Συμπληρώνονται σήμερα τρία χρόνια από την έναρξη της επιχείρησης Κατακλυσμός του Αλ-Ακσα. Από τη μέρα που χιλιάδες μαχητές των Ταξιαρχιών Ιζ ελ-Ντιν αλ-Κασάμ, του ένοπλου σκέλους του Ισλαμικού Κινήματος Αντίστασης – Χαμάς, άψογα οργανωμένοι και κινούμενοι βάσει λεπτομερούς στρατιωτικού σχεδίου που είχε εκπονήσει το Γενικό Επιτελείο τους, έσπασαν το φράχτη της απομόνωσης και χτύπησαν όλες τις βάσεις της Μεραρχίας Γάζας του σιωναζιστικού στρατού και τα κιμπούτς-στρατώνες, φτάνοντας μέσα σε ελάχιστο χρόνο στο αρχηγείο της Μεραρχίας στο Ρεΐμ και καταλαμβάνοντάς το. Τους μαχητές των Αλ-Κασάμ ακολούθησαν μαχητές όλων των υπόλοιπων αντιστασιακών παλαιστινιακών οργανώσεων, που ειδοποιήθηκαν μόλις ξεκίνησε η επιχείρηση (τηρήθηκε το πιο αυστηρό πρωτόκολλο ασφάλειας από την ηγεσία των Αλ-Κασάμ.
Ακολούθησε ένας σκληρός πόλεμος. Πόλεμος γενοκτονίας από τη μεριά των σιωναζιστών, που συνεχίζεται ακόμα και σήμερα με στοχευμένα πλήγματα, πόλεμος εθνικοαπελευθερωτικός για τον παλαιστινιακό λαό, που επέδειξε τεράστια ανθεκτικότητα, και την ένοπλη αντίστασή του. Η Γάζα ισοπεδώθηκε σε μεγάλο βαθμό, πάνω από 74.000 νεκροί Παλαιστίνιοι (ανάμεσά τους 25.000 παιδιά), πάνω από 175.000 τραυματίες, όμως οι σιωναζιστές δεν νίκησαν. Και ο παλαιστινιακός λαός αντιμετωπίζει σήμερα από καλύτερες θέσεις την υπόθεση της εθνικής του απελευθέρωσης.
Η «προφητεία» του Σινουάρ
Λίγους μήνες πριν από την έναρξη του Κατακλυσμού του Ακσα, ο ηγέτης της Χαμάς στη Γάζα, Γιάχια Αλ-Σινουάρ, είπε σε σύντομη ομιλία του ότι η Παλαιστινιακή Αντίσταση θα θέσει το Ισραήλ σε ασφυκτικό διεθνή αποκλεισμό και θα ωθήσει τη διεθνή κοινότητα να αντιμετωπίσει την Παλαιστίνη ως πολιτική πραγματικότητα και όχι ως επείγον ανθρωπιστικό ζήτημα. Αυτή η δήλωση προκαθόρισε το όριο της επικείμενης σύγκρουσης, καθώς ο Σινουάρ συνέδεσε την απόδοση του πεδίου με την κλονιζόμενη διεθνή θέση της Κατοχής, δηλώνοντας ότι το όπλο της Αντίστασης δεν περιορίζεται στα πεδία των μαχών αλλά εκτείνεται στη διαμόρφωση της διεθνούς αντίληψης.
Είπε ο Σινουάρ:
Είτε θα αναγκάσουμε τον εχθρό να εφαρμόσει το διεθνές δίκαιο και να σεβαστεί τις διεθνείς αποφάσεις — να αποσυρθεί από τη Δυτική Οχθη και την Ιερουσαλήμ, να διαλυθούν οι εποικισμοί, να απελευθερωθούν οι κρατούμενοι και να επιστρέψουν οι πρόσφυγες — είτε θα τον εξαναγκάσουμε εμείς και ο κόσμος να προχωρήσει σ’ αυτά. Θα πετύχουμε την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους επί των εδαφών που κατελήφθησαν το 1967, συμπεριλαμβανομένης της Ιερουσαλήμ, ή θα θέσουμε την Κατοχή σε κατάσταση αντίθεσης και σύγκρουσης με τη διεθνή βούληση στο σύνολό της, θα την απομονώσουμε με βίαιο και σκληρό τρόπο και θα τερματίσουμε συνολικά την ενσωμάτωσή της στην περιοχή και σε όλο τον κόσμο.
