Στο φύλλο μας της Παρασκευής 16 Μάη αναδημοσιεύσαμε τα εξής από δημοσίευμα στην ΕφΣυν της 12ης Μάη: «Οπως σημειώνουν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, ο υποψήφιος των Σοσιαλδημοκρατών, Μάρτιν Σουλτς, είναι πολύ πιθανό να χρειαστεί τους ψήφους της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για να εκλεγεί πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Τα ίδια όμως στελέχη υποστηρίζουν ότι "η στήριξη δεν πρόκειται να δοθεί, χωρίς να υπάρξει τέλος στην πολιτική λιτότητας στην Ευρώπη και στην Ελλάδα"». Και σχολιάζαμε: «Εκανε κι η μύγα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο ή πώς ο ΣΥΡΙΖΑ παραμυθιάζει τον ελληνικό λαό. Τι λένε (ανωνύμως) τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στην ημιεπίσημη εφημερίδα του κόμματος; Οτι ο Σουλτς θα χρειαστεί τις ψήφους της "Αριστεράς" για να εκλεγεί πρόεδρος της Κομισιόν, όμως η "Αριστερά" θα απαιτήσει να τεθεί τέρμα στη λιτότητα για να δώσει τις ψήφους της στον Σουλτς! Αρα, ψηφίστε "Αριστερά" (ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα), ώστε να εκλέξει όσο γίνεται περισσότερους ευρωβουλευτές και να υποχρεώσει τον Σουλτς να κάνει αντι-μερκελική στροφή, προκειμένου να εκλεγεί πρόεδρος της Κομισιόν. Λες και το όργανο που χαράζει την πολιτική είναι η Κομισιόν και όχι το Συμβούλιο, στο οποίο κυριαρχεί ο γερμανογαλλικός άξονας».
Και βέβαια, αποκαλύψαμε ποιο είναι το θεσμικό καθεστώς που ισχύει: Οι 28 αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων «λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών», θα αποφασίσουν –με ενισχυμένη πλειοψηφία– το πρόσωπο που πρέπει να αναλάβει την προεδρία της Κομισιόν. Στη συνέχεια, θα ζητήσουν από το Ευρωκοινοβούλιο να δώσει σ’ αυτόν που θα επιλέξουν «ψήφο προσωπικής εμπιστοσύνης» και εντολή σχηματισμού του νέου Κολεγίου των Επιτρόπων. Η διαδικασία επιλογής του προέδρου πρέπει να ολοκληρωθεί τον Ιούλη και του σχηματισμού του Κολεγίου των Επιτρόπων το Σεπτέμβρη. Το Ευρωκοινοβούλιο θα κληθεί απλώς να επικυρώσει μια συμφωνία στην οποία θα έχουν καταλήξει οι ηγέτες των 28, έστω και κατά πλειοψηφία. Στην ΕΕ, όμως, συνηθίζεται να μην κατεβαίνουν πολλές υποψηφιότητες, αλλά να έχει προηγηθεί μια συμφωνία ανάμεσα στις κυβερνήσεις, που κατεβαίνουν με ενιαία υποψηφιότητα. Το έκαναν μέχρι τώρα στο Ευρωκοινοβούλιο, αναγκαστικά θα το κάνουν και για τον πρόεδρο της Κομισιόν, αφού η συνθήκη έχει τροποποιηθεί. Και για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, η συμφωνία θα γίνει –όπως πάντοτε– ανάμεσα στη Γερμανία και στη Γαλλία, οι οποίες θα την επιβάλουν στους υπόλοιπους, παίρνοντας βέβαια υπόψη τους και τα συμφέροντα των άλλων ιμπεριαλιστών εταίρων. Αυτή η συμφωνία θα είναι μια συμφωνία-πακέτο ανάμεσα στη Γερμανία και τη Γαλλία, ανάμεσα στους Σοσιαλδημοκράτες και τους Χριστιανοδημοκράτες. Το «πακέτο» θα περιλαμβάνει το διάδοχο του Μπαρόζο στην προεδρία της Κομισιόν, το διάδοχο του Ρομπάι στην προεδρία της ΕΕ, το πρόσωπο που θα αναλάβει το «υπουργείο Εξωτερικών», που μάλλον θα είναι Βρετανός (η λαίδη Αστον είναι πολύ «άχρωμη» για το πόστο), το πρόσωπο που θα αναλάβει την προεδρία του Eurogroup, που πιθανόν να γίνει αποκλειστικής απασχόλησης και να μην ασκείται από κάποιον υπουργό (τον Γιούνκερ διαδέχτηκε, ως γνωστόν, ο Ντεϊσελμπλούμ) και τέλος τον πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου, αφού ο Σουλτς έχει αποχωρήσει. Λέγεται ότι στο παζάρι μπαίνουν ακόμη και τα πρόσωπα που θα διαδε- χτούν τον Αντερς φον Ράσμουσεν στην προεδρία του ΝΑΤΟ και την Κριστίν Λαγκάρντ στη διοίκηση του ΔΝΤ, μολονότι σ’ αυτούς τους οργανισμούς αποφασιστικό λόγο έχουν και οι ΗΠΑ.
