Σκληρός παίκτης αποδεικνύεται ο Παπαμαρκάκης της North Asset Management. Δεν μεσουρανεί, άλλωστε, τυχαία στις χρηματιστηριακές μπίζνες στο Λονδίνο και εδώ. Βλέποντας ότι ο Αλογοσκούφης, σε συνεργασία με την JP Morgan, προσπαθεί να τον αδειάσει και να φορτώσει σ’ αυτόν, ως ενδιάμεσο κρίκο, τις ευθύνες για το περιβόητο δομημένο ομόλογο που όλοι μαζί φόρτωσαν στο ΤΕΑΔΥ και σε άλλα τρία ασφαλιστικά ταμεία, κατάφερε μέσα σ’ ένα τριήμερο να τους αναγκάσει σε αναδίπλωση.
Πρώτα πήγε και κατέθεσε στον εισαγγελέα Ζορμπά και φρόντισε αυτό να γίνει γνωστό. Υστερα έβγαλε μια ανακοίνωση με την οποία απειλούσε ότι δεν πρόκειται να βαδίσει ως πρόβατο επί σφαγήν, αλλά θ’ ανοίξει το στόμα του και θα πάρει πολλούς η μπάλα. Τέλος, αρνήθηκε να προσέλθει στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, επικαλούμενος την απόρρητη έρευνα του Ζορμπά, η οποία τον δεσμεύει. Πρακτικούς λόγους επικαλέστηκαν τα στελέχη της JPM (δεν τους βόλευε η ημερομηνία!) και δεν προσήλθαν και αυτά στη Βουλή. Ετσι, η συνεδρίαση που αναμενόταν με αγωνία από τον Τύπο, καθώς είχαν καλλιεργηθεί προσδοκίες για αποκαλύψεις και σύγκρουση μεταξύ των εκπροσώπων της ΝΑΜ και της JPM, αναβλήθηκε επ’ αόριστον λόγω έλλειψης αντικειμένου!
Η ανακοίνωση που έβγαλε ο Παπαμαρκάκης την Παρασκευή 18 Μάη περιείχε αποκαλύψεις και ευθείες απειλές κατά της JPM, οι οποίες εμμέσως στόχευαν και την πλευρά της κυβέρνησης. «Η JP Morgan ισχυρίζεται αναληθώς ότι ενήργησε με την πεποίθηση πως η North θα αγόραζε και θα διακρατούσε το ομόλογο και πως δεν γνώριζε τις συναλλαγές της North μετά την αγορά του ομολόγου», αναφερόταν στην ανακοίνωση της ΝΑΜ, η οποία συνέχιζε με αποκαλύψεις: «Η JP Morgan γνώριζε σε ανώτατο επίπεδο πως επρόκειτο να πωληθεί στην Hypo Vereinsbank και στη συνέχεια στην Ακρόπολις και πως ήταν ενήμερη ότι επρόκειτο να καταβληθούν αμοιβές αναδοχής και πώλησης του ομολόγου». Και κατέληγε: «Είναι λυπηρό ότι η JP Morgan προέβη σε αυτές τις αναληθείς δηλώσεις και ακόμη πιο λυπηρό ότι δεν τις έχει διορθώσει έκτοτε, μολονότι η North της παρέσχε πλήρη άνεση να το πράξει».
Καθαρά πράγματα. Ολες οι εταιρίες δούλεψαν ως κύκλωμα, όλες ήταν σε γνώση της διαδρομής που θα ακολουθούσε το ομόλογο, όλες μαζί είχαν συμφωνήσει τις μίζες («αμοιβές αναδοχής και πώλησης του ομολόγου») που θα δίνονταν. Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, η ΝΑΜ του Παπαμαρκάκη φαίνεται να έχει βγάλει το μεγαλύτερο κέρδος από την κυκλοφορία του ομόλογου μέχρι να φτάσει στα Ταμεία. Αρα, είναι αυτή που ανέλαβε να πληρώσει τις μίζες. Αυτό το είχαμε σημειώσει από την πρώτη στιγμή. Δεν είναι δυνατόν κάποιοι μεσάζοντες να βγάλουν μεγαλύτερα κέρδη από την πανίσχυρη JP Morgan. Φοβούμενος, λοιπόν, ο Παπαμαρκάκης, ότι θα τον «δώσουν» για να καθαρίσουν οι υπόλοιποι, τους έβγαλε όλους στη σέντρα, απειλώντας τους ότι αν χρειαστεί θα αποκαλύψει περισσότερα για να υπερασπιστεί τον εαυτό του.