Οι ίδιοι οι σιωνιστές, μετά τον Κατακλυσμό του Αλ-Ακσα, βάφτισαν αυτά τα λόγια «προφητεία του Σινουάρ».
Τέτοια μέρα πέρυσι, o Aλόν Μπεν Νταβίντ, στρατιωτικός σχολιαστής και εκπομπάρχης στο (φιλικό προς το Λικούντ) σιωνιστικό Κανάλι 13, έλεγε με πίκρα: Ποιος θα το πίστευε ότι το βράδυ της εβραϊκής Πρωτοχρονιάς 5786, δύο χρόνια μετά την έναρξη της μεγάλης επίθεσης, ο Γιάχια Αλ-Σινουάρ θα μπορούσε να ξεκουράζεται στον τάφο του και να βλέπει την προφητεία του να πραγματοποιείται;
Ο Ιτάι Μπλούμενταλ το ‘ριχνε στην πεσιμιστική ποίηση από το κρατικό σιωνιστικό Κανάλι Kan: Πριν από δύο χρόνια, όλα άλλαξαν. Ο ουρανός κατέρρευσε και ό,τι υπήρχε δεν θα υπάρξει ξανά. Το μαύρο πρωινό του Σαββάτου, στις 7 Οκτώβρη του 2023, ξύπνησα όπως όλοι με έναν καταιγισμό ρουκετών στις 6:29 το πρωί και άνοιξα τη ζωντανή μετάδοση από το μπαλκόνι του σπιτιού μου. Σιγά σιγά άρχισαν να αποκαλύπτονται οι διαστάσεις των φρικαλεοτήτων: όλο και περισσότερες αναφορές κατέφθαναν από τρομοκρατημένους Ισραηλινούς για ένοπλους άνδρες που περιφέρονταν στους δρόμους της περιμέτρου της Γάζας, στο Σντερότ και στο Νετίβοτ, στους οικισμούς και στο φεστιβάλ Νόβα στο Ρεΐμ. Ακολούθησαν ειδήσεις για αιχμαλώτους και θύματα. Τότε διαμορφώθηκε η πικρή αλήθεια: δεν υπήρχε πια Μεραρχία της Γάζας, ούτε νότιο στρατηγείο. Στην πραγματικότητα, δεν υπήρχε πια ισραηλινός στρατός. Εκείνος ο μεγάλος στρατός, ο ισχυρότερος στη Μέση Ανατολή, βρισκόταν σε κατάσταση πλήρους σύγχυσης και απόλυτου χάους, και κανείς δεν ήξερε τίποτα.
Και ο πρώην επικεφαλής του Τμήματος Επιχειρήσεων του σιωναζιστικού στρατού, Γισραέλ Ζιβ, έβγαζε πίκρα και οργή. Εξαπέλυε δριμεία επίθεση εναντίον της κυβέρνησης του Μπενιαμίν Νετανιάχου, κατηγορώντας την ότι κρύβεται πίσω από τον στρατό και εκμεταλλεύεται τα επιτεύγματά του χωρίς να αναλαμβάνει πολιτική ευθύνη. Ελεγε ότι το Ισραήλ βρίσκεται σε ένα «μοιραίο σταυροδρόμι», καθώς η σημερινή κυβέρνηση το ωθεί σε νέα χερσαία επιχείρηση στη Γάζα, η οποία είναι «εκ των προτέρων γνωστό ότι δεν έχει νόημα» και δε θα πετύχει τους διακηρυγμένους στόχους της. Οτι η Χαμάς, παρά τα πλήγματα που έχει δεχτεί, κερδίζει πολιτικούς και διπλωματικούς πόντους χάρη στην αδυναμία της ισραηλινής κυβέρνησης, σε σημείο που η αποκαλούμενη «προφητεία του Γιάχια Αλ-Σινουάρ» φαίνεται να πραγματοποιείται μέρα με τη μέρα σε βάρος του Ισραήλ, το οποίο χάνει τη νομιμότητά του διεθνώς και βυθίζεται σε βαθιά εσωτερική κρίση. Ο Ζιβ σημείωνε ότι η συνέχιση του πολέμου βλάπτει την εικόνα του Ισραήλ διεθνώς, καθώς οι κατηγορίες για «πόλεμο λιμοκτονίας» στη Γάζα έχουν μετατραπεί σε πραγματικότητα που αλλάζει την παγκόσμια κοινή γνώμη.
