♦ Νόμος και τάξη
«Οι δημοσκοπήσεις υποστηρίζουν πως ο λαός θέλει νόμο και τάξη», δήλωσε ο νέος υπουργός μπάτσων και καταστολής Β. Πολύδωρας. Δήλωση απόλυτα κατανοητή από την πλευρά του. Πρέπει να δικαιολογήσει πολιτικά τη δράση του, κάνοντας κοινωνικές αναφορές. Τις οποίες, βέβαια, αντλεί από τα γκάλοπ, ερμηνεύοντάς τα όπως γουστάρει. Το παιχνίδι με τους «νοικοκυραίους» είναι γνωστό και παμπάλαιο. Κι είναι παιχνίδι φασισμού, βεβαίως. Αλλά το να το καταγγέλλουμε δε λέει τίποτα. Οσο εκείνες που ακούγονται είναι μόνο οι φωνές των «νοικοκυραίων», το αυτί της εξουσίας δεν πρόκειται να ιδρώσει. Θα ιδρώσει μόνο όταν ακουστεί στεντόρεια η φωνή της ταξικής αλληλεγγύης. Στους δρόμους και όχι σε κάποιο τηλεοπτικό στούντιο.
♦ Μπάτσοι και… φιλομπάτσοι
«Ουδεμία αντίδραση εκ μέρους των αστυνομικών» είδε η Ενωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής, που εξέδωσε ανακοίνωση για τα επεισόδια κατά την τελευταία απεργία της ΟΤΟΕ. Το μπατσοσυνδικάτο υποστηρίζει ότι διάφοροι «περίεργοι» μαζί με συνδικαλιστές επιτέθηκαν στους μπάτσους για να τους εξαναγκάσουν σε βίαιες απωθήσεις (τους έστησαν προβοκάτσια, δηλαδή). Εγκαλεί δε τους συνδικαλιστές της ΟΤΟΕ, διότι με τη συμπεριφορά τους μετατρέπουν σε σάκους του μποξ τους εργαζόμενους ενός άλλου κλάδου (τους μπάτσους, αν δεν το καταλάβατε).
Οι μπατσοσυνδικαλιστές, βέβαια, τη δουλίτσα τους κάνουν. Το επάγγελμά τους υπερασπίζονται, τους ψηφοφόρους τους γλείφουν. Αν με κάποιους πρέπει να ασχοληθούμε δεν είναι οι μπάτσοι αλλά οι… φιλομπάτσοι. Ολοι εκείνοι που θεωρούν τους μπάτσους τμήμα των εργαζόμενων και έχουν βάλει τα συνδικάτα τους στο συνδικαλιστικό κίνημα, βοηθώντας συνολικά την κρατική καταστολή να βελτιώσει την κοινωνική τους εικόνα. Ακόμα και μετά από τέτοιες προκλητικές ανακοινώσεις δεν έχουν το θάρρος να βγάλουν μια καταγγελία, αλλά επιδίδονται σε… πολιτισμένο διάλογο με τους μπατσοσυνδικαλιστές. Σαν το «Ριζοσπάστη», για παράδειγμα, που συμβουλεύει τους μπατσοσυνδικαλιστές να δουν την αλήθεια (sic!), γιατί «όσοι δεν τη βλέπουν, ούτε τα όποια προβλήματά τους θα μπορούν αποτελεσματικά να διεκδικήσουν»! Εκεί αυτοί, να υπερασπίζονται τα προβλήματα των μπάτσων, λησμονώντας το σύνθημα που εδώ και δεκαετίες τους φωνάζει ο λαός στις διαδηλώσεις: «τρεις κι εξήντα παίρνετε και τον κόσμο δέρνετε».
♦ Ξεφτιλίκι
«Είναι απολύτως δίκαιο να περιγραφεί η Χαμάς ως ριζοσπαστική, εξτρεμιστική βίαιη, και ως μια σοβαρή απειλή για την ειρήνη και για μια δίκαιη πολιτική συμφωνία». Ούτε υπάλληλος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ να ήταν ο «πολύς» Νόαμ Τσόμσκι (άρθρο στην «Ελευθεροτυπία», 25.2.06) δεν θα τολμούσε να μιλήσει τόσο χυδαία, τόσο απαξιωτικά για την πολιτική δύναμη που εμπιστεύτηκε η πλειοψηφία του Παλαιστινιακού λαού, τόσο διαστρεβλωτικά για την πραγματικότητα της Παλαιστίνης. Θύτες και θύματα στο ίδιο τσουβάλι και μάλιστα τα θύματα σε χειρότερη μοίρα. Να κατηγορούνται ότι αποτελούν απειλή για μια δίκαιη πολιτική συμφωνία!
