Την εβδομάδα αυτή δε θα ασχοληθούμε με νέες ταινίες, αλλά με ταινίες που επανεκδίδονται, καθότι οι καινούριες ταινίες που βγαίνουν στις αίθουσες είναι δύο («Ο δολοφόνος με το πριόνι», «Επιχείρηση Αργώ») ανάξιες λόγου.
ΒΣΕΒΟΛΟΝΤ ΠΟΥΝΤΟΒΚΙΝ – Η Μάνα
Κλασική σοβιετική ταινία του 1926. Από τις καλύτερες λογοτεχνικές μεταφορές στη μεγάλη οθόνη, αφού ο σεναριογράφος της ταινίας Nathan Zarkhi κατάφερε από το κλασικό, πολυαγαπημένο και χιλιοδιαβασμένο παγκοσμίως έργο του Μαξίμ Γκόργκι να κρατήσει τα πιο δυνατά και ουσιαστικά στοιχεία, ώστε το έργο να μη χάσει ούτε τόσο δα από την αξία του. Ταινία ιστορικής σημασίας για τον κινηματογράφο, καθώς ο Πουντόβκιν προτείνει ένα νέο τρόπο αντιμετώπισης του μοντάζ, με αυτό να πρωταγωνιστεί στη δομή και την αφήγηση του μύθου. Μέθοδο πάνω στην οποία πάτησε περισσότερο ή λιγότερο όλος ο παγκόσμιος κινηματογράφος, ακόμα και κομμάτι του Χόλιγουντ.
Και το πιο σημαντικό από όλα, μία σοβιετική ταινία – παιδί των επαναστατικών διαδικασιών της εποχής, επαναστατικών σε όλα τα επίπεδα. Δεν είναι τυχαίο ότι μέχρι τότε στη Ρωσία δεν υπήρχε κινηματογραφική παράδοση και μέσα σε λίγα χρόνια δημιούργησε ταινίες που θεωρούνται ακόμα και από τους πιο συντηρητικούς ταινίες κορυφαίες.
Ελένη Π.
