Μερικές φορές τα δελτία τύπου δε μπορούν να ξεπεραστούν σε ευγλωττία: “αισθησιακό καστ” (βλέπε Σαρλίζ Θερόν, Πενέλοπε Κρουζ και Στιούαρτ Τάνσεντ) σε “ένα ρομαντικό δράμα επικών διαστάσεων”… ‘Η αλλιώς, οι τρεις προαναφερθέντες περιδινούνται σε σχηματισμό ερωτικού τριγώνου, από το μποεμιλίκι και τα ξέφρενα παρισινά όργια της δεκαετίας του ’30 στην πολιτική ευαισθητοποίηση απέναντι στο φασισμό και την έμπρακτη συμμετοχή στον ισπανικό εμφύλιο, κι από εκεί πάλι, στη μυστική κατασκοπία και τη γερμανική κατοχή του Παρισιού το ’40.
Ιστορικό δράμα, υπαρξιακός προβληματισμός με πολιτικό ντρέσινγκ και κυρίως έρωτας, πολύς έρωτας, τα έχει όλα και συμφέρει η μεγαλοπρεπέστατη αυτή παραγωγή του ικανού σκηνοθέτη Τζον Ντουίγκαν. Ενα δίωρο πακέτο που με ποπ κορν αλλά και χαρτομάντηλα για τις κορύφωσεις της συγκίνησης πολύ θα σας ευχαριστήσει -κι είναι και πιο ξεκούραστο από το να διαβάσεις το αντίστοιχο μπεστ σέλερ.
Ε.Γ.