Καλά κάνει, όμως, και τα γράφει αυτά ο Τσόμσκι. Γιατί με τα ψευτοριζοσπαστικά φληναφήματά του έχει αναγορευτεί από πολλούς σε γκουρού του αντικαπιταλισμού. Ενώ ο άνθρωπος δεν είναι παρά ένας πατενταρισμένος αμερικανός φιλελεύθερος, απ’ αυτούς που συνωστίζονται στην αριστερή πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος. Το ξεφτιλίκι δεν είναι δικό του, αλλά εκείνων που φροντίζουν για την προβολή του μέσα στο διεθνές αντικαπιταλιστικό κίνημα.
♦ Κατάντια
Η εκπομπή της Μενεγάκη μια μέρα την περασμένη εβδομάδα είχε θέμα μαθητές Λυκείου της Ρόδου, που έγιναν μοντέλα σε επίδειξη εσωρούχων, για να βγάλουν λεφτά για την ετήσια εκδρομή τους. Με την άδεια των γονιών τους, μάλιστα, πλην μιας μικρής ομάδα γονιών, όπως έλεγε το ρεπορτάζ. Και καλά, οι υπεύθυνοι της εκπομπής «ψοφάνε» για τέτοια και ήταν μες στην καλή χαρά. Ομως, ο Στ. Μπένος, βουλευτής και πρώην υπουργός Πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ, από πού αντλούσε τον ενθουσιασμό του και έβρισκε την κατάντια των παιδιών «με μια νότα δροσιάς και αθωότητας»; Αυτός είναι ο σύγχρονος αστικός πολιτισμός. Παρακμή και σαπίλα, εμπορευματοποίηση και εκπόρνευση.
♦ Σενάρια επιβίωσης
«Εχοντας ως στόχο – πρόκληση να ανοίξει ο διάλογος μεταξύ των δυνάμεων του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ σε μια προοπτική προγραμματικής διακυβέρνησης, ο υποψήφιος υπερνομάρχης του ΣΥΝ Γιάννης Πανούσης δηλώνει ότι “δεν παίζει για να χάσει”». Ποιος τα γράφει αυτά; Οχι καμιά φυλλάδα απ’ αυτές που στηρίζουν την πολιτική του ΠΑΣΟΚ και ζεσταίνουν τα «κεντροαριστερά» σενάρια, αλλά η «Αυγή», το δημοσιογραφικό όργανο του ΣΥΝ. Οπως βλέπετε, δεν είναι μόνο ο Παπαγιαννάκης και οι φίλοι του, ούτε μόνο ο Κωνσταντόπουλος που φλερτάρουν μ’ αυτή την ιδέα, μ’ αυτή την τακτική. Οσο τα γκάλοπ θα δείχνουν τον ΣΥΝ μεταξύ ζωής και θανάτου (πότε κάτω και πότε λίγο πάνω από το 3%) τόσο θα ενισχύεται το φλερτ με την ιδεά της «κεντροαριστεράς», μπας και αλιευθεί μια κρίμη μάζα ψήφων από τ’ αριστερά του ΠΑΣΟΚ.
♦ Τους πήραν χαμπάρι
Εγραψε η Χρ. Κοψίνη στην «Καθημερινή»: «Οι δυνάμεις του ΚΚΕ που ήλεγχαν την απεργία και την ΠΝΟ (παρότι ήσαν μειοψηφία) κινήθηκαν μέχρι τέλους με ομπρέλα ομόφωνες αποφάσεις των συνδικαλιστικών οργάνων. Με αυτόν τον τρόπο συμπαρέσυραν στην κατεύθυνση της δικής τους τακτικής σωματεία και δυνάμεις που θα αποδέχονταν αναστολή της απεργίας. Υποχώρησαν τη στιγμή που θα εξασφάλιζαν πολιτικά οφέλη. Παρότι στην αποτίμηση της τακτικής των συνδικάτων που ελέγχει το ΚΚΕ δεν πρέπει να υποτιμά κανείς ότι κατά παράδοση ο ναυτεργατικός χώρος λειτουργούσε ως φυτώριο ακραίων και μη αποδεκτών από την ηγεσία του κόμματος εσωκομματικών τάσεων, προκύπτουν συμπεράσματα για τη συνδικαλιστική τακτική του στην πορεία προς τις δημοτικές εκλογές». Ο Περισσός, λοιπόν, επαινείται ως μια υπεύθυνη πολιτική δύναμη, που γνωρίζει να καταστέλλει τις ακραίες τάσεις στο εσωτερικό του και να δείχνει νομιμοφροσύνη έναντι του συστήματος.
