Λογική επαιτείας
Μετά το «κοινωνικό μέρισμα», που επί μέρες ήταν πρώτο θέμα στην επικαιρότητα (όχι για το μέγεθός του, αλλά για το ποιοι το παίρνουν και ποιοι το χάνουν επειδή η ανέχεια τους ανάγκασε να μένουν στα σπίτια των γονιών τους), ήρθε το «επίδομα νεανικής αλληλεγγύης». Τέσσερα κατοστάρικα σε μερικές χιλιάδες άνεργους νέους ηλικίας 18 έως 24 ετών. Οπως ανακοίνωσαν, το φιλοδώρημα θα πάρουν 55.000 άτομα και το κόστος θα φτάσει το ισχνό ποσό των 20 εκατ. ευρώ. Το οποίο θα βαρύνει τον προϋπολογισμό του ΟΑΕΔ, ο οποίος χρηματοδοτείται από εισφορές των εργαζόμενων.
Με το γνωστό θράσος του ο Τσίπρας έγραψε στο Twitter ότι με τέτοια επιδόματα «είναι η πρόθεσή μας να φέρουμε στο προσκήνιο την ελπίδα, να επενδύσουμε σε αυτήν. Ο δυναμισμός των νέων μας θα αλλάξει τη χώρα. Τους εύχομαι καλές γιορτές»! Σαν τον παππού που δίνει γιορτιάτικο δώρο στα εγγόνια του. Μόνο που ο παππούς ποτέ δε διεκδικεί τίποτα παραπάνω από την αγάπη των εγγονών του. Ούτε καμαρώνει για το δώρο ούτε θεωρεί ότι μ' αυτό τους λύνει τα προβλήματα. Μια απλή κίνηση αγάπης κάνει.
Οι απατεώνες του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, θέλουν να συνηθίσουν τον ελληνικό λαό -ιδιαίτερα τους νέους εργάτες κι εργαζόμενους- στη λογική της επαιτείας. Να σκέφτονται πώς θα μπορέσουν να πάρουν το ένα ή το άλλο φιλανθρωπικό επίδομα, πώς θα βρουν μια θέση σε κάποιο πρόγραμμα «κοινωφελούς εργασίας», που από εργαζόμενους τους βαφτίζει «ωφελούμενους», ώστε να εμπεδώσουν πως αυτή η εργασία δεν είναι κάτι που δικαιούνται, αλλά κάτι που τους χαρίζει το φιλάνθρωπο κράτος και η ακόμα πιο φιλάνθρωπη ΕΕ.
Κάνει και… χειρονομίες
«Δεν νομίζω ότι υπήρξε ποτέ άλλοτε μεγαλύτερη κοινωνική ηρεμία από αυτήν που έχουμε τα τελευταία τρία χρόνια, εφαρμόζοντας μία πολιτική που έχει προβλήματα, δεν είναι αυτή που εμείς επιθυμούμε. Θυμηθείτε τι γινόταν στην χώρα τα προηγούμενα χρόνια», είπε ο Τσίπρας στην ΕΡΤ3. Οπως αντιλαμβάνεστε, μας κάνει και τη γνωστή χειρονομία με το μεσαίο δάχτυλο. Ετσι είναι. Οταν το εργατικό κίνημα γονατίζει, όταν απλώνεται η απογοήτευση και η ηττοπάθεια, βγαίνει ο κάθε αλήτης και ισχυρίζεται ότι αυτό είναι αποτέλεσμα κοινωνικής αποδοχής της πολιτικής του.