Οπως έδειξαν οι εξελίξεις, η απειλή έπιασε τόπο. Αυτό φαίνεται από δύο στοιχεία. Πρώτο, δεν υπήρξε καμιά απάντηση από πλευράς JPM, καμιά προσπάθεια να υπερασπιστεί τον εαυτό της από την κατηγορία Παπαμαρκάκη ότι είπε ψέματα. Δεύτερο, από την άρνηση και του Παπαμαρκάκη και των στελεχών της JPM να παρουσιαστούν και να καταθέσουν στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής. Προφανώς, το Σαββατοκύριακο υπήρξαν συναντήσεις και παζάρια, τα βρήκαν και αποφάσισαν να τηρήσουν κοινή στάση, με πρώτο βήμα την άρνησή τους να παρουσιαστούν στη Βουλή, όπου θα δινόταν συνέχεια στο θέμα.
Ακόμα πιο «περίεργη», όμως, ήταν η σιωπή της κυβέρνησης. Καμιά απάντηση στη δήλωση Παπαμαρκάκη, κανένα σχόλιο για την άρνηση των εκπροσώπων της ΝΑΜ και της JPM να προσέλθουν και να καταθέσουν στην Επιτροπή της Βουλής. Ενοχη σιωπή, που δείχνει ότι η κυβέρνηση βολεύεται από το ναυάγιο της κοινοβουλευτικής διαδικασίας και πως πήρε μέρος στα παζάρια ανάμεσα στους εκπροσώπους των καπιταλιστικών ομίλων. Τα ερωτήματα για την κυβέρνηση πολλαπλασιάζονται και γίνονται πιο πιεστικά.
Ρωτάμε: όλοι οι κρίκοι της τραπεζικοχρηματιστηριακής αλυσίδας ήξεραν ότι το ομόλογο θα καταλήξει στα ασφαλιστικά ταμεία και η κυβέρνηση δεν ήξερε; Δεν ήξεραν ο Κουρής, ο Δούκας, ο Αλογοσκούφης, άνθρωποι που γνωρίζουν πολύ καλά την αγορά; Δανείστηκαν για λογαριασμό του δημοσίου με ευνοϊκούς -όπως λένε- όρους και δεν υποψιάστηκαν, αυτοί οι άνθρωποι της αγοράς, πού θα πήγαινε το ομόλογο; Για φιλανθρωπικό ίδρυμα πέρασαν τη JPM, τη ΝΑΜ και τους υπόλοιπους ραντιέρηδες; Πρέπει να είναι κανείς πολύ αφελής για να πιστέψει κάτι τέτοιο. Ακόμα και ο πιο φανατικός δεξιός (που δεν είναι λαμόγιο) θα σου πει ότι ήξεραν. Το μόνο που δεν θα δεχτεί είναι ότι έπεσαν και στο πολιτικό επίπεδο. Ομως, η πλειοψηφία του κόσμου ξέρει πολύ καλά ότι σ’ αυτές τις δουλειές τις μίζες δεν τις μοιράζονται μόνο τα στελέχη των επιχειρήσεων. Εχουν και πολιτικό άρωμα οι μίζες, άλλο αν συνήθως είναι τόσο καλά ξεπλυμένο το χρήμα που δεν μένουν ίχνη.
Ρωτάμε: είναι δυνατόν να παίζεται τέτοιο παιχνίδι δημόσια ανάμεσα στη ΝΑΜ και τη JPM και η κυβέρνηση να μην παίρνει θέση; Να καλύπτεται πίσω από την έρευνα που κάνουν οι δικαστικές αρχές και ο Ζορμπάς; Πολιτικό είναι το ζήτημα και σ’ αυτή τη βασική πτυχή του η κυβέρνηση όφειλε να πάρει θέση. Ο Αλογοσκούφης, όμως, προτίμησε να στήσει καυγαδάκια με το ΠΑΣΟΚ, αντί να τοποθετηθεί σ’ αυτό το μείζον ζήτημα και να εκφράσει τη θέση της κυβέρνησης.