♦ Παπαγαλάκια
Κι ύστερα φταίμε εμείς που τους λέμε παπαγαλάκια. Ιδού τι έγραψε ο Μαρνέλλος στην «Ελευθεροτυπία» απ’ αφορμή τις αλλαγές στην ηγεσία της ΕΛΑΣ: «Πολλοί άξιοι αξιωματικοί κινδυνεύουν να αποστρατευτούν και “κλειδί” των εξελίξεων αποτελεί η παραμονή ή όχι στην Αστυνομία του αντιστράτηγου Στ. Σύρρου και με ποιες προϋποθέσεις. Μετά την παραίτηση Αγγελάκου ο Σύρρος είναι ο αξιωματικός εκείνος που εκφράζει και αντιπροσωπεύει μια χρυσή φουρνιά στελεχών, την “κλίκα της Ασφάλειας”, όπως λένε οι εσωαστυνομικοί αντίπαλοί τους, που τώρα βρήκαν την ευκαιρία να την αποψιλώσουν». Είναι δημοσιογραφία αυτό το πράγμα; Ούτε οι χειρότεροι αβανταδόροι πλανόδιων παπατζήδων δεν συμπεριφέρονται τόσο απροκάλυπτα. Τι κολλητηλίκια μπορεί να έχει ένας δημοσιογράφος για να «προμοτάρει» τόσο απροκάλυπτα τον πρώην διοικητή της Αντιτρομοκρατικής; Ακριβώς δεν ξέρουμε, όμως εκείνο το βρόμικο καλοκαίρι του 2002, το καλοκαίρι της «εξάρθρωσης της τρομοκρατίας», συνέβησαν πολλά. Μοιράστηκαν παράσημα, αλλά και μπόλικο χρήμα από τα μυστικά κονδύλια.
♦ Καβάλα στ’ άλογο
Ποιος είναι περισσότερο ικανοποιημένος από τα τελευταία γκάλοπ; Ο ακροδεξιός και ρατσιστής Καρατζαφέρης, φυσικά, στον οποίο το γκάλοπ της ALCO δίνει 5,6%, έναντι 3,4% που του έδινε έρευνα της ίδιας εταιρίας τον περασμένο Νοέμβρη. Ο Καρατζαφέρης, φυσικά, δεν είναι βλάκας. Εχει χρόνια στο κουρμπέτι και ξέρει ότι αυτό το ποσοστό δεν μπορεί να το πιάσει στην πραγματική κάλπη, τότε που τίθενται τα διλήμματα και πολώνεται το πολιτικό κλίμα. Ομως, καθίσταται ήδη παράγοντας στο πολιτικό παιχνίδι και μπορεί να παζαρεύει και με τα δύο μεγάλα κόμματα και ιδιαίτερα με τη ΝΔ, από την οποία κερδίζει κυρίως το ποσοστό που του δίνουν τα γκάλοπ. Μπορεί να παζαρέψει ακόμα και την επιστροφή του.
♦ Η χαρά του Στέιτ Ντιπάρτμεντ
«Είναι ένα πρόσωπο το οποίο είναι πολύ σεβαστό σε όλο το μήκος της κυβέρνησής μας, έχουμε μια σχέση σεβασμού μαζί της. Είναι ένα πρόσωπο που συμμερίζεται την ατλαντική άποψη της Νέας Δημοκρατίας και πάντα ήταν φίλος της συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Ηνωμένων Πολιτειών». Λόγια του Μάθιου Μπράιζα, αναπληρωτή βοηθού υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ για ευρωπαϊκά θέματα, σε συνέντευξή του στον «Κόσμο του Επενδυτή», για τη Ντόρα Μπακογιάννη. Προσέξτε την έκφραση του αμερικανού διπλωμάτη: «Συμμερίζεται την ατλαντική άποψη της Νέας Δημοκρατίας». Είναι η καλύτερη απάντηση στη φιλολογία περί «ατλαντικής στροφής» της εξωτερικής πολιτικής από τη Ντόρα, εν αντιθέσει με την «ευρωπαϊκή» πολιτική Μολυβιάτη. Οι Αμερικάνοι δεν έχουν κανένα πρόβλημα με την (έως τώρα) εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Καραμανλή και ο Μπράιζα το κατέστησε σαφές στη συνέντευξή του. «Βλέπουμε πλέον τον κόσμο μαζί… Σκεφτόμαστε μαζί για τη Μέση Ανατολή, την προώθηση της δημοκρατίας και της ελευθερίας… Κάνουμε πολύ καλή δουλειά μαζί στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Συνεργαζόμαστε στο Αφγανιστάν και είμαστε ευγνώμονες για το τι έχει συνεισφέρει και συνεχίζει να προσφέρει η Ελλάδα. Το ίδιο και στο Ιράκ».
