Δύο χιλιάδες δώδεκα. Μεγάλη κατηφόρα…
Χρέος μας η ανατροπή. Φωτιά-τσεκούρι, τώρα!
Σήμερα επιμονή. Μεθαύριο παραμονή. Μετά… υπομονή.
Τίποτα δεν έγινε στις 20.12΄ την 20.12.2012, με την «ευθυγράμμιση» των αριθμών. Τίποτε και την επομένη με την ευθυγράμμιση κάποιων πλανητών, στην κεκανονισμένη παρά των Μάγια ημερομηνία. Τι κόσμος! Μας νέμονται οι σκοταδιστές και τα λοιπά χρήσιμα εργαλεία του καπιταλισμού… Τουλάχιστον ας είναι καλότοιχο το 2013.
Σ’ ένα κόσμο που μοσχοβρωμάει γαλοπούλα, χοιρινό, κρέμα γάλακτος, γάλα κρέμας και γλυκά και ζαλισμένος από τη δικτατορία των φώτων πορεύεται στο νέο (φ)έτος με ψίχουλα βασιλόπιτας στο καλό του παλτό, αναζητούμε ένα φωτεινό μονοπάτι (σε ποιες Ανδεις, ρε;). Περίσσεψαν οι ευχές και τα ανούσια sms και mails με εξυπνάδες και του μώλου τα εννιάμερα. Περίσσεψε και η θλίψη για την ανημποριά μας, δεν περίσσεψε όμως τίποτε από τον τελευταίο 13ο μισθό της ιστορίας (ούτε καν ο Αλέξης δεν δεσμεύτηκε να τον επαναφέρει αν και όταν έρθει η σειρά του στη διαχείριση του καπιταλισμού με ανθρώπινο προσωπείο), όπως άλλωστε δεν περίσσεψε τίποτε κι από τους προηγούμενους δώδεκα μισθούς. Για όσους βέβαια διατηρούν ακόμη αυτό το μεγαλειώδες, προκλητικό προνόμιο…
«Το κίνητρο του κέρδους μαζί με τον ανταγωνισμό ανάμεσα στους καπιταλιστές, είναι υπεύθυνα για την αστάθεια στην συσσώρευση και χρησιμοποίηση του κεφαλαίου, πράγμα που οδηγεί σε συνεχώς αυξανόμενες σοβαρές κρίσεις. Ο απεριόριστος ανταγωνισμός οδηγεί στην τεράστια φθορά εργασίας και στον ευνουχισμό της κοινωνικής συνείδησης των ατόμων. Αυτόν τον ευνουχισμό των ατόμων τον θεωρώ σαν το μεγαλύτερο κακό του καπιταλισμού» (Albert Einstein).
Προφανώς έχει αρχίσει να μεγαλώνει η κατανάλωση αλκοόλ εν όψει της «εορταστικής» περιόδου. Δεν μπορεί να εξηγηθεί αλλιώς ο τίτλος «τα φετινά Χριστούγεννα να γίνουν περίοδος χαράς κι ελπίδας για το λαό» στο… διαφημισμένο «portal» www.902.gr. Τμήμα μιας ευρύτερης περιοχής όπου κάποια χριστουγεννιάτικα πουλάκια κάνουν λόγο για επερχόμενο κύμα απολύσεων…
Μια φωνή ακούστηκε από το… χρονοντούλαπο της Ιστορίας: «Δεν ανέχομαι την κριτική του ΣυΡιζΑ προς τη Χρυσή Αυγή για τη φασιστική βία»! Μια φωνή βοώντος εν τη ερήμω της αστικής πολιτικής, από «τα απομεινάρια μιας μέρας» που τελικά ήταν νύχτα βαθιά και σκοτεινή. Και τι νοιάζει τον λαό τι ανέχεται και τι όχι ο Θεόδωρος Πάγκαλος; Και ο μπαρμπα Μήτσος στο καφενείο δεν ανέχεται τη ζάχαρη στον καφέ του αλλά δεν βγήκε να το διαλαλήσει! Θα μου πείτε βέβαια, εκείνος δεν έχει και πρόσβαση στους μαρκουτσοφόρους ώστε να κοινοποιεί τον παντελώς αδιάφορο για τους άλλους «πόνο» του…
Η είδηση δεν αντέχει σε κανένα σχολιασμό και απλά την παραθέτουμε: «Με αυτοκίνητα της εταιρείας του Μπόμπολα μετακινούνται οι αστυνομικοί στις Σκουριές. Την Kυριακή 9/12 δύο Ορειβατικοί Σύλλογοι της Θεσσαλονίκης (Ορειβατική και Αναρριχητική Λέσχη και ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος) διοργάνωσαν πεζοπορία στις Σκουριές Μ. Παναγίας (σσ. στη Χαλκιδική). Η κυκλική πορεία μήκους 21 χλμ που ακολουθούν περνάει από τις Σκουριές, από τις μπάρες, τα συρματοπλέγματα, τις πινακίδες “Στοπ! Μην προχωράτε!”, τους γνωστούς σεκιουριτάδες, μερικές διμοιρίες ΜΑΤ και…άλλες μονάδες της αστυνομίας ονόματι ΟΠΚΕ που ήταν εκεί με αυτοκίνητα της… Hellas Gold. Σε ερώτηση των έκπληκτων ορειβατών για τα αυτοκίνητα της ιδιωτικής εταιρείας η απάντηση ήταν “Δεν είχαμε αυτοκίνητα για να έρθουμε”…».
Τελικά θα πρέπει να επεκτείνουμε και στις βιβλιοπαρουσιάσεις, τις αναφορές μας στον συγγραφικό οργασμό των βουλευτών και πολιτικών εν γένει. Κι αυτό γιατί οι παρουσιάσεις των βιβλίων άρχισαν να παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, μετά το γιουχάισμα του Νίκου Τσούκαλη (ΔημΑρ) στην παρουσίαση του βιβλίου του Μανώλη Γλέζου.
«Δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να πούμε στα παιδιά μας πώς να φτιάξουν το μέλλον τους, αφού αποδειχθήκαμε ακατάλληλοι να φτιάξουμε το δικό μας παρόν» (Wilhelm Reich).
Ραντεβού του χρόνου και αποχαιρετισμός με το παραδοσιακό (ας μην ξεχνιόμαστε) «Πρωτοχρονιάτικο» του Κώστα Βάρναλη: «Σαράντα σβέρκοι βοδινοί με λαδωμένες μπούκλες / σκεμπέδες σταυροθόλωτοι και βρώμιες ποδαρούκλες / ξετσίπωτοι, ακαμάτηδες, τσιμπούρια και κορέοι / ντυμένοι στα μαλάματα κι επίσημοι κι ωραίοι. / Σαράντα λύκοι με προβιά (γι’ αυτούς βαρά η καμπάνα) / καθένας γουρουνόπουλο, καθένας νταμιτζάνα! / Κι απέ ρεβάμενοι βαθιά ξαπλώσανε στο τζάκι / κι αβάσταγες ενοιώσανε φαγούρες στο μπατζάκι. / Οξω ο κοσμάκης φώναζε: – Πεινάμε τέτοιες μέρες / γερόντοι και γερόντισσες, παιδάκια και μητέρες. / Κι οι των επίγειων αγαθών σφιχτοί νοικοκυραίοι / ανοίξαν τα παράθυρα και κράξαν: – Είστε αθέοι».
Κοκκινοσκουφίτσα
