Ολες οι κινηματογραφικές ιστορίες για το μποξ μοιάζουν μεταξύ τους. Πάντα αφορούν κάποιο φτωχόπαιδο που, παρά τα βάσανα και τις αντιξοότητες, καταφέρνει να γίνει πρωταθλητής. Παρά την προβλέψιμη και αναμενόμενη όμως εξέλιξή τους, οι ταινίες αυτές γίνονται δημοφιλείς. Προφανώς επειδή το μποξ, όπως και το ποδόσφαιρο, είναι λαϊκά αθλήματα και σ` αυτά οι φτωχογειτονιές ανακαλύπτουν τους δικούς τους ανθρώπους, τους δικούς τους ήρωες.
Αυτό που διαφοροποιεί την συγκεκριμένη ταινία από τις άλλες είναι πως στο μεγαλύτερο μέρος της είναι μια οικογενειακή ιστορία, όπου η οικογένεια γίνεται τροχοπέδη και κακός μάνατζερ για τον ελπιδοφόρο αθλητή. Σ` αυτή λοιπόν την τετριμμένη ιστορία η οικογένεια είναι ο πρωταγωνιστής από κάθε άποψη. Κυρίως γιατί οι ηθοποιοί Κρίστιαν Μπελ, Μελίσα Λέο και Εϊμι Ανταμς, που ενσαρκώνουν τρία από τα μέλη της, δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας, παραμερίζοντας τον πρωταγωνιστή Μαρκ Γουόλμπεργκ, που κάνει την πιο αδύναμη εμφάνιση της καριέρας του.
