Αντίθετα, ο Κούλης φαίνεται να υπηρετεί με συνέπεια ένα μακροπρόθεσμο σχεδιασμό αμερικανικού τύπου, τον οποίο φτιάχνει ο Θεοδωρικάκος με το επιτελείο του.
Βουτιές και μετά ρακές στο Μαράθι τον Αύγουστο, μετά επισκέψεις σε διάφορους τόπους και χώρους, πάντοτε με κάζουαλ εμφάνιση, φωτογραφίσεις με ανθρώπους και δηλώσεις που θίγουν κάποιο πρόβλημα (π.χ. τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στο κρασί, κατά την επίσκεψη στη Νεμέα). Ετσι, χτίζεται σιγά-σιγά το προφίλ του αυριανού πρωθυπουργού, που δε φοβάται να έρθει σε επαφή με τον κόσμο και που έχει μια λύση (ή προσπάθεια λύσης) για κάθε πρόβλημα, χωρίς να αναλώνεται σε υποσχεσιολογία όπως έκανε ο Τσίπρας μέχρι το 2015.
Από καιρού εις καιρόν ο σχεδιασμός προβλέπει την επαναφορά του αιτήματος για εκλογές, χωρίς την ένταση όμως των αρχών του 2016. Στόχος είναι να φανεί πως ο Κούλης δεν λέει και ξελέει, αλλά η πολιτική του έχει συνέπεια και ο λόγος του συνέχεια. Ετσι, αν προκύψουν ξαφνικές εκλογές, ο Κούλης θα μπορεί να ισχυρίζεται ότι τις προκάλεσε ο ίδιος, τρέποντας τον Τσίπρα σε φυγή.