Η ίδια προβληματική επικρατεί και φέτος στη σιωνιστική οντότητα, προσαρμοσμένη στις ανάγκες της σύγκρουσης των κομμάτων πριν από τις εκλογές που θα γίνουν σε 20 ημέρες. Κανένας, πλην του Νετανιάχου και των κυβερνητικών συμμάχων του, δεν τολμά να ισχυριστεί ότι το Ισραήλ νίκησε.
Ολοι ξέρουν ότι:
- Η Αντίσταση στη Γάζα, όχι μόνο δεν ηττήθηκε αλλά ανασυγκροτεί τις δυνάμεις της σε έμψυχο δυναμικό και υποδομές. Γι’ αυτό και αρνείται σθεναρά τον αφοπλισμό της. Κι ότι ο παλαιστινιακός λαός, παρά τα βάσανα και τις κακουχίες, στηρίζει τη στάση της Αντίστασης και θεωρεί ότι η 7η Οκτώβρη είναι το πιο σημαντικό ορόσημο στη μακρά ιστορία του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του.
- Ουδείς μπορεί να αφοπλίσει την Ισλαμική Αντίσταση στον Λίβανο και να περιθωριοποιήσει τη Χεζμπολά, γι’ αυτό και ο σιωναζιστικός στρατός θα αποχωρήσει για μια φορά ακόμη ηττημένος από τον νότιο Λίβανο.
- Οι Ενοπλες Δυνάμεις της Υεμένης, υπό την ηγεσία της Ανσαραλά, ο πόλος αντίστασης που μαζί με τη Χεζμπολά στάθηκε από την αρχή και συνεχίζει να στέκεται στο πλευρό της μαχόμενης Παλαιστίνης, όχι μόνο δεν νικήθηκαν από τους βάρβαρους αμερικανοσιωνιστικούς βομβαρδισμούς, αλλά προελαύνουν νικηφόρα στην Υεμένη κατανικώντας τις υποστηριζόμενες από τη Σαουδική Αραβία δυνάμεις.
- Το Ιράν, που στήριξε την Αντίσταση, όχι μόνο δεν ηττήθηκε στους δύο πολέμους που εξαπέλυσαν εναντίον του σιωναζιστές και αμερικάνοι ιμπεριαλιστές, αλλά με την αποτελεσματική επιθετική άμυνά του κατάφερε να είναι ο νικητής και να συνεχίζει απ’ αυτή τη θέση να υποβάλλει τους όρους μιας συμφωνίας ειρήνης.
- Σε διεθνές επίπεδο, η σιωνιστική οντότητα είναι απομονωμένη. Οχι μόνο από τους λαούς, αλλά και από διεθνείς οργανισμούς και από πολλές αστικές, ακόμα και ιμπεριαλιστικές κυβερνήσεις. Συνθήκη που ουδέποτε αντιμετώπισε στην ιστορία της.
