♦Πέρα από τον κυνισμό
Για τις αντιδράσεις των εργαζομένων του ΟΤΕ ρωτήθηκε ο αντιπρόεδρος της Deutsche Telekom Ρένε Ομπερμαν, όταν ενημέρωνε με τηλεδιάσκεψη για τα αποτελέσματα της εταιρίας το πρώτο τρίμηνο του 2008. «Αυτού του είδους οι αντιδράσεις είναι συνηθισμένες στη ΝΑ Ευρώπη» ήταν το απαξιωτικό σχόλιο του γερμανού μάνατζερ για τους βαλκάνιους ιθαγενείς. «Δεν έχουμε μιλήσει με τους εκπροσώπους των εργαζομένων, θα το πράξουμε όταν ολοκληρωθεί η συμφωνία. Δεν πρέπει όμως να υπερτιμάμε αυτές τις αντιδράσεις… Σίγουρα σε λίγο καιρό ο πόνος από αυτή την αναστάτωση θα έχει περάσει», κατέληξε.
Σωστός ο καπιταλιστής. Ξέρει με ποιους έχει να κάνει και δεν ανησυχεί. Θα τους περάσει. Πέρα, όμως, από τον κυνισμό του Ομπερμαν, υπάρχει εδώ και ένα γενικότερο ζήτημα. Μια αντικειμενική διαδικασία. Η τάση του κεφάλαιου για συγκέντρωση και συγκεντροποίηση. Ο εργατικός αγώνας μπορεί να καθυστερήσει αυτή την τάση, μπορεί να ακυρώσει την εκδήλωσή της στη μια ή την άλλη περίπτωση, δε μπορεί όμως να την καταργήσει, δε μπορεί να τη νικήσει. Γι’ αυτό χρειάζεται η κομμουνιστική επανάσταση, που θα κόψει από τη ρίζα τον ίδιο τον καπιταλισμό.
♦ Γιατί σιωπή;
Από τον περασμένο Δεκέμβρη κρατήσαμε στο αρχείο μας ένα δηκτικό σχόλιο του «Ποντικιού» (φύλλο της 19.12.07). Το ιδιαί-τερα προβεβλημένο σχόλιο ήταν το εξής:
«Είναι αλήθεια ότι… φλογερή ακαδημαϊκή προσωπικότητα “αξιοποιεί” μέσω ΜΚΟ μεγάλα ποσά για να εκπαιδεύσει ιρανούς για το πώς γίνονται οι “βελούδινες επαναστάσεις”;
Είναι αλήθεια πως ελληνική ΜΚΟ αμείφθηκε από ελληνικά κονδύλια για να κατασκευάσει… σφαγεία στην Αρμενία για λογαριασμό ιδιώτη;
Είναι αλήθεια ότι το ΥΠΕΞ χρηματοδοτεί ΜΚΟ από δύο κονδύλια; Από τη λεγόμενη αναπτυξιακή βοήθεια και από κονδύλι ελεγχόμενο απολύτως από την υπουργό;
Είναι αλήθεια ότι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις εξασφαλίζουν το “παντεσπάνι” τους λαμβάνοντας αμοιβές από δύο και τρία υπουργεία για το ίδιο “έργο” που… επιτέλεσαν;
Οψόμεθα…».
Εκτοτε πέρασε ένα πεντάμηνο και δεν «είδαμε» τίποτα. Ούτε απαντήσεις από το ΥΠΕΞ (τέτοιες δεν αναμένονταν, άλλωστε) ούτε υλοποίηση της απειλής «οψόμεθα» από το «Ποντίκι». Δικαιούμαστε, λοιπόν, να ρωτήσουμε: τι ακριβώς μεσολάβησε;
♦ Ειδικός
Ο ειδικός στις «πολιτικές τακτοποιήσεις» (βλέπε και υπόθεση Ζαχόπουλου) μεγαλοδικηγόρος Α. Λυκουρέζος εκπροσωπεί στην Ελλάδα τη Siemens, ενώ είναι και συνεργάτης της μεγάλης αμερικάνικης δικηγορικής φίρμας που προσέλαβε η Siemens για να διεξάγει εσωτερικές ανακρίσεις και να ρυθμίσει τις υποθέσεις της. Ο Λυκουρέζος έστειλε αναφορά στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (τον… αδιάφθορο και… υπεράνω κομμάτων Γ. Σανιδά), με την οποία εκφράζει τη «διαθεσιμότητα» της Siemens να συνδράμει τις ελληνικές δικαστικές αρχές στις έρευνες που διεξάγουν. Με το που το έμαθαν οι δικηγόροι διάφορων από τους εμπλεκόμενους κούνησαν με νόημα το κεφάλι τους και άρχισαν να μιλούν για επιχείρηση κουκουλώματος εκείνων που πήραν τις χοντρές μίζες και ενοχοποίησης κάποιων από τους ενδιάμεσους κρίκους του συστήματος. Αυτοί κάτι ξέρουν, αλλά κι εμείς μυαλό έχουμε για να καταλάβουμε.
