ΤΝΤ στο ΔΝΤ!
Θα περάσουν από πάνω μας/ όλοι οι τροχοί./ Στο τέλος/ τα ίδια τα όνειρά μας/ θα μας σώσουν (Ν. Καρούζος)
Κυβέρνηση και ΔΝΤ οργανώνουν σε βάρος μας (της εργαζόμενης κοινωνίας) το Robway Festival…
Κωλόμπατσε, ψέματα είπες και για τον Μάριο
…μην πετάξεις το μπουκάλι, γιατί όπως δείχνουν όλα, θα μας χρειαστεί και πάλι
♦ «…αποσχισθέντες ομάδες του IRA» (Ριζοσπάστης, 24-4-10) – όπως λέμε CRISIS PAY THΕ PLUTOCRASY ή «μάθε, παιδί μου, γράμματα»…
♦ Ο (R)IRA ορμά στην County Ορμά (Armagh).
♦ Tελικά στα Τέμπη ο δρόμος ανοίγει κατά το δοκούν;
♦ «Να αρχίσουμε από την Πρωτομαγιά» διατείνεται η ΕΠΟΧΗ, 25-4-10. Εχουμε βαρεθεί πια αυτές τις αρ-χέστης.
♦ ΔΕΝ είναι αλληλέγγυο στους «6» το ΚΚΕ μ-λ – απότι φαίνεται στην Π. ΣΗΜΑΙΑ, 17-4-10 (…«κι όταν ήρθαν να συλλάβουν εμένα δεν είχε μείνει κανείς να με υπερασπιστεί» – υπενθυμίζουμε εμείς…).
♦ «Εφυγε» ο τσάτσος της δημοκρατίας.
♦ Πολύ Σημίτης στο προσκήνιο: ΒΗΜΑ, 25-4-10, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 25-4-10, ΜΕΤΡΟ, 23-4-10 (στη συνέντευξη του Π. Γεννηματά). Κινεζοποίηση του προλεταριάτου με κινέζο πρωθυπουργό…
♦ Καθίσαμε και υπολογίσαμε τι επίδομα ανεργίας θα παίρναμε στη Βρετανία με (μόνο) 20 χρόνια προϋπηρεσίας: 20 βδομάδες επιδότηση και 91 ευρώ την εβδομάδα (κι από κει φάε σκατά, λαέ…).
♦ Μούγκα στον Τύπο και τα «Μέσα» για τις «γιάφκες» κ.λπ.
♦ Το λέει καθαρά ο (επίτιμος πρόεδρος της ΕΚΤ) Π. Γεννηματάς: «Πρέπει να προετοιμαζόμαστε για πολλά ακόμα δύσκολα χρόνια. Στα χρόνια αυτά ο λαός, και ιδιαίτερα οι παραγωγικές του δυνάμεις, πρέπει να επιδείξουν υπομονή, επιμονή, αποφασιστικότητα»…
♦ Τσουπ! να και ο Τσίπρας με τα δημοψηφίσματά του…
♦ Για την ιστορία: την λέξη «πλουτοκρατία» χρησιμοποιεί ο Γ. Γκέμπελς σε σημείωμά του («Ημερολόγιο Γκέμπελς») με ημερομηνία 14-4-1943.
♦ Αντιγράφουμε από το ΠΡΙΝ, 25-4-10: «Μια τόσο προσβλητική και τόσο άδικη διαχείριση μιας ολόκληρης χώρας και ενός ολόκληρου λαού δεν καταπίνεται εύκολα, μόνο αντιδράσεις θα φέρει και τότε θα δούμε ποιοι και πότε θα μπορέσουν να σηκώσουν το μπόι τους. Και αυτή η στιγμή, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, μπορεί και να μην αργήσει… Πρώτο βαρόμετρο, οι επικείμενες περιφερειακές και δημοτικές εκλογές, που θα πρέπει να εκπέμψουν ένα πρώτο ηχηρό μήνυμα». Παρατηρήσεις: «άδικη μεταχείριση μιας ολόκληρης χώρας» (λαός και Κολωνάκι;) – «Σηκώνουν το μπόι τους» με… τι άλλο; – «Επικείμενες δημοτικές εκλογές», θέλ’ η που…ρτούνα να κρυφτεί κι οι εκλογές δεν την αφήνουν!
