Την περασμένη Κυριακή, σε μεγάλη συνέντευξή του στη Real News, ο στρατάρχης (και ναύαρχος και πτέραρχος) Καμμένος μας προϊδέασε: «Χρειάζεται επέκταση των αμυντικών συμφωνιών και ιδιαίτερα με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής που θα διασφαλίσει ενίσχυση του αμυντικού οπλοστασίου της χώρας».
Την Τετάρτη, με non paper μάθαμε κάποιες λεπτομέρειες, που αποδόθηκαν σε «υψηλόβαθμο παράγοντα» (τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια;): «με εντολή του κ. Πάνου Καμμένου, και μετά από εισήγηση των επιτελείων, ξεκίνησε η διαδικασία για την αναβάθμιση των μαχητικών αεροσκαφών F-16, εκδηλώθηκε ενδιαφέρον προς την αμερικανική κυβέρνηση για την προμήθεια αεροσκαφών πέμπτης γενιάς (F-35) και βρίσκεται σε τελικό στάδιο η υποστήριξη και συντήρηση των αντιαεροπορικών πυραύλων S -300».
Επιστρέφοντας καταχαρούμενος από την τελετή ενθρόνισης του Τραμπ, στην οποία μαζί με τον Παππά είχαν εκπροσωπήσει την κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας για το ταξίδι το πρωθυπουργικό αεροπλάνο, ο Καμμένος μας είχε πει για τις συναντήσεις του με κάτι τύπους από το επιτελείο του Τραμπ, τους οποίους βρήκε τίγκα στον πατριωτισμό (λόγω ελληνικής καταγωγής) και διατεθειμένους «να βοηθήσουν την Ελλάδα». Μετά, συναντήθηκε με τον αμερικανό πρέσβη στην Αθήνα, Geoffrey R. Pyatt, «και συζήτησαν θέματα αμοιβαίας αμυντικής συνεργασίας», σύμφωνα με τη λακωνική ανακοίνωση του ΥΠΕΘΑ. Κι ύστερα… δεν ήρθαν οι μέλισσες, αλλά το non paper.
Παλιότερα, συνηθίζαμε να λέμε πως όποτε ανεβαίνει η ένταση στο Αιγαίο, φτάνει η ώρα για αγορά νέων πολεμικών συστημάτων, από Ελλάδα και Τουρκία. Επί πολλά χρόνια, ως γνωστόν, υπήρχε η γνωστή ποσόστωση του 7 προς 10. Για κάθε 10 δολάρια πολεμικού υλικού που παρήγγελε η Τουρκία, έπρεπε να κάνει 7 δολάρια παραγγελία η Ελλάδα. Η συγκεκριμένη αναλογία θεωρούνταν ιδανική για να διατηρείται η οπλική ισορροπία στις δυο πλευρές του Αιγαίου. Μετά, εξαιτίας του μνημονιακού σφιξίματος, η ελληνική πλευρά έκανε λίγο «κράτει».
Βέβαια, αποφασίστηκε το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας P3 Orion, ύψους 500 εκατ. δολαρίων, το οποίο -όταν πήγαν να το κάνουν προηγούμενες κυβερνήσεις- ο ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε ως σκάνδαλο. Δεν μπορούν, όμως, τα αμερικάνικα μονοπώλια παραγωγής οπλικών συστημάτων να συμβιβαστούν με μια «ψωροπαραγγελία» από έναν από τους καλύτερους πελάτες τους.
Πάμε γι' άλλα, λοιπόν. Ανέβηκε η ελληνοτουρκική ένταση στο Αιγαίο, ήρθε ο καιρός για νέες παραγγελίες οπλικών συστημάτων. Ο Ερντογάν -σύμφωνα με τα γραφόμενα στον τουρκικό Τύπο- συζήτησε με τη Μέι για συμπαραγωγή πολεμικών αεροπλάνων, ενώ η Τουρκία φέρεται να συμμετέχει και στην παραγωγή των αμερικανικών F-35, οπότε η Ελλάδα δεν πρέπει να μείνει πίσω στην κούρσα των εξοπλισμών.
Τα F-16 έχουν «παλιώσει» σύμφωνα με τους στρατοκράτες. Μέχρι πρότινος κυκλοφορούσαν φήμες ότι σκοπεύουν να πουλήσουν 38 απ' αυτά στη Βουλγαρία, προκειμένου να εξοικονομηθούν χρήματα, που τόσο τα έχει ανάγκη ο κρατικός προϋπολογισμός. Τώρα, σχεδιάζουν να τα αναβαθμίσουν, μετατρέποντας τις σειρές Block 50 και Block 52 σε Block V. Κόστος; Γύρω στα 1,7 δισ. Οσα έκοψαν από την Κοινωνική Ασφάλιση με τη συμφωνία για την πρώτη αξιολόγηση του τρίτου Μνημόνιου!
Το F-35 stealth είναι αυτή τη στιγμή το πιο ακριβό πολεμικό αεροπλάνο. Το καθένα από δαύτα κοστίζει γύρω στα 100 εκατομμύρια δολάρια «γυμνό». Σ' αυτά πρέπει να προστεθούν άλλα 50 εκατομμύρια ανά αεροπλάνο για οπλισμό, ανταλλακτικά και εκπαίδευση χειριστών. Επειδή μια παραγγελία πολεμικών αεροπλάνων δεν μπορεί να περιλαμβάνει λιγότερα από είκοσι κομμάτια, μιλάμε για ένα κόστος 3 δισ. δολαρίων! Δύσκολα μπορεί να το σηκώσει αυτή τη στιγμή ο ελληνικός προϋπολογισμός, όμως αν ξεκινήσει η σχετική συζήτηση, μπορεί να αποβλέπει ακόμα και σε ελληνική συμμετοχή στο πρόγραμμα παραγωγής. Αν στο μεταξύ η διοίκηση Τραμπ στηρίξει αυτό το πρόγραμμα, που ανήκει στη Lockheed Martin, και δεν προσανατολιστεί στο F-18, που ανήκει στη Boeing (αυτό είχε αφήσει αμυδρά να εννοηθεί ο Τραμπ).
Οσο για τον «εκσυγχρονισμό» των S-300, αυτός μάλλον ως στοιχείο εξισορρόπησης έναντι της Ρωσίας προβάλλεται. Ως γνωστόν, οι S-300 αγοράστηκαν από την Κύπρο, αλλά ουδέποτε επιτράπηκε να τοποθετηθούν στο νησί. Ενταφιάστηκαν για χρόνια στην Κρήτη και μόλις το 2013 έγινε η πρώτη δοκιμή εκτόξευσης από ρώσους ειδικούς. Αν πραγματικά αντικαταστήσουν τους «ληγμένους» πυραύλους, το κόστος φτάνει το 1 εκατ. δολάρια ανά πύραυλο. Δύσκολα, όμως, θα επιτρέψουν οι Αμερικάνοι να γίνει κάτι τέτοιο (για ευνόητους λόγους).
Ανεξάρτητα από τις εξελίξεις που θα δρομολογηθούν άμεσα και το χρονοδιάγραμμα που θα επιλεγεί, εκείνο που βλέπουμε είναι τη συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να ακολουθεί την πεπατημένη των προκατόχων της, μετατρέποντας τον ιδρώτα και το αίμα του ελληνικού λαού σε κέρδη για τα μονοπώλια της αμερικάνικης πολεμικής βιομηχανίας και σε μίζες για ολόκληρο το κύκλωμα που διεκπεραιώνει αυτές τις δουλειές.
