Επειτα από κάμποσα χρόνια απουσίας από τα κινηματογραφικά δρώμενα, ο Βασίλης Βαφέας μας καλεί σε έναν πολύ προσωπικό κόσμο. Ο ήρωάς του, ο Αρης, είναι ένας νεαρός, που προσπαθεί να ορθοποδήσει ανάμεσα στην ασφυξία της οικογένειάς του, την κενότητα της δουλειάς του -ασχολείται με το χώρο του θεάματος, όπου δόξα και χρήμα είναι ο μόνος στόχος. Ταυτόχρονα, πραξικόπημα συμβαίνει στη χώρα. Ο Αρης στρέφεται προς τον έρωτα, αλλά και αυτός τον προδίδει. Τελικά θα αποφασίσει να ζητήσει λύτρωση στη θάλασσα.
Ο ήρωας φαίνεται να είναι έρμαιο των καταστάσεων, συνεχώς βρίσκεται ένα βήμα πίσω. Ενας νέος άνθρωπος, ο οποίος δεν μπορεί να πατήσει γερά στα πόδια του και να κυνηγήσει τα όνειρά του. Η κεντρική ιδέα του Ρισάλτο, σύμφωνα με το σκηνοθέτη, είναι «το πώς οι νέοι, που είναι γεμάτοι όνειρα και ενέργεια, συνθλίβονται κάτω από το βάρος, αφενός της οικογένειάς τους (γεμάτης από τραύματα, παθογένεια κ.λπ.) και αφετέρου της κοινωνίας, που την χαρακτηρίζουν η αναλγησία, οι απάνθρωποι στόχοι για επιτυχία και η θέληση για απόλυτη κυριαρχία πάνω στα ανεξάρτητα άτομα».
Η ταινία έχει ενδιαφέρον, όμως τελικά, ακριβώς όπως κι ο πρωταγωνιστής της, δεν καταφέρνει να βρει κάποιο βηματισμό. Ο σκηνοθέτης κινείται ανάμεσα στο χιούμορ, μια ονειρική ατμόσφαιρα, ενδεχομένως μια αφέλεια, στα σίγουρα όμως στην απογοήτευση και την πικρία.
Ελένη Π.