Πολύ περισσότερο που η κυβέρνηση έχει εκφράσει ανοιχτά τη συμφωνία της με τη… γενναιόδωρη πρόταση της JPM να επαναγοράσει το ομόλογο, αφού προηγουμένως το επαναγοράσουν με την αντίστροφη σειρά όλοι οι άλλοι μεσάζοντες. Δεν θα έπρεπε ο Αλογοσκούφης, που ήταν ο εμπνευστής της ιδέας, να μας πει πού βρίσκονται οι εξελίξεις και γιατί δεν έχει γίνει τίποτα;
Στο προηγούμενο φύλλο γράφαμε, ότι το σκάνδαλο των ομολόγων ξεφουσκώνει. Προς στιγμήν και ύστερα από τα δημοσιεύματα του Σαββατοκύριακου, που τροφοδότησε η ανακοίνωση Παπαμαρκάκη, φάνηκε ότι βιαστήκαμε να κάνουμε αυτή την εκτίμηση. Τη Δευτέρα, όμως, επιβεβαιώθηκε ότι δεν βιαστήκαμε. Η κυβέρνηση έ-σπευσε σε παρασκηνιακά παζάρια με τους εκπροσώπους της ΝΑΜ και της JPM να αποσοβήσει την απειλή νέων αποκαλύψεων και να αποτρέψει την εμφάνισή τους στη Βουλή, που θα τροφοδοτούσε την πολιτική αντιπαράθεση. Οσο για την επιτροπή του πρώην εισαγγελέα Ζορμπά, ακόμα και να ήθελε δε θα μπορούσε να βγάλει άκρη, αφού δεν διαθέτει καν ελεγκτικό και ερευνητικό μηχανισμό και χρησιμοποιεί το μηχανισμό του… υπουργείου Οικονομικών!
Οι εκπρόσωποι της JPM, που επικαλέστηκαν φόρτο εργασίας για να μην προσέλθουν στη Βουλή, δήλωσαν ότι είναι διαθέσιμοι το πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιούνη. Αρα, σε συνεννόηση με την κυβέρνηση, αγοράζουν χρόνο. Μέχρι τότε, περιμένουν να εκδοθεί το πόρισμα Ζορμπά, οπότε θα επαναπροσδιορίσουν τη στάση τους. Τι θα περιλαμβάνει το πόρισμα Ζορμπά; Ο Ζορμπάς είναι μέχρι στιγμής στο απυρόβλητο. Η αντιπολίτευση δεν λέει κουβέντα εναντίον του και το σύνολο του Τύπου του πλέκει το εγκώμιο (η λέξη «αδιάφθορος» σε όλες τις πτώσεις συνοδεύει κάθε αναφορά στο πρόσωπό του).
Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να περιμένουμε το πόρισμα Ζορμπά, δε μπορούμε όμως και να μη σημειώσουμε ότι στον καπιταλισμό δε γίνονται θαύματα. Ο Ζορμπάς δεν είναι κάποιος Σαρτζετάκης που διέλαθε της προσοχής εκείνων που κινούν τα νήματα. Εδώ και τρία χρόνια είναι πολιτικό στέλεχος της ΝΔ. Τοποθετήθηκε αρχικά γενικός γραμματέας στο υπουργείο Αμυνας και στη συνέχεια επικεφαλής της νεοσύστατης Αρχής για τον έλεγχο του λεγόμενου βρόμικου χρήματος. Μπορούμε να περιμένουμε απ’ αυτόν να ξεκαθαρίσει το σκάνδαλο; Το πολύ-πολύ να αποδώσει ευθύνες σε κάποια στελέχη χρηματιστηριακών επιχειρήσεων. Σ’ αυτή την περίπτωση, οι επιχειρήσεις θα απομακρύνουν αυτά τα στελέχη, για να σώσουν το κύρος τους και να εξακολουθήσουν να κάνουν μπίζνες στην Ελλάδα. Ετσι παίζεται διεθνώς το παιχνίδι των επιχειρήσεων, όπως αποδείχτηκε και στην περίπτωση της Siemens, που βάλθηκε να μας πείσει πως λίγα στελέχη, με προσωπική πρωτοβουλία, μοίραζαν μίζες εκατομμυρίων ευρώ σε κυβερνητικούς αξιωματούχους χωρών στις οποίες έπαιρναν δουλειές.
Ο Παπαμαρκάκης διέρρευσε ότι τα είπε όλα χαρτί και καλαμάρι στον Ζορμπά. Αν είναι έτσι, γιατί δεν πήγε να τα πει και στη Βουλή; Γιατί απλούστατα και αυτός αγοράζει χρόνο. Πέταξε τις απειλές του, βρήκε ανταπόκριση και στη συνέχεια μαζεύτηκε. Ολα αυτά μυρίζουν έντονα συγκάλυψη και η κυβέρνηση είναι αυτή που κινεί τα νήματα.