Μαυρογιαλούρος
«Και να πω ότι είναι για μένα ιδιαίτερη χαρά που είναι η πρώτη μου συνέντευξη σε αυτό εδώ το γραφείο που έχει γίνει ένας θεσμός, που πιστεύω ότι μέρα με τη μέρα αποδεικνύει, ότι είναι ουσιαστικός θεσμός για την πόλη και για την Βόρεια Ελλάδα». Ο θεσμός είναι το γραφείο που έχει φτιάξει ο Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη. Το επισκέπτεται κάπου-κάπου, κάνει μερικές συναντήσεις, βγάζει φωτογραφίες που τον δείχνουν να «εργάζεται», πετάγεται να εγκαινιάσει κάνα τοπικό έργο (απ' αυτά που συνήθως εγκαινιάζουν οι δήμαρχοι) και μετά επιστρέφει στην Αθήνα. Αυτή τη φορά έδωσε και συνέντευξη στην ΕΡΤ3 (καλά, μιλάμε ότι τον… έλιωσε με τις ερωτήσεις ο δημοσιογράφος – παραλίγο να δίνει ο ίδιος και τις απαντήσεις).
Τι άλλο θ' ακούσουμε;
Μιλώντας στη φιέστα των Μεγάρων ο γνωστός Φλαμπουράρης ζήτησε την αναθεώρηση των αντιλήψεων περί φαραωνικών έργων, όταν είναι τόσο υψηλή η ανεργία! Ευτυχώς που δεν ήμασταν εκεί, γιατί μπορεί να μέναμε από καμιά ανακοπή. Δεν είναι και λίγο ν' ακούς να καταφέρεται κατά των φαραωνικών έργων ο σκοτεινός πρωταγωνιστής της διαπλοκής και της παρανομίας για την πραγματοποίηση κάθε φαραωνικού έργου. Ο υπουργός που έβαλε τη νομική του σύμβουλο να διατάξει (!) με ιταμότητα τον Δασάρχη Πειραιά να αποχαρακτηρίσει τα δάση του Ελληνικού για να προχωρήσουν ανενόχλητοι στην υλοποίηση του φαραωνικού-καταστροφικού τους σχεδίου οι πλιατσικολόγοι καπιταλιστές. Ο υπουργός που -μολονότι εντελώς αναρμόδιος- φωτογραφιζόταν παρέα με το πούρο του Μελισσανίδη στα επίσημα του ΟΑΚΑ και ανακοίνωνε ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες θα βγάλουν την άδεια για το φαραωνικό-καταστροφικό έργο του καπιταλιστή στη Φιλαδέλφεια!
Προβοκάτορας
Το φαινόμενο κάθε άλλο παρά ασυνήθιστο ήταν: μέλη του ΠΑΜΕ και του ΜΑΣ οργάνωσαν παρέμβαση στην αναπτυξιακή φιέστα που οργάνωσε η κυβέρνηση στα Μέγαρα. Μπήκαν στην αίθουσα, άνοιξαν πανό, φώναξαν συνθήματα και μετά από λίγη ώρα αποχώρησαν. Ακολούθησε ο Σκουρλέτης που σε ρόλο προβοκάτορα φασιστικού καθεστώτος άρχισε την ομιλία του με την εξής πρωτοφανή δήλωση: «Θεωρώ ότι είναι ολισθηρός ο δρόμος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας μέσω του ΠΑΜΕ, να υιοθετεί, όχι τη λογική της διαμαρτυρίας που είναι απόλυτα κατοχυρωμένη συνταγματικά και έχει κάθε δικαίωμα να την κάνει, αλλά τη λογική της αντισυγκέντρωσης. Η Αριστερά έχει υποφέρει σε αυτόν τον τόπο από αντισυγκεντρώσεις, έχει μπει στο στόχαστρο της ματαίωσης των δικών της συγκεντρώσεων και πραγματικά είναι ένα πολύ επικίνδυνο δείγμα γραφής το να υιοθετεί τέτοιες μεθόδους. Θα μπορούσα να επεκταθώ πολύ περισσότερο στο ζήτημα, αλλά επιφυλάσσομαι».
