 «ορφανά» κρούσματα CoviD-19 σε όλη τη χώρα. Δηλαδή, κρούσματα που δεν μπορούν να συνδεθούν επιδημιολογικά με κάποιο άλλο κρούσμα. (Θυμίζουμε ότι το lockdown αποφασίστηκε όταν στη χώρα μας συγκεντρώθηκαν 11 «ορφανά» κρούσματα).
 
Στην επιτροπή των λοιμωξιολόγων, η οποία συνεδριάζει εν κρυπτώ και παραβύστω, χωρίς να θέτει τα επιδημιολογικά δεδομένα στη διάθεση της επιστημονικής κοινότητας, έχει ξεσπάσει άγρια εσωτερική σύγκρουση. Κάποιοι προτείνουν τη λήψη αυστηρών μέτρων, ακόμα και lockdown, φοβούμενοι ένα δεύτερο επιδημικό κύμα. Αλλοι συστήνουν απλώς επαγρύπνηση και θεωρούν υπερβολικά ακόμα και μέτρα όπως το κλείσιμο των σχολείων στην Ξάνθη.
 
Τι σημαίνει αυτό; Οτι λίγες εβδομάδες μετά την έναρξη της άρσης του lockdown δεν έχουν κανέναν έλεγχο της επιδημιολογικής κατάστασης στη χώρα. Εχουν δεκάδες κρούσματα που δεν μπορούν να τα συνδέσουν με εστίες μετάδοσης, πράγμα που σημαίνει ότι δε λειτουργεί συστηματικός μηχανισμός ιχνηλάτησης. Επανερχόμαστε έτσι σ' αυτό που εμείς φωνάζουμε από τον Απρίλη: δεν μπορεί να υπάρξει μηχανισμός ιχνηλάτησης χωρίς μαζικό τέστινγκ. Μόνο όταν γίνεται μαζικό τέστινγκ (με επιμονή και συνεχείς επαναλήψεις σε ευαίσθητα τμήματα του πληθυσμού) και υπάρχει μια ευρεία επιδημιολογική εικόνα, μπορεί να εφαρμοστεί η λεγόμενη επιθετική ιχνηλάτηση και να φέρει γρήγορα αποτελέσματα, ώστε να παίρνονται άμεσα στοχευμένα μέτρα απομόνωσης των εστιών μετάδοσης.
 
Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις (για την αλήθεια των οποίων έχουμε κάθε λόγο να αμφιβάλλουμε), το ένα τρίτο των νέων κρουσμάτων έχει έρθει από πτήσεις εξωτερικού. Κάποια απ' αυτά τα κρούσματα δημιούργησαν αλυσίδες μετάδοσης (ακόμα δεν έχει διευκρινιστεί πόσο μεγάλες είναι αυτές). Εύκολα μπορεί να φανταστεί κανείς τι πρόκειται να γίνει όταν ανοίξουν τα σύνορα (χερσαία, θαλάσσια και αεροπορικά) στον τουρισμό.
 
Κι όμως, όλη η υγειονομική διαχείριση αυτή τη στιγμή γίνεται με στόχο να μη χαλάσει η εικόνα του «covid free» τουριστικού προορισμού. Αποφεύγουν να πάρουν μέτρα ακόμα και τοπικών lockdown, για να μη γίνει σούσουρο στην τουριστική αγορά. Τον ελληνικό λαό τον έχουν «γραμμένο» κανονικά. Αδιαφορούν για τους κινδύνους στους οποίους τον βάζουν απελευθερώνοντας τα ταξίδια από το εξωτερικό -ακόμα και από χώρες μεγάλης διασποράς του ιού- και καταργώντας το πρωτόκολλο που εφαρμόζεται μέχρι τώρα (υποχρεωτικό τεστ, 7ήμερη καραντίνα στους αρνητικούς, 14ήμερη στους θετικούς). Εδώ η Γκερέκου έφτασε στο σημείο να υποστηρίξει ότι «αν ο αριθμός των κρουσμάτων σε μια περιοχή αυξηθεί επικίνδυνα, δεν θα υπάρχει lockdown, αλλά οι αρχές θα ζητήσουν να απομονωθούν ηλικιωμένοι και ευπαθείς ομάδες»! Αυτό είναι που λένε «ήρθαν τ' άγρια να διώξουν τα ήμερα». Μήπως να φτιάξουν και στρατόπεδα συγκέντρωσης, να κλείσουν εκεί τους ηλικιωμένους, τους ανοσοκατασταλμένους και όσους έχουν μόνιμα νοσήματα, για να μπορούν να κουνάνε τους κώλους τους στα μπιτσόμπαρα οι «φιλοξενούμενοι» με τη συμπεριφορά του αποικιοκράτη;
 
