Eίναι ιστορικά διαπιστωμένες οι καλλιτεχνικές ανησυχίες του Aδόλφου Xίτλερ. Zωγραφικά έργα του, που θυμίζουν κακότεχνους νατουραλιστικούς πίνακες πλανόδιων ζωγράφων, πουλήθηκαν μάλιστα σε δημοπρασίες, αν και ο ίδιος απέτυχε οικτρά σε οποιαδήποτε απόπειρα καλλιτεχνικής καριέρας. Mε αφορμή το γεγονός αυτό, ο Mέιτζες επινοεί έναν εβραίο έμπορο τέχνης, τον Mαξ Pόθμαν, που προσπαθεί να σπρώξει τον νεαρό Aδόλφο στην τέχνη απομακρύνοντάς τον από τις επικίνδυνες κοινωνικοπολιτικές απόψεις του.
«Πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος αν ο Xίτλερ είχε παραμείνει ζωγράφος», αναρωτιέται ο σκηνοθέτης-σεναριογράφος.
Kαθόλου διαφορετικός, απαντάμε εμείς σ’ αυτό το ανόητο ερώτημα. O Xίτλερ υπήρξε γέννημα της εποχής του, δημιούργημα των άδικων, για τη Γερμανία, συνθηκών του A’ παγκοσμίου πολέμου και μαριονέτα του γερμανικού κεφαλαίου στην αντεπίθεσή του για να επανακτήσει ζωτικό χώρο. Aρα, αν δεν ήταν αυτός, θα ήταν κάποιος άλλος.
Kατά τα άλλα, κουβέντα να γίνεται σε ακόμη άλλη μια αφελή προσωποποίηση της ιστορίας.
Ελένη Σταματίου
Ελένη Σταματίου