Μια διαμαρτυρία βαφτίζεται αντισυγκέντρωση σαν αυτές που οργάνωναν οι ρουφιάνοι του μοναρχοφασισμού τη δεκαετία του '60 (π.χ. δολοφονία Γρηγόρη Λαμπράκη)! Αδυνατώντας να απαντήσει επί της ουσίας, ο προβοκάτορας Σκουρλέτης δοκίμασε να ταυτίσει τις δολοφονικές συγκεντρώσεις των τραμπούκων τύπου «Καρφίτσα» με τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας σε κυβερνητικές εκδηλώσεις, που έχουν «νομιμοποιηθεί» κοινωνικά και πολιτικά εδώ και πολλά χρόνια (με τη συμμετοχή πολλές φορές και μελών του ΣΥΡΙΖΑ). Πέραν των άλλων, μ' αυτό τον τρόπο ήρθε να παραδεχτεί την κοινωνική απομόνωση της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ.
Κι άλλος αδικαίωτος
Μετά τον Βενιζέλο, ο Σαμαράς. Αλλος ένας που θεωρεί ότι είχε δίκιο στα πάντα, αλλά -δυστυχώς- παραμένει αδικαίωτος. Πήρε τον λόγο στο συνέδριο της ΝΔ για να αναζητήσει -για άλλη μια φορά- την προσωπική του δικαίωση. Δεν μας έριξαν οι ξένοι -είπε απαντώντας στον Βούτση- αλλά κάποιοι «από μέσα από την Ελλάδα». Ο ΣΥΡΙΖΑ, οι ΑΝΕΛ, μαζί με τη Χρυσή Αυγή και τον Κουβέλη. Οσο για τους «απέξω», αυτοί «μπορεί να βοήθησαν».
Ας πούμε ότι είναι έτσι ή κάπως έτσι. Σ' ένα μήνα, όμως, έγιναν εκλογές. Και η ΝΔ του Σαμαρά καταποντίστηκε. Επ' αυτού δεν είπε κουβέντα. Μας άφησε να καταλάβουμε ότι δυστυχώς ο λαός δεν κατάλαβε πόσο δίκιο είχε αυτός ο τιτάνας της αστικής πολιτικής (και το συνεταιράκι του ο Βενιζέλος).
Ανατριχίλα
Κάθε πολιτικός που αναρριχάται στην ηγεσία ενός αστικού κόμματος εξουσίας ξέρει καλά ότι εν αναμονή εκλογών δεν κινδυνεύει από τους εσωκομματικούς του αντιπάλους. Οι εκλογές είναι το κριτήριο γι' αυτόν. Αν κερδίσει, το εσωκομματικό παιχνίδι αλλάζει. Αν χάσει, τότε περιμένει στωικά τις μαχαιριές που θα δεχτεί και προσπαθεί -όσο μπορεί- να οργανώσει την άμυνά του. Δεν περίμενε, λοιπόν, ο Κούλης ότι η αδερφή του θα διάλεγε το συνέδριο της ΝΔ για να του επιτεθεί επειδή προανήγγειλε ότι η ίδια και ο γιος της δε θα πάρουν κυβερνητικούς θώκους. Είμαστε σίγουροι, όμως, για την ανατριχίλα που διαπέρασε τη σπονδυλική του στήλη όταν την άκουσε να λέει πως δε θα περιοριστεί μόνο στην Α' Αθήνας, όπου έχει καπαρωμένη τη βουλευτική έδρα, αλλά θα γυρίσει από άκρη σε άκρη την Ελλάδα για να τον κάνει πρωθυπουργό. Ο Κούλης ξέρει πολύ καλά ότι η Ντόρα δε θα γυρίζει την Ελλάδα μόνο για να κάνει ομιλίες. Οι ομιλίες θα είναι η βιτρίνα. Στο παρασκήνιο θα χτίζει μηχανισμό για να τον βρει έτοιμο ο γιος της, όταν η ίδια κρίνει ότι πρέπει να εξαπολύσει την επίθεση της κόμπρας.
Με γεια το παλτό
Πρώτα πήγε στην αίθουσα του Κόμματος Λεβέντη και πλάκωσε στα «γαλλικά» τους πρώην «συντρόφους» της, φροντίζοντας το γεγονός να μαθευτεί από τους δημοσιογράφους. Μιλάμε για πολύ… Σηκουάνα. Μετά υπερψήφισε τον προϋπολογισμό, διότι… την έπεισε ο πρωθυπουργός. Ο οποίος πρωθυπουργός εξέφρασε την ικανοποίησή του με τη φράση «πάμε καλύτερα, αυξανόμαστε».
