♦ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-ΕΚΑ – 1η Μάη – ΑΠΕΡΓΙΑ για Θέσεις Εργασίας – Μισθούς – Συντάξεις – Απεργική συγκέντρωση-Συναυλία Πλατεία Κλαυθμώνος 11.00 πμ (αφίσα)
♦ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-ΕΚΑ – 1η Μάη – ΑΠΕΡΓΙΑ – Συναυλία με τα Κίτρινα Ποδήλατα και τον Λάκη Χαλκιά με λαϊκή ορχήστρα – Πλατεία Κλαυθμώνος 11.00 πμ (αφίσα)
Αυτές είναι οι δυο πρωτομαγιάτικες αφίσες της ΓΣΕΕ. Φυσικά, περισσότερο κολλιέται η δεύτερη, που καλεί τους εργαζόμενους απλά σε μια συναυλία. Αντί να πάνε «να πιάσουν το Μάη» στην εξοχή (είναι και ζόρικες οι εποχές, έχει πάει και η βενζίνη στα ύψη), μπορούν να πάνε στην Κλαυθμώνος ν’ ακούσουν τζάμπα μουσική! Υπάρχει, βέβαια, και η πρώτη αφίσα. Σαν άλλοθι. Ομως, ακόμα και το άλλοθι είναι άθλιο. «Απεργία για Θέσεις Εργασίας-Μισθούς-Συντάξεις». Μια γενικολογία που θα μπορούσε να γραφεί και πριν από 100 χρόνια και που θα μπορεί να γράφεται όσο θα υπάρχει καπιταλισμός. Ας αφήσουμε το αίτημα για κατάργηση της μισθωτής σκλαβιάς, που μπορεί να υπάρχει από το ιδρυτικό συνέδριο της ΓΣΕΕ πριν έναν σχεδόν αιώνα, αλλά οι σύγχρονοι εργατοπατέρες το έχουν πετάξει στα σκουπίδια, ακόμα και ως διακοσμητικό στοιχείο της πολιτικής τους. Η συγκυρία έχει άλλα πράγματα. Και πολλά. Εχει ΔΝΤ, έχει πολύχρονη «επιτήρηση», έχει εργασιακό μεσαίωνα για μας και τα παιδιά μας. Εχει αλυσόδεμα για πολλά χρόνια. Εχει αυτό που ευστόχως ονόμασε η «Κ» «κινεζοποίηση του ελληνικού προλεταριάτου». Εχει και υπεύθυνους. Τη ντόπια κεφαλαιοκρατία και την κυβέρνηση Παπανδρέου, που διαχειρίζεται τα συμφέροντά της σε βάρος των εργαζόμενων. Για όλ’ αυτά… μούγκα στη στρούγκα των εργατοπατέρων. Που έχουν ήδη πιάσει πάτο στο βαρέλι της ταξικής προδοσίας.
♦ Η φτώχεια δε θέλει καλοπέραση, θέλει ταξική εξέγερση (ανυπόγραφο με σπρέι σε τοίχο της Σταδίου)
Σωστό! Αλλά δε φτάνει, βέβαια. Επί τη ευκαιρία, ας σκεφτούμε πόση αντιδραστικότητα κρύβουν μερικές λαϊκές παροιμίες, όπως το «η φτώχεια θέλει καλοπέραση», που έρχονται από πολυ μακριά. Από την εποχή της φεουδαρχίας στον τόπο μας. Τι καλοπέραση μπορεί να συνοδεύει τη φτώχεια; Αντε κάποια γιορτινά τραπέζια μέσα στο χρόνο, κάποια πανηγύρια. Είναι αυτό καλοπέραση; Οχι, βέβαια. Ομως, οι κυρίαρχοι πάντοτε θέλουν να περάσουν στους εκμεταλλευόμενους την ψευδαίσθηση ότι και μες στη φτώχεια τους μπορούν να καλοπεράσουν. Ας απολαύσουν, λοιπόν, τις λίγες στιγμές χαράς και γιορτής και ας πάψουν να σκέφτονται ότι πρέπει κάποια στιγμή να τσακίσουν αυτούς που τους έχουν καταδικάσει στη φτώχεια.
♦ Αυτοί που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε (σύνθημα στη λεωφόρο Αλεξάνδρας)
♦ Αν τα λάθη διδάσκουν, τότε έχω καταπληκτική μόρφωση (σύνθημα στη Μπενάκη)
Ο αυτοσαρκασμός υπήρξε πάντοτε στοιχείο της λαϊκής κουλτούρας. Ορισμένες φορές, δε, συμπυκνώνεται σε λογοτεχνικά διαμαντάκια, σαν τα δυο συνθήματα που παρατίθενται παραπάνω.
♦ Οι κουκούλες δεν κάνουν τρομοκράτες – Αυτοί είναι στις τράπεζες και φορούν γραβάτες (σύνθημα στην πορεία για την αποφυλάκιση του Μάριου Ζ.)
Μπορείς να διαφωνήσεις;
