Αν σκαλίσει κανείς τα αρχεία της χουντικής περιόδου, θα βρει σίγουρα αρκετούς από τους σημερινούς «εθνοπατέρες» να έχουν άριστες σχέσεις με το δικτατορικό καθεστώς. Οχι μόνο δεξιούς αλλά και σοσιαλισταράδες (ένας από δαύτους έφτασε στα κορυφαία πολιτειακά αξιώματα και κανένας δεν τον έχει κράξει δημοσίως για τα αλισβερίσια με χουντικούς σε σπιταρώνα της νέας Σμύρνης, μολονότι όλοι γνωρίζουν καλά). Εν πάση περιπτώσει, αυτός που την πάτησε τώρα είναι ο γραμματέας της ΚΟ της ΝΔ Απ. Σταύρου. Κάποιος σέρβιρε στον Ζούγκλα υμνητική επιστολή που είχε στείλει ο Σταύρου το 1967 στη χούντα και αυτός φυσικά τη δημοσιοποίησε.
Από κει και πέρα άρχισαν τα προκλητικά. Ο μεν Σταύρου δήλωσε ότι «δεν θυμάται» (κι ας ήταν τότε 25 ετών κι όχι κανένα σχολιαρόπαιδο), ο δε Ρουσόπουλος δήλωσε ότι «δεν υπάρχει ζήτημα». Σωστά! Εδώ δεν υπήρξε ζήτημα που ο Σταύρου σήκωνε το χέρι και ψήφιζε σε επιτροπή της Βουλής της οποίας δεν ήταν μέλος, για έναν προ 40ετίας ύμνο στη χούντα θα υπάρξει;
