Η κλασική πλέον ιταλική νεορεαλιστική κωμωδία επανακυκλοφορεί στις κινηματογραφικές αίθουσες σχεδόν εξήντα χρόνια από την παραγωγή της (1958). Μια ομάδα μικροαπατεώνων στα περίχωρα της Ρώμης (αποτελείται από πρώην μποξέρ, ανέργους, πρώην αναβάτες κτλ.) οργανώνει ληστεία σε τοπικό ενεχυροδανειστήριο. Συμβουλάτοράς τους ο Ντάντε, βετεράνος κλέφτης. Κι ενώ όλα είναι οργανωμένα, οι κλέφτες τελικά καταλήγουν μόνο με μια μακαρονάδα…
Ο μαρξιστής σκηνοθέτης, με τα μέσα της κωμωδίας, επικεντρώνεται στις δυσκολίες επιβίωσης, τις διαδικασίες περιθωριοποίησης σε μια κοινωνία που -αν δεν μπορείς να τα καταφέρεις με τον τρόπο που σου επιβάλλεται ή σταθείς άτυχος- γίνεσαι παρίας, μα πάνω από όλα, στην ανάγκη ταξικής αλληλεγγύης. Ο Μονιτσέλι αντιμετωπίζει με έντιμο χιούμορ τις περιπέτειες αυτών των φτωχοδιάβολων και εγκαινιάζει μια χρυσή εποχή στο ιταλικό σινεμά. Εκπληκτικές οι ερμηνείες των Βιτόριο Γκάσμαν, Μαρτσέλο Μαστρογιάνι και Τότο.
Η ταινία έτυχε διεθνούς αναγνώρισης, πολλών βραβείων και χιλιάδων προβολών. Είναι εντυπωσιακό πώς, τόσα χρόνια μετά, παραμένει απολαυστική στη θέαση.
Ελένη Π.