♦ Προκαλούν
Η Γαλλία του Σαρκοζί έχει τους δικούς της λόγους να μη θέλει την Τουρκία ως πλήρες μέλος της ΕΕ (έτσι και πέσουν μερικές γερές παραγγελίες πολεμικών αεροσκαφών και άλλων οπλικών συστημάτων από την Αγκυρα, θα δείτε πότε θα ξαναλλάξει η γαλλική στάση). Αυτό, όμως, ουδόλως ενοχλεί την υπό τον Δ. Χριστόφια κυπριακή κυβέρνηση, που κάλεσε στην Κύπρο το alter ego του Σαρκοζί, τον πρωθυπουργό Φιγιόν, ο οποίος δήλωσε τα εξής προκλητικά: «Η Γαλλία δε μπορεί να δεχτεί στην Ευρώπη μια χώρα που έχει στρατεύματα κατοχής σε μιαν άλλη». Ο εκπρόσωπος μιας ιμπεριαλιστικής δύναμης, που έχει στρατεύματα κατοχής σε τόσες χώρες, ο εκπρόσωπος μιας χώρας-μέλους της ΕΕ, της οποίας μέλη διατηρούν στρατεύματα κατοχής στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, δε μπορεί να προσβάλλει τόσο βάναυσα τη νοημοσύνη μας και να το ανεχόμαστε.
♦ Μπούμερανγκ
Εχει γεράσει ο Μητσοτάκης και οι εμμονές του θολώνουν το πολιτικό του αισθητήριο. Οργάνωσε ολόκληρο συνέδριο για να δικαιώσει τον εαυτό του και το ρόλο που έπαιξε στα Ιουλιανά του 1965 και του γύρισε μπούμερανγκ. Είναι αμφίβολο αν ξαναϋπήρξαν μαζεμένα τόσα άρθρα και τόσες αποκαλύψεις για την «αποστασία». Η χαριστική βολή ήρθε με την αποκάλυψη του εγγράφου της CIA από τα «Νέα», που αποκάλυπτε το ρόλο Μητσοτάκη εκείνη την περίοδο. Εχασε δε τόσο την ψυχραιμία του ο Δρακουμέλ που απάντησε με επιστολή, στην οποία έγραψε ότι μπορεί να έγιναν διάφορα, αλλά ο ίδιος… δεν ήξερε τίποτα! Το μόνο που κατάφερε ήταν να ξαναφρεσκάρει τις μνήμες του «Μητσοτάκη κάθαρμα» και να ξαναδικαιώσει, μετά θάνατον, τον Ανδρέα Παπανδρέου.
♦ Μόνοι τους αποκαλύπτονται
«Το ΚΚΕ έχει την πιο νέα και ριζοσπαστική πρόταση για το κράτος. Προτείνουμε και παλεύουμε για τη ριζική αλλαγή του» (η Αλέκα Παπαρήγα, στον «Τύπο της Κυριακής»).
Οσοι πρωτοέρχονται σε επαφή με το μαρξισμό ένα από τα πρώτα βιβλία που διαβάζουν είναι το «Κράτος και Επανάσταση» του Λένιν. Κεντρική ιδέα αυτού του περίφημου βιβλίου, που αναπτύσσει τις απόψεις του Μαρξ και του Ενγκελς για το κράτος, ιδιαίτερα όπως αυτές διαμορφώθηκαν μετά την Κομμούνα του Παρισιού, είναι πως το αστικό κράτος ούτε μετασχηματίζεται ούτε αλλάζει. Προκαταρκτικός όρος κάθε πραγματικά λαϊκής επανάστασης είναι το τσάκισμα, η συντριβή του αστικού κράτους. Αντίθετα, οι κάθε λογής οπορτουνιστές πρεσβεύουν το μετασχηματισμό του αστικού κράτους. Αυτά είναι στοιχειώδη και τα ξέρει καλά όχι μόνο η Παπαρήγα, αλλά και ο αμόρφωτος Γόντικας. Αρα, συνειδητή επιλογή και όχι «γλωσσικό ολίσθημα».
♦ Ωμός εκβιασμός
Εδώ και περίπου δυο μήνες, το ιδιωτικό (αν και επιδοτούμενο) από το κράτος νοσοκομείο «Ερρίκος Ντυνάν», με απόφαση του προέδρου του Α. Μαρτίνη, σταμάτησε να δέχεται ασθενείς από το ΕΚΑΒ. Ο Μαρτίνης δήλωσε στον «Κόσμο του Επενδυτή»: «Είμαστε υποχρεωμένοι να σταματήσουμε να δεχόμαστε ασφαλισμένους Ταμείων, καθώς τα χρέη του Δημοσίου και των ασφαλιστικών οργανισμών έφθασαν τα 15 εκατ. ευρώ. Είχαμε ενημερώσει εγκαίρως το υπουργείο Υγείας, αλλά δεν δόθηκε λύση στο πρόβλημα». Επί υπουργίας Ν. Κακλαμάνη υπογράφηκε σύμβαση για μίσθωση 30 κλινών ΜΕΘ του «Ντυνάν» από το Δημόσιο. Παρουσιάστηκε δε αυτό το μέτρο σαν μεγάλη καινοτομία, σαν στρατηγικής σημασίας συνεργασία του κρατικού με τον ιδιωτικό τομέα υγείας, που θα απέβαινε σε όφελος των ασθενών. Το αποτέλεσμα το βλέπουμε τώρα και είναι ένας ωμός εκβιασμός του (επιδοτούμενου) ιδιωτικού νοσοκομείου: «σκάστε τα λεφτά, αλλιώς δε βάζουμε ασθενείς».
Θυμίζουμε, ότι την ίδια στιγμή διευρύνεται ο αριθμός των κρεβατιών ΜΕΘ στα δημόσια νοσοκομεία που βγαίνουν εκτός λειτουργίας, επειδή δεν υπάρχει προσωπικό. Τα 180 έχουν φτάσει τα κρεβάτια ΜΕΘ που δε λειτουργούν, μολονότι οι Μονάδες είναι εξοπλισμένες, με ένα κόστος που ξεπερνά τα 9 εκατ. ευρώ!
