«Ας γίνει κοινός τόπος: η εποχή της διπλωματίας των συναισθημάτων και των εξάρσεων είναι πίσω. Η εποχή απαιτεί ισορροπίες, σοβαρότητα, σχέδιο και βέβαια υπεράσπιση των κόκκινων γραμμών. Ούτε ρητορικές υψηλών προσδοκιών, ούτε δραματικών ματαιώσεων. Μόνο συντεταγμένη εξωτερική πολιτική. Η επίσκεψη του Μεβλούτ Τσαβούσογλου στη χώρα μας είναι μια καλή ευκαιρία να επικαιροποιήσουμε και να αφομοιώσουμε τα παραπάνω…». Ετσι ξεκινούσε το σημερινό editorial των «Νέων» του Συγκροτήματος Μαρινάκη.
Το πράγμα είχε σηματοδοτηθεί από χθες. Την ώρα που ο Τσαβούσογλου απέκλειε τους έλληνες δημοσιογράφους από την επίσκεψή του στην Κομοτηνή και τις επαφές του με την τουρκική μειονότητα, λίγο πιο κάτω, στην Καβάλα, οι υφυπουργοί Εξωτερικών Φραγκογιάννης και Ονάλ είχαν ήδη καταλήξει στο παζάρι επί 25 προτάσεων οικονομικής συνεργασίας (15 ελληνικές, 8 τουρκικές, 2 κοινές). Οι τομείς οικονομικής συνεργασίας αφορούν κυρίως το διασυνοριακό εμπόριο (οδικές, σιδηροδρομικές και θαλάσσιες μεταφορές), τον τουρισμό, τις τηλεπικοινωνίες και το περιβάλλον. Οι δυο υφυπουργοί συμφώνησαν, οι καπιταλιστές των δύο χωρών θα αναλάβουν τα υπόλοιπα. Στο ίδιο πλαίσιο ανήκει και η συμφωνία για το «πιστοποιητικό covid» μεταξύ Δένδια και Τσαβούσογλου. Και οι δυο χώρες περιμένουν τον τουρισμό όπως ο διαψασμένος τη βροχή, οπότε είχαν κάθε λόγο να συμφωνήσουν αμέσως, ώστε να διευκολύνουν τις τουριστικές επισκέψεις πολιτών της μιας στην επικράτεια της άλλης.
Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, γιατί ο Τσαβούσογλου απέκλεισε τους έλληνες δημοσιογράφους από την επίσκεψή του στη Θράκη. Ηθελε να πει (ή να του πουν) «και μια κουβέντα παραπάνω», χωρίς αυτή να γίνει βούκινο στα ελληνικά ΜΜΕ. Και ν’ αποφύγει και ενδεχόμενη προβοκάτσια από εθνικιστές, οι οποίοι αφθονούν μεταξύ αυτών που καλύπτουν τα ελληνοτουρκικά (για να μην πούμε ότι ορισμένοι έχουν στηρίξει όλη την καριέρα τους στην «τουρκοφαγία»).
Για τον ίδιο λόγο απαγορεύτηκαν οι δημοσιογραφικές ερωτήσεις κατά τις δηλώσεις Δένδια και Τσαβούσογλου, μετά την επίσημη συνάντησή τους. Εκανε ο κάθε υπουργός μια αγαπησιάρικη δήλωση (ο Δένδιας δεν παρέλειψε να δώσει και συγχαρητήρια για τη νίκη της Εφές Αναντολού στο final four του μπάσκετ), απέφυγαν κάθε ερώτηση που θα μπορούσε να εκτρέψει το προσυμφωνημένο κλίμα και μετά… τραγούδησαν αγκαλιασμένοι «κι αν αλλάξαμε λόγια βαριά / ρίχ’ τα όπως κι εγώ στη φωτιά / οι κακές αναμνήσεις να γίνουν φιλιά / και ας παν στην ευχή τα παλιά»… (Εχουμε δει και χειρότερα: τον Γιωργάκη Παπανδρέου να χοροπηδάει σαν αρκούδι, παριστάνοντας ότι χορεύει ζεϊμπέκικο, με τον Ισμαΐλ Τζεμ να του βαράει παλαμάκια, και τον Νίκο Κοτζιά να τραγουδάει αγκαλιασμένος με τον Τσαβούσογλου και άλλους υπουργούς του ΝΑΤΟ «We are the world»)!
Τα ίδια και στη συνάντηση Μητσοτάκη-Τσαβούσογλου, που έγινε σε τόσο καλό κλίμα, ώστε να κρατήσει 11 λεπτά περισσότερο από το προγραμματισμένο, ενώ ο Κούλης, ξεφεύγοντας από το τυπικό πρωτόκολλο, ξεπροβόδισε τον τούρκο υπουργό συνοδεύοντάς τον μέχρι την έξοδο. Οπως, μάλιστα, διέρρευσαν οι επί της προπαγάνδας του Μαξίμου, διαπιστώθηκε η αμοιβαία βούληση για την προώθηση μιας θετικής ατζέντας στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.
Σε δυο βδομάδες (14 Ιούνη) θα έχουμε και τη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν, στο περιθώριο της συνάντησης κορυφής του ΝΑΤΟ. Οι γνωστοί επαγγελματίες του εθνικισμού και της «τουρκοφαγίας» ήδη ανέβηκαν στα κάγκελα και χτυπούν τα στήθη τους σαν… γορίλες στην ομίχλη. Αυτή είναι η δουλειά τους και την κάνουν με συνέπεια σε κάθε περίσταση, είτε σε έξαρση είτε σε ύφεση του τουρκοελληνικού ανταγωνισμού.
Οπως όλα δείχνουν, επανερχόμαστε στην εποχή των θερινών μορατόριουμ, χάριν του τουρισμού. Επί της ουσίας δεν έχει αλλάξει τίποτα. Ούτε από τουρκικής ούτε από ελληνικής πλευράς. Οπως γράψαμε πρόσφατα, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις θυμίζουν ακορντεόν, που τώρα είναι πλήρως ανοιχτό. Μέχρι την επόμενη φορά που θα ξανακλείσει.