Οι εκλογές έγιναν, το παραμύθι έπιασε όσο έπιασε, τα παζάρια ανάμεσα στους «μεγάλους» της ΕΕ για το μοίρασμα των πόστων ξεκίνησαν, οπότε αλλάζει και η συριζαίικη πλάκα. Ο ίδιος συντάκτης, στην ίδια εφημερίδα έγραψε την περασμένη Τρίτη: «Στην πρόσφατη επίσκεψη του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στο Βερολίνο, στελέχη του κόμματος είχαν δηλώσει πως είναι έτοιμα να στηρίξουν τον Σουλτς, αρκεί ο τελευταίος να δεχθεί θέσεις της Ευρωπαϊκής Αριστεράς σχετικά με τα προγράμματα λιτότητας και την Ελλάδα. Από το περιβάλλον Σουλτς δηλώνουν πως δεν είναι διετεθειμένοι να δεχθούν στήριξη λαϊκιστικών κομμάτων» (ΕφΣυν, 27.6.14).
Τι μας λέει ο ανταποκριτής της ΕφΣυν στο Βερολίνο; Οτι ο ΣΥΡΙΖΑ πήγε στο Βερολίνο με πρόθεση να κάνει μυστική διπλωματία με τον Σουλτς! Να του προσφέρει στήριξη με αντάλλαγμα χαλάρωση της λιτότητας στην Ελλάδα. Φυσικά, μόνο η πρόθεση για ένα τέτοιο παζάρι είναι άξια λόγου, γιατί επί της ουσίας πρόκειται για γελοιότητα. Δεν υπήρχε περίπτωση οποιοσδήποτε ιμπεριαλιστής ηγέτης (και ο Σουλτς είναι τέτοιος) να καθήσει να συζητήσει τέτοια πράγματα. Να δεσμευτεί, δηλαδή, ότι για μερικές ψήφους στην ευρωβουλή θ’ αλλάξει ολόκληρη την πολιτική της ΕΕ. Σε τελευταία ανάλυση δεν έχει τέτοια αρμοδιότητα ένας πρόεδρος της Κομισιόν.
Πέραν αυτών, όμως, εδώ έχουμε στροφή 180 μοιρών στην προπαγάνδα. Προεκλογικά έλεγαν πως ο Σουλτς είναι πολύ πιθανό να χρειαστεί τις ψήφους τους, οπότε θα τον δεσμεύσουν για πολιτική χαλάρωσης της λιτότητας, προσπαθώντας έτσι να καλλιεργήσουν φρούδες ελπίδες σ’ ένα κομμάτι του ελληνικού λαού. Μετά τις εκλογές λένε ότι αυτή ήταν η πρόθεσή τους, ενώ ο πρόθυμος δημοσιογράφος απευθύνεται –επιτέλους– και στο περιβάλλον του Σουλτς, από το οποίο εισπράττει ένα μεγαλοπρεπέστατο φτύσιμο για λογαριασμό του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν γουστάρουμε τις ψήφους σας λέει ο Σουλτς, κάνοντας σκόνη όλο το ψέμα της προεκλογικής προπαγάνδας του ΣΥΡΙΖΑ. Το κάνει, μάλιστα, εντελώς άκομψα, χαρακτηρίζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ «λαϊκιστικό κόμμα»!
Γιατί το κάνει αυτό ο Σουλτς; Για δυο λόγους. Πρώτο γιατί πήρε χαμπάρι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να τον χρησιμοποιήσει εν αγνοία του στην προεκλογική του προπαγάνδα, διαδίδοντας ότι περίπου τον έχει στο χέρι, γιατί αυτός χρειάζεται τις ψήφους της «Ευρωπαϊκής Αριστεράς». Δεύτερο, γιατί στο παζάρι που έχει ξεκινήσει για το μοίρασμα των πόστων στην ΕΕ δε θέλει να προσφέρει στους αντιπάλους του το επιχείρημα ότι δήθεν διαπραγματεύεται παρασκηνιακά με τον ΣΥΡΙΖΑ και τους συμμάχους του. Γι’ αυτό κόβει κάθε συζήτηση και μάλιστα με άκομψο τρόπο, που δεν συνηθίζεται στις αστικές σχέσεις και δεν τον συνήθιζε και ο ίδιος μέχρι πρόσφατα, καθώς ήταν ο πρώτος θεσμικός παράγοντας της ΕΕ που συναντιόταν με τον Τσίπρα (ως πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου).
Οπως είχαμε γράψει και πριν τις εκλογές, ο Σουλτς ξέρει πολύ καλά πως οι αποφάσεις θα παρθούν με παζάρια ανάμεσα στις ηγέτριες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της ΕΕ. Οταν η υποψηφιότητα θα φτάσει στο Ευρωκοινοβούλιο, θα έχει υπάρξει μια συμφωνία πακέτο και θα έχουν συμφωνήσει Χριστιανοδημοκράτες και Σοσιαλδημοκράτες. Οι δυο αυτές ομάδες έχουν στο νέο Ευρωκοινοβούλιο 404 βουλευτές, πολύ πάνω από τους 376 που χρειάζονται για την επικύρωση του διορισμού νέου προέδρου της Κομισιόν. Οι μόλις 42 ψήφοι της GUE/ NGL (ομάδα που ανήκει ο ΣΥΡΙΖΑ και η οποία δεν είναι ενιαία) δεν παίζουν κανένα ρόλο στο παζάρι.
Τι μένει απ’ αυτή την ιστορία; Μια ακόμη επιβεβαίωση του ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει πολιτική προπαγάνδα με ψέματα, χωρίς να διστάζει μπροστά σε τίποτα.
