Συγκλονιστική η είδηση που αποκάλυψαν στην «Ελευθεροτυπία» οι Κ. Κατή και Π. Στάθης. Σύντροφος μαροκινού μετανάστη, μετανάστρια από τη Βουλγαρία και η ίδια, έχει καταθέσει μήνυση, από το περιεχόμενο της οποίας προκύπτει πως ο σύντροφός της πέθανε ύστερα από βασανισμό που υπέστη στο «αμαρτωλό» αστυνομικό τμήμα Ομονοίας. Κι ενώ έπρεπε να ξεσηκωθεί το σύμπαν γι’ αυτό το νέο περιστατικό αστυνομικής θηριωδίας, η είδηση πνίγηκε (βοήθησε και το γεγονός ότι συνέπεσε με το έγκλημα της Αιτωλοακαρνανίας).
Ο μετανάστης, που διέμενε για χρόνια στην Ελλάδα και είχε όλα τα χαρτιά, «προσήχθη για εξακρίβωση στοιχείων» στις 20 Νοέμβρη, γύρω στις 6 με 6.30 το απόγευμα. Παρέμεινε κρατούμενος μέχρι τις 9 με 9.30 της επόμενης ημέρας! Πάνω από 24ωρο δηλαδή. Στη διάρκεια της κράτησής του η γυναίκα πήγε στο Τμήμα και ζήτησε να τον δει. Της το απαγόρευσαν.
Οταν ο σύντροφός της επέστρεψε στο σπίτι είχε εμφανή χτυπήματα στη μύτη και τον κρόταφο. Πονούσε ολόκληρος και πιο πολύ πονούσε στα δάχτυλα, που του τα είχαν γυρίσει. Οπως της είπε, τον είχαν χτυπήσει στο κρατητήριο ένας άνδρας και μια γυναίκα αστυνομικοί!
Οταν ο σύντροφός της επέστρεψε στο σπίτι είχε εμφανή χτυπήματα στη μύτη και τον κρόταφο. Πονούσε ολόκληρος και πιο πολύ πονούσε στα δάχτυλα, που του τα είχαν γυρίσει. Οπως της είπε, τον είχαν χτυπήσει στο κρατητήριο ένας άνδρας και μια γυναίκα αστυνομικοί!
Ο άτυχος άνδρας έπεσε αποκαμωμένος να κοιμηθεί και δεν ξύπνησε ποτέ. Η σύζυγός του, όταν ξύπνησε, τον βρήκε νεκρό. Ειδοποίησε το ΕΚΑΒ που πιστοποίησε το θάνατό του. Πήγε στο Α.Τ. Παλαιού Φαλήρου, όπου κατέθεσε όλα όσα γνώριζε.
Φυσικά, την «έγραψαν» κανονικά. Ετσι, απευθύνθηκε σε δικηγόρο, με την οποία συνέταξε μήνυση την οποία κατέθεσε στην εισαγγελία. Η οποία, σε αντίθεση με την τακτική που ακολουθεί σε άλλες περιπτώσεις, δεν έδωσε τίποτα στη δημοσιότητα. Αν δεν την είχαν βρει οι δυο δημοσιογράφοι, δεν θα μαθαίναμε τίποτα. Κάποια στιγμή η υπόθεση θα πήγαινε στο αρχείο, όπως τόσες άλλες.
Φυσικά, την «έγραψαν» κανονικά. Ετσι, απευθύνθηκε σε δικηγόρο, με την οποία συνέταξε μήνυση την οποία κατέθεσε στην εισαγγελία. Η οποία, σε αντίθεση με την τακτική που ακολουθεί σε άλλες περιπτώσεις, δεν έδωσε τίποτα στη δημοσιότητα. Αν δεν την είχαν βρει οι δυο δημοσιογράφοι, δεν θα μαθαίναμε τίποτα. Κάποια στιγμή η υπόθεση θα πήγαινε στο αρχείο, όπως τόσες άλλες.
Το πιο εξοργιστικό απ’ όλα: η ιατροδικαστική υπηρεσία, στην οποία απευθύνθηκαν οι δημοσιογράφοι, τους διαβεβαίωσε ότι το πτώμα έφερε μόνο μερικές γρατζουνιές στο μέτωπο και όχι θανατηφόρες κακώσεις. Ποια ήταν, όμως, η αιτία θανάτου; Απορία ψάλτου βηξ… Ενας άνθρωπος πέθανε και η αρμόδια υπηρεσία δεν ήταν σε θέση να πει ποια ήταν η αιτία του θανάτου του! Από την εισαγγελία έχει διαταχτεί νέα ιατροδικαστική εξέταση, μετά από αίτημα της συντρόφου του νεκρού, πριν η σορός μεταφερθεί για να ταφεί στην πατρίδα του νεκρού. Ποια εμπιστοσύνη, όμως, μπορεί να υπάρξει σ’ αυτή την υπηρεσία, ειδικά μετά τα όσα προηγήθηκαν; Με ποια δύναμη η μετανάστρια από τη Βουλγαρία, που έχασε τον άνθρωπό της, να μπορέσει να συνεχίσει τον αγώνα για την αποκάλυψη της αλήθειας; Πώς ν’ αντισταθεί απέναντι στην εξουσία;
Για μας δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία για την αλήθεια της καταγγελίας. Δεν είχε κανένα λόγο η μετανάστρια να πει ψέματα. Ο θάνατος του συντρόφου της επήλθε ως αποτέλεσμα του βασανισμού που υπέστη (ακόμα κι αν διαπιστωθεί καρδιακή προσβολή). Η υπόθεση δεν πρέπει να κλείσει.
