Το ομώνυμο μυθιστόρημα του Τζακ Κέρουακ (1951), σύμβολο του λογοτεχνικού κινήματος των μπίτνικς, ανέλαβε να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη ο Βάλτερ Σάλες, σκηνοθέτης που μας είναι γνωστός από τα «Ημερολόγια μοτοσικλέτας». Αλλη μία ταινία δρόμου, λοιπόν, για τον Σάλες, ο οποίος αυτή τη φορά δεν τα κατάφερε και τόσο καλά.
Αμερική 1950, κι ενώ τα ιδανικά για τους νέους της εποχής επιβάλλουν το κυνήγι του αμερικάνικου ονείρου που στον πυρήνα του έχει έννοιες όπως καριέρα και χρήμα, οι πρωταγωνιστές βλέπουν τη ζωή σαν ένα ξέφρενο πάρτι με τζαζ, αλκοόλ, ναρκωτικά και σεξουαλικά απελευθερωμένα ήθη. Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, πόσο προκλητικό ήταν ένα τέτοιο κίνημα για τα συντηρητικά αμερικάνικα πρότυπα του τότε…
Ο σκηνοθέτης προσπαθεί να αποδώσει το άρωμα της εποχής, όπως αυτό αποτυπώνεται και στο βιβλίο, και ως ένα βαθμό το πετυχαίνει. Η κύρια ατμόσφαιρα της ταινίας κινείται γύρω από μια νεανική «όρεξη για ζωή», που σήμαινε καταστάσεις χωρίς όρια, που αποσκοπούσαν στην ηδονή και την καλοπέραση.
Ενα από τα όπλα του σκηνοθέτη είναι τα κοντινά πλάνα στα πρόσωπα των ηρώων του, με αποτέλεσμα την πολύ λεπτή απόδοση των συναισθημάτων τους. Το τελικό αποτέλεσμα, όμως, είναι κουραστικό. Ο ρυθμός της ταινίας είναι μονότονος, χωρίς διακυμάνσεις, κι αυτό ίσως γιατί μονότονη και φυσικά προβλέψιμη είναι η ρομαντική πλευρά με την οποία ο σκηνοθέτης προσεγγίζει τους ήρωές του.
Ελένη Π.
