Ηταν 7 Ιούλη του 2012, όταν στο 694ο φύλλο της «Κόντρας» δημοσιεύσαμε ρεπορτάζ-άρθρο με τίτλο «Η ΓΣΕΕ συνεργάζεται με αμερικάνικο Ινστιτούτο που ελέγχουν σπεκουλάντες της Wall Street!». Αναφερόμασταν στη συνεργασία του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ με το Levy Economics Institute του Bard College της Νέας Υόρκης, που υπογράφηκε στις 4.7.2012 στα γραφεία της ΓΣΕΕ από τον Παναγόπουλο (που ως πρόεδρος της ΓΣΕΕ είναι και πρόεδρος του ΙΝΕ) και τον Διευθυντή του Levy Economics Institute Δημήτρη Παπαδημητρίου. Τεσσεράμισι χρόνια από τότε, ο Δ. Παπαδημητρίου γίνεται μέλος του οικονομικού επιτελείου της συγκυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, αναλαμβάνοντας το χαρτοφυλάκιο Οικονομίας-Ανάπτυξης (στην κυβερνητική ιεραρχία είναι πάνω από το Οικονομικών του Τσακαλώτου, αλλά αυτό ελάχιστη σημασία έχει). Προηγουμένως, από την πρώτη κιόλας κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, είχε δοθεί στη σύζυγο και συνεργάτη του Ράνια Αντωνοπούλου θέση αναπληρώτριας υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με αρμοδιότητα τη διαχείριση των δομών και των κονδυλίων για την «κατάρτιση», «επανακατάρτιση» κτλ.
Πλέον, γνωρίζουμε για τις στενές σχέσεις που έχει διαμορφώσει η «ομάδα Τσίπρα» με την «ομάδα Παπαδημητρίου». Δεν γνωρίζουμε αν το «κονέ» με τους Τσιπραίους έγινε πριν από την έλευση της «ομάδας Παπαδημητρίου» στην Ελλάδα μέσω ΓΣΕΕ ή έγινε μετά την έλευση, όμως αυτό δεν έχει καμιά σημασία. Αρκεί να θυμηθούμε λίγο τι ακριβώς είναι το «μαγαζί» που έως την περασμένη εβδομάδα κουμαντάριζε ο κ. Παπαδημητρίου. Σημειώνουμε μόνο ότι πριν από τη συνεργασία με το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, το Levy Economics Institute είχε αρχίσει συνεργασία με τη συντηρητική (και έξαλλα «μνημονιακή») οικονομική φυλλάδα «Εξπρές», η οποία κάθε βδομάδα, στο κυριακάτικο φύλλο της, διέθετε μια ειδικά σχεδιασμένη σελίδα στους ανθρώπους του Ινστιτούτου.
Πρόκειται για παράρτημα της Wall Street. Ιδρύθηκε το 1986 και χρηματοδοτήθηκε από έναν από τους λεγόμενους «γύπες των αγορών», τον χρηματιστή Λεόν Λεβί, που πέθανε το 2003. Ο Λεόν Λεβί υπήρξε ένας δισεκατομμυριούχος χρηματιστής, διαχειριστής hedge funds, εφάμιλλος του Σόρος, του Πόλσεν και των άλλων golden boys του αμερικάνικου χρηματιστικού κεφάλαιου. Γιος επίσης δισεκατομμυριούχου χρηματιστή, μπήκε στη φίρμα του Οπενχάιμερ το 1951 και υπήρξε από τους σκαπανείς των αμοιβαίων κεφαλαίων και στη συνέχεια των hedge funds. Το 1982, μαζί με ένα άλλο αρπακτικό της Wall Street, τον Τζακ Νας, ίδρυσε δική του φίρμα, την Odyssey Partners LP, η οποία έφτασε να διαχειρίζεται και να τζογάρει κεφάλαια 3 τρισεκατομμυρίων δολαρίων!
Το 1986, ο Λεβί, όπως κάθε δισεκατομμυριούχος σπεκουλάντης της Wall Street, χρηματοδότησε και ίδρυσε το Levy Economics Institute στο Κολέγιο Μπαρντ της Νέας Υόρκης. Ηταν το μεγάλο αφεντικό μέχρι το θάνατό του, ενώ μέλος του Διοικητικού Συμβούλιου διετέλεσε και ο συνεταίρος του Τζακ Νας. Σ’ αυτό το συμβούλιο πάντοτε φιγουράρει ένα μεγάλο όνομα της Wall Street. Ακόμα και σήμερα, για παράδειγμα, μέλος του ΔΣ είναι ο Μάρτιν Λίμποβιτς, κορυφαίο εκτελεστικό στέλεχος του ευαγούς ιδρύματος της Morgan Stanley.
Οπως γράφαμε το 2012, τα παραπάνω τα βρήκαμε με μια πολύ σύντομη έρευνα στο Ιντερνετ. Εκεί βρήκαμε και την επιστολή που έστειλε το 1995 στο Levy Economics Institute ένα αμερικάνικο ρεφορμιστικό συνδικάτο, η Ενωση Εργαζομένων σε Ξενοδοχεία και Εστιατόρια Local 100. Μη φανταστείτε τίποτα επαναστατιλίκια. Το συνδικάτο σημειώνει την αντίθεση ανάμεσα στους διακηρυγμένους στόχους του Ινστιτούτου και την επιχειρηματική δράση του Λεβί και δύο άλλων συνεταίρων του στην Odyssey Partners, οι οποίοι φιγουράριζαν εκείνη την περίοδο και στο ΔΣ του Levy Economics Institute. Γίνεται λόγος για επιχειρήσεις που αγόρασε το hedge fund και έκανε μαζικές απολύσεις, για εργασία σε άλλες επιχειρήσεις του χωρίς συλλογική σύμβαση και με συνεχή τρομοκράτηση των εργαζόμενων και άλλα τέτοια ωραία και διδακτικά.
Τι «γραμμάτια» ξεπληρώνονται με την υπουργοποίηση του Δ. Παπαδημητρίου, ενός ανθρώπου που σπούδασε και έκανε καριέρα στις ΗΠΑ, όπου ζούσε τα τελευταία σαράντα χρόνια; Το μόνο βέβαιο είναι πως δεν πρόκειται για προσωπικές σχέσεις. Οπως βέβαιο είναι ότι ο Παπαδημητρίου δεν είναι «καραγκιόζης», όπως τον αποκάλεσε ο κακεντρεχής (και γραφικός πλέον) Πάγκαλος, που υποφέρει μετά το ξέβρασμά του από την αστική πολιτική και αναζητά λίγη δημοσιότητα βρίζοντας και «αποπατώντας». Με καριέρα στις ΗΠΑ, «αφεντικό» σ' ένα Ινστιτούτο-παράρτημα της Wall Street, που το ίδρυσε ένας σπεκουλάντης που θεωρείται εκ των «πατέρων» των hedge funds, ο Παπαδημητρίου τοποθετείται στο υπουργείο που διαχειρίζεται τα «κόκκινα δάνεια», τα οποία θα περάσουν στα χέρια αυτών των «γυπών της αγοράς», όπως αρεσκόταν να λέει στο προ-κυβερνητικό του παρελθόν ο Τσίπρας. Οπότε, οι συνειρμοί είναι εύκολοι (εκτός αν κάποιος πιστεύει ότι οι «γύπες» έβαλαν διαχειριστή σ' ένα δικό τους ακαδημαϊκό μαγαζί κάποιον που διέπεται από φλογερό ελληνικό πατριωτισμό, συνδυαζόμενο με πίστη στα σοσιαλιστικά ιδανικά).