♦ Στην ίδια γραμμή κινείται και ο Περισσός: «Να εμποδιστούν όσο γίνεται στις σημερινές συνθήκες τα βάρβαρα μέτρα» (Ριζοσπάστης, 27-4-10). Ο κόσμος δεν τραβάει (δηλαδή;)…
♦ «Οι δύο εκλογές για τις αριστερές δυνάμεις» (ΑΥΓΗ, 25-4-10) με αναφορά σε κείμενο του Γρηγ. Γιάνναρου, το 1996. Παίρνουν θέσεις από τώρα για να μπορέσουν να πλασαριστούν στο «νέο πολιτικό σκηνικό».
♦ Δηλαδή, επειδή η ΟΕΝΓΕ την έκανε 48ωρη (και όχι 24ωρη) την πανελλαδική των νοσοκομειακών γιατρών, υπήρξε ΑΥΤΟΜΑΤΑ(;) «άθροισμα των δυνάμεων της Αριστεράς» (ΑΡΣΙ-ΣΥΝ-ΠΑΜΕ); (ΠΡΙΝ, 25-4-10, σ. 8 «Η πάλη κατά του ΠΣΑ στο χώρο της υγείας»). Μην τρελλαθούμε κιόλας…
♦ «Ο τομέας της ελευθερίας, αρχίζει μόνον εκεί όπου σταματάει η εργασία που καθορίζεται από την εξωτερική σκοπιμότητα. Από την ίδια του τη φύση, αυτός ο τομέας τοποθετείται επομένως πέρα από τη σφαίρα της καθαρά υλικής παραγωγής. Οπως ο πρωτόγονος πρέπει να παλέψει με τη φύση για να ικανοποιήσει τις ανάγκες του, να δημιουργήσει και να συνεχίσει τη ζωή του, έτσι και ο πολιτισμένος άνθρωπος έχει τις ίδιες ανάγκες και θα τις έχει σε όλες τις κοινωνικές μορφές και σε όλους τους δυνατούς τρόπους παραγωγής. Οσο εξελίσσεται, αυτός ο τομέας της φυσικής αναγκαιότητας γίνεται πλατύτερος γιατί οι ανάγκες αυξάνονται. Ταυτόχρονα όμως μεγαλώνουν και οι παραγωγικές δυνάμεις που τις ικανοποιούν. Η ελευθερία σ’ αυτόν τον τομέα δεν μπορεί να συνίσταται παρά σε τούτο: ο σοσιαλιστικός άνθρωπος, οι ενωμένοι παραγωγοί, ρυθμίζουν λογικά αυτόν τον μεταβολισμό ανάμεσα στους ίδιους και στη φύση, υποτάσσοντάς τον στον κοινό τους έλεγχο αντί να κυριαρχούνται απ’ αυτόν όπως από μια τυφλή δύναμη. Τον πραγματοποιούν με την λιγότερη δυνατή δαπάνη ενέργειας και κάτω από όρους που είναι άξιοι της ανθρώπινης φύσης τους και οι πιο κατάλληλοι γι’ αυτήν. Οπως και να είναι όμως τα πράγματα, ο τομέας αυτός μένει πάντοτε ένας τομέας αναγκαιότητας. Πέρα απ’ αυτήν αρχίζει η ανάπτυξη των ανθρωπίνων δυνατοτήτων που είναι αυτοσκοπός και που αποτελεί ένα πραγματικό τομέα ελευθερίας, μα που δεν μπορεί ν’ ανθίσει παρά πάνω στη βάση αυτή του βασιλείου της αναγκαιότητας» (Κάρολος, Το Κεφάλαιο). Γι’ αυτό θα «σπάσουν πολλές βιτρίνες» πολύ πριν…
Βασίλης
