Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι πληροφορίες για σύγκρουση Καραμανλή-Ντόρας διοχετεύθηκαν από το Μαξίμου. Αλλωστε, τα σχετικά δημοσιεύματα ήταν πανομοιότυπα, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι προήλθαν από την ίδια πηγή. Πέραν αυτού, δηλωτικό της κατάστασης είναι και το γεγονός ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αρνήθηκε πεισματικά να προσφέρει οποιαδήποτε κάλυψη στη δήλωση του εκπροσώπου Τύπου του υπουργείου Εξωτερικών Γ. Κουμουτσούκου, με την οποία γινόταν επίθεση στη ρωσική κυβέρνηση για τις θέσεις της ενάντια στην αντιπυραυλική ασπίδα του ΝΑΤΟ σε Τσεχία και Πολωνία. Ο Ρουσόπουλος κράτησε την ίδια στάση ακόμα και μετά την (διά δηλώσεων) αποκατάσταση των σχέσεων Μαξίμου-Ντόρας και το ρίξιμο των τόνων.
Στο παρασκήνιο, οι «καραμανλικοί» της ΝΔ έβραζαν κατά της Μπακογιάννη, κατηγορώντας την για «φιλοαμερικανισμό», ενώ ο Σιούφας διοχέτευε τη δική του ενόχληση, γιατί με την απροκάλυπτα φιλοαμερικάνικη στάση του ΥΠΕΞ τέθηκε σε κίνδυνο η υπογραφή της συμφωνίας για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη. Οι «καραμανλικοί» κατηγορούν επίσης τη Ντόρα ότι όλα αυτά τα κάνει γιατί θέλει να υπογραμμίσει τον ηγετικό της ρόλο και να μετατρέψει την εξωτερική πολιτική σε όχημα για την προσωπική της διεθνή καταξίωση. Θεωρούν ότι οι δηλώσεις Κουμουτσάκου έγιναν προκειμένου η Ντόρα να γλείψει τους Αμερικάνους και να πετύχει συνάντηση με τη Ράις κατά τη μετάβασή της στις ΗΠΑ περί τα τέλη του μήνα.
Οπως όλα δείχνουν, οι δηλώσεις για τη Ρωσία και τη στάση της έναντι της νατοϊκής αντιπυραυλικής ασπίδας αποτελούν μόνο την κορυφή του παγόβουνου. Ο θηλυκός Μητσοτάκης παίζει το δικό του πολιτικό παιχνίδι. Και επειδή στη ΝΔ ξέρουν τι σημαίνει «παιχνίδι Μητσοτάκη» οργίζονται όταν βλέπουν τον Καραμανλή να μη μπορεί να βάλει χαλινάρι στην «ξεκαπίστρωτη φοράδα». Γι’ αυτό και ο Καραμανλής άναψε το πράσινο φως να βγει προς τα έξω η δυσαρέσκειά του για τις δηλώσεις Κουμουτσάκου, με τα δημοσιεύματα και την χαρακτηριστικότατη άρνηση του Ρουσόπουλου να υιοθετήσει αυτές τις δηλώσεις.
Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν στα αστικά κόμματα και δεν πρέπει να μας εκπλήσσουν, ούτε να τους δίνουμε σημασία μεγαλύτερη απ’ αυτή που έχουν: παιχνίδια εξουσίας. Στη ΝΔ θεωρούν δεδομένη τη δεύτερη τετραετία και ήδη παίρνουν θέση για το παιχνίδι της διαδοχής που θ’ ανοίξει μετά, αφού το πιο πιθανό είναι να μην κερδίσουν τρίτη φορά ή, αν κερδίσουν, ο Καραμανλής να μην ηγηθεί του κόμματος. Η Ντόρα προβάλλει ως το αδιαφιλονίκητο φαβορί για τη μετά τον Καραμανλή περίοδο, οργανώνει τις εσωτερικές συμμαχίες της στο κόμμα και φιλοτεχνεί το διεθνές της προφίλ. Είναι δυνατόν να την αφήσουν ανενόχλητη οι «καραμανλικοί» που ακούνε Μητσοτάκης και βγάζουν σπυράκια; Προς το παρόν προσπαθούν να τη «μουτζουρώσουν», όσο για το αντίπαλο δέος, εύκολα θα βρεθεί. Στο κάτω-κάτω, τι ήταν ο Καραμανλής μπροστά στον Σουφλιά, όταν τον έκαναν αρχηγό της ΝΔ;
