Η καριέρα στον κόσμο των ναρκωτικών δυο περιθωριακών νεολαίων από το τουρκικό γκέτο του Αμβούργου είναι το θέμα αυτής της ταινίας που ανώφελα φιλοδόξησε να μοιάσει στον «Σημαδεμένο» του Μπράιαν ντε Πάλμα, πιθανόν όμως να μην έβρισκε καν διανομή αν πίσω από την παραγωγή δεν βρισκόταν το όνομα του Φατίχ Ακίν.
Εκεί που θα περίμενε λοιπόν κανείς τουλάχιστον μια ανάδειξη της ψυχολογίας των γκέτο και των παραδόσεων του underground γερμανικού σινεμά, βρίσκεται μπροστά σε μια αδιάφορη, καθαρή, γκανγκστερική ταινία (σαν αυτή έχουμε δει δεκάδες), που εκτός των άλλων δεν έχει ούτε βάθος ούτε πειστικότητα. Αντιθέτως, διαθέτει μελοδραματισμό, κοινοτοπίες και ανολοκλήρωτους χαρακτήρες. Κρίμα…
Ελένη Σταματίου
