Με εξαιρετικά διεισδυτικό και ευαίσθητο βλέμμα, η βρετανίδα σκηνοθέτιδα μας αφηγείται την ιστορία δύο μικρών αγοριών και ταυτόχρονα μας δίνει μια εικόνα από τη σημερινή κοινωνική πραγματικότητα στη Μεγάλη Βρετανία, που κάθε άλλο παρά ομαλή είναι. Δυο μικρά αγόρια, περιθωριοποιημένα και αποκλεισμένα από τη σχολική πραγματικότητα, από οικογένειες που δεν είναι σε θέση να τα στηρίξουν ουσιαστικά, αποφασίζουν να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους, όμως τελικά το αποτέλεσμα είναι τραγικό. Σε μια κοινωνία παρακμάζουσα, της οποίας τα μέλη παλεύουν να επιβιώσουν, ενώ οι κρατικές αρχές φαίνονται να παλεύουν να κρατήσουν τα προσχήματα…
Η ταινία είναι μια έμμεση αναφορά στο γνωστό παραμύθι του Οσκαρ Ουάιλντ (από το βιβλίο του «Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας και άλλες ιστορίες»). Η Μπάρναρντ όμως ξεπερνά τον ηθικό διδακτισμό που χαρακτηρίζει το έργο του Ουάιλντ και μας εκθέτει τη ζοφερή πραγματικότητα της βρετανικής επαρχίας, όπου αυτό που κυριαρχεί είναι η εγκατάλειψη. Η Μπάρναρντ δεν επέλεξε τυχαία στην ταινία της να χρησιμοποιήσει ελάχιστο φως. Η ατμόσφαιρα που χτίζει είναι σχεδόν αποπνικτική. Στο θεατή δημιουργείται μια εντύπωση οικειότητας με το περιβάλλον, που του επιτρέπει να μπει πιο βαθιά στο κινηματογραφικό σύμπαν της ταινίας, ενώ ταυτόχρονα δεν έχει κανένα περιθώριο αισιόδοξης σκέψης.
Ελένη Π.