Εμείς δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε στη βουλευτίνα Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου (μπορεί το όνομα να μη σας λέει τίποτα, αλλά ένα ψάξιμο στο Ιντερνετ και η παρακολούθηση μερικών ομιλιών της θα σας διαφωτίσει: πρόκειται πραγματικά για πολιτικό τεφαρίκι) να γίνει η νέα Ραχήλ του ΣΥΡΙΖΑ. Της αξίζει και τους αξίζει.
ΥΓ. Η κυρία Θοδώρα εμφανίστηκε την επομένη σε ραδιοφωνικό σταθμό και ήταν πραγματική απόλαυση. Εμείς σημειώσαμε ότι το σκέφτεται να ιδρύσει… κόμμα γυναικών. Γι' αυτό και περιχαρείς αναφωνούμε: Θοδώρα, γερά!
Αυτοαποκαλύφθηκε
Ο Βενιζέλος κατέθεσε στα πρακτικά της Βουλής την απόφαση του Eurogroup τον Νοέμβρη του 2014, που μιλούσε περί προληπτικής πιστωτικής γραμμής κτλ. Ο Τσακαλώτος κατέθεσε την απόφαση του Eurogroup τον Δεκέμβρη του 2014, που μετέτρεπε την προληπτική πιστωτική γραμμή σε απλή δυνατότητα, αν τη ζητήσει η ελληνική κυβέρνηση. Ο Βενιζέλος δικαιολογήθηκε ότι τον Δεκέμβρη είχε γίνει καθαρό πως η Ελλάδα βαδίζει σε εκλογές, λόγω αδυναμίας εκλογής προέδρου της Δημοκρατίας, γι' αυτό το Eurogroup δεν επανέλαβε την απόφαση του Νοέμβρη, αλλά άφησε ανοιχτή τη δυνατότητα για την επόμενη κυβέρνηση. Ο Κοντονής, που ακολούθησε, αποκάλυψε ότι το έγγραφο που κατέθεσε ο Βενιζέλος έχει ημερομηνία 8 Δεκέμβρη, προγενέστερη της περιόδου 17-29 Δεκέμβρη, που έγιναν οι ψηφοφορίες για την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας.
Συμπέρασμα: ο Βενιζέλος αυτοαποκαλύφθηκε. Οι ιμπεριαλιστές δανειστές δεν πίστευαν ότι μπορούν οι Σαμαροβενιζέλοι να παραμείνουν στην κυβέρνηση και ετοιμάζονταν για τη διαπραγμάτευση με την επόμενη κυβέρνηση. Ο ίδιος ο Βενιζέλος, ως υπουργός Οικονομικών, δέχτηκε μοιρολατρικά αυτή την πραγματικότητα και ψήφισε το ανακοινωθέν του Eurogroup τον Δεκέμβρη του 2014. Ούτε αυτός πίστευε ότι μπορούν να τα καταφέρουν.
Τάφος
Στα 85 της χρόνια πέθανε η Αγγέλα Κοκκόλα, η επί δεκαετίες προσωπική γραμματέας του Ανδρέα Παπανδρέου. Ενα πρόσωπο πολιτικά πανίσχυρο την περίοδο της πρωθυπουργίας του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. Μπροστά σ' αυτήν και στον Αντώνη Λιβάνη «βαρούσαν προσοχή» στελέχη του ΠΑΣΟΚ, βουλευτές, υπουργοί. Ηταν απ' αυτά τα πρόσωπα που έμεναν στη σκιά, γνώριζαν τα πάντα, αλλά δεν τους ξέφευγε λέξη. Είχαν μάθει να υπηρετούν το αφεντικό τους πιστά και να συζητούν μόνο μαζί του τις όποιες απόψεις τους. Προς όλες τις άλλες κατευθύνσεις ήταν… τάφος.