Κι ενώ στο υγειονομικό μέτωπο οι κίνδυνοι πολλαπλασιάζονται, στο μέτωπο της ενίσχυσης του δημόσιου συστήματος υγείας τα πράγματα όχι μόνο δεν καλυτερεύουν, αλλά πάνε από το κακό στο χειρότερο. Παίρνουν γιατρούς από κεντρικά νοσοκομεία της Αττικής και τους μεταθέτουν σε νησιά του Αιγαίου μόνο για τους καλοκαιρινούς μήνες! Διατάζουν μεγάλα αστικά Κέντρα Υγείας (όπως αυτό της λ. Αλεξάνδρας) να λειτουργήσουν ταυτόχρονα ως μονάδες παροχής πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (εξυπηρετεί κόσμο και κοσμάκη και θα εξυπηρετεί με μαγνητικό τομογράφο ανασφάλιστους εξωτερικούς ασθενείς) και ως κέντρα αναφοράς για ανίχνευση ύποπτων περιστατικών CoviD-19, παραβλέποντας τους τεράστιους κινδύνους που δημιουργούνται για τους υγειονομικούς και τους ασθενείς. Γιατί όλ' αυτά; Για να μη διαθέσουν κονδύλια για την πρόσληψη γιατρών και νοσηλευτών, ώστε να στελεχωθούν όλες οι κενές θέσεις (ανέρχονται σε δεκάδες χιλιάδες, σύμφωνα με τους οργανισμούς των μονάδων υγείας), για να μη διαθέσουν κονδύλια να φτιάξουν κέντρα αναφοράς για CoviD-19 σε πρωτοβάθμιο επίπεδο. Ετσι, όταν η πανδημία βρισκόταν σε έξαρση έκλεισαν ουσιαστικά νοσοκομεία και κέντρα υγείας και τα έκαναν αποκλειστικά για CoviD-19, με ό,τι αυτό συνεπαγόταν για τους ασθενείς από άλλα νοσήματα, χρόνια και μη, ενώ τώρα τα κάνουν «τουρλού», χωρίς καν να προβλέπουν υποχρεωτικό τέστινγκ για όποιον μπαίνει σε μονάδα υγείας και συστηματική παρακολούθηση των υγειονομικών.
 
Ο Μητσοτάκης και η νεοφιλελεύθερη παρέα του στενοχωριούνται μόνο επειδή η πανδημία δεν τους επέτρεψε να προωθήσουν το σχέδιό τους για την παράδοση των «φιλέτων» του εθνικού συστήματος υγείας σε ιδιώτες καπιταλιστές, μέσω ΣΔΙΤ. Εκεί που τα είχαν όλα έτοιμα, με κάτι Μπάμπηδες και κάτι Αρηδες να ζητούν την κατεδάφιση των… βρομερών δημόσιων νοσοκομείων και τη διαπόμπευση των… μιαρών γιατρών, βρέθηκαν στην ανάγκη να χειροκροτούν «τους ήρωες με τις λευκές και πράσινες μπλούζες». Δεν άλλαξαν σχέδιο, αλλάζουν αναγκαστικά τον τρόπο εφαρμογής του. Ορος, όμως, για την προώθηση των ΣΔΙΤ είναι να βαθύνει η απαξίωση και η υποστελέχωση των δημόσιων μονάδων υγείας.
 
Περνώντας από το υγειονομικό στο ευρύτερο κοινωνικό μέτωπο, βλέπουμε τη νέα φτωχοποίηση/κινεζοποίηση να σαρώνει (κι είμαστε ακόμα στην αρχή).  Το μόνο νέο που έχουμε αυτή την εβδομάδα είναι πως ο κρατικός προϋπολογισμός θα επιδοτεί και το 60% των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών για τους εργαζόμενους που θα μπαίνουν σε εκ περιτροπής εργασία (η επιδότηση θα αφορά τις ασφαλιστικές εισφορές για το διάστημα που δε θα εργάζονται).
 
Γράφουμε αναλυτικά στο «σαλόνι» αυτού του φύλλου γι' αυτά τα… «φιλεργατικά» μέτρα. Εδώ κρατάμε το συμπέρασμα: ο καπιταλισμός, που έμπαινε σε ύφεση, την οποία η πανδημία επιτάχυνε και βάθυνε απότομα, θα επιτεθεί με όλη τη σφοδρότητά του στην εργατική τάξη και στους άλλους εργαζόμενους, προκειμένου να τους φορτώσει όλα τα βάρη της κρίσης και να διατηρήσει αλώβητη την κερδοφορία του κεφαλαίου ως συνόλου. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό.
 
Μπροστά σ' αυτή την πανδημία των καπιταλιστικών μέτρων, δεν υπάρχουν πολλές επιλογές. 'Η κλαψουρίζουμε για το διπλό κακό που μας βρήκε ή οργανωνόμαστε ταξικά για να μπορέσουμε να αντισταθούμε αποτελεσματικά.