Σπάνια τίτλος ταινίας προδιαθέτει τον επίδοξο θεατή με τόση σαφήνεια για αυτό που πρόκειται να δει. Η σχεδόν κλασική πια ταινία του ιάπωνα σκηνοθέτη επανακυκλοφορεί στις ελληνικές αίθουσες σαράντα χρόνια μετά την πρώτη της προβολή.
Ο Οσιμα συνθέτει τον ύμνο της σεξουαλικότητας, εμμένοντας στην ηδονή δυο εραστών. Η πρωταγωνίστρια είναι μια πρώην πόρνη που δουλεύει σε έναν ξενώνα και ερωτεύεται το αφεντικό της. Σχετίζονται με τρόπο που αυτή γίνεται ολοένα και πιο κτητική, ενώ αυτός ολοένα και πιο πρόθυμος να την ικανοποιήσει. Οι δυο τους καταλήγουν σε ένα μικρόκοσμο που χωρά μόνο σεξ, ενώ στο τέλος φτάνουν σε ακραίες καταστάσεις.
Η ταινία στην εποχή της (1976) προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, αλλά κέρδισε και διθυραμβικές κριτικές. Σίγουρα ο σκηνοθέτης ξέρει να χειρίζεται το υλικό του και να προκαλεί το θεατή (δεν είναι τυχαίο ότι οι δυο πρωταγωνιστές είναι κλασικοί τύποι κοινωνικών αναπαραστάσεων γύρω από τον/την τέλειο/α εραστή). Παρολαυτά, το αποτέλεσμα είναι αρκετά φλύαρο και για να είμαστε ειλικρινείς μάλλον για διανοουμενίστικο ελαφρό πορνό πρόκειται (και μάλιστα χωρίς ιδιαίτερη υπόθεση)…
Ελένη Π.