- Η Μέση Ανατολή αλλάζει. Δεν αλλάζει, όμως, όπως προέβλεπαν ο Νετανιάχου με τη «νέα Μέση Ανατολή με επίκεντρο το Ισραήλ» και ο Τραμπ με τις «Συμφωνίες του Αβραάμ». Αλλάζει στην αντίθετη κατεύθυνση, με τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους στο επίκεντρο, ως τη μοναδική προοπτική που μπορεί να φέρει ειρήνη. Το παλιό σύνθημα των Παλαιστίνιων «δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη» δικαιώνεται πλήρως.
- Οι ΗΠΑ έχασαν ήδη πολύ έδαφος στη Μέση Ανατολή, ενώ η σιωνιστική οντότητα μετατράπηκε σε κράτος παρία.
- Το Παλαιστινιακό δεν μπορεί πια να κρυφτεί κάτω από το χαλί ή να αντιμετωπιστεί ως ανθρωπιστικό ζήτημα ή ως ζήτημα μιας περιφερειακής σύγκρουσης. Το Παλαιστινιακό είναι κορυφαίο διεθνές ζήτημα. Και οι εξελίξεις γύρω απ’ αυτό καθορίζονται από δύο βασικούς παράγοντες. Πρώτο, οι σιωναζιστές δεν μπόρεσαν και δε θα μπορέσουν να νικήσουν στρατιωτικά την Παλαιστινιακή Αντίσταση. Δεν υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις για να υπογράψουν ένα νέο Οσλο. Ο Αραφάτ επέβαλε για ένα διάστημα το Οσλο χάρη στο κύρος της PLO και το προσωπικό ηγετικό του κύρος. Οι επίγονοί του στην PLO και την Παλαιστινιακή Αρχή, με επικεφαλής τον Μαχμούντ Αμπάς, είναι απομονωμένοι στην ίδια την Παλαιστίνη, δεν μπορούν να επιβάλλουν τίποτα και θεωρούνται καμένα χαρτιά και από τους σιωνιστές και τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές. Κάθε λύση στην Παλαιστίνη δεν μπορεί παρά να περάσει από το πολιτικό μπλοκ της Αντίστασης με επικεφαλής τη Χαμάς. Οταν ο γαμπρός και απεσταλμένος του Τραμπ, Τζέρεντ Κούσνερ, συναντιέται με τον ηγέτη της Χαμάς, Χαλίλ Αλ-Χάγια, στο Κάιρο, επιβεβαιώνει το γεγονός ότι στην Παλαιστίνη δεν υπάρχει δυϊσμός, αλλά υπάρχει μόνο μια αναγνωρισμένη ηγεσία, αυτή της Αντίστασης. Η δύναμη αυτής της ηγεσία αντλείται από τον παλαιστινιακό λαό και υλοποιείται έναντι της Κατοχής με τη δράση των ένοπλων αντιστασιακών δυνάμεων.
Τα παραπάνω ζωγραφίζουν με αδρές γραμμές τη μεγάλη εικόνα της Παλαιστίνης, υπό κατοχή, στο μεσανατολικό πλαίσιο και στο διεθνές πλαίσιο, μετά την 7η Οκτώβρη και τον Κατακλυσμό του Αλ-Ακσα. Μπορούμε να προσθέσουμε πολλά ακόμη, όμως η μεγάλη εικόνα είναι η πιο σημαντική. Γιατί αυτή δικαιώνει απόλυτα την επιλογή της 7ης Οκτώβρη.
Υπάρχουν βέβαια (πάντα υπήρχαν) οι ηττοπαθείς και οι κήρυκες της ηττοπάθειας, με τους τελευταίους να υπηρετούν με πρόστυχο τρόπο τα σιωνιστικά και ιμπεριαλιστικά συμφέροντα. Το μήνυμά τους είναι το γνωστό «δεν έπρεπε να πάρουμε τα όπλα». Επικαλούνται τις καταστροφές και τις εκατόμβες των νεκρών. Και πετούν μαύρη μπογιά πάνω στις σελίδες της Ιστορίας που έχουν καταγράψει άλλες εκατόμβες.
Για να μείνουμε μόνο στο πρόσφατο παρελθόν, θα μνημονεύσουμε το Βιετνάμ και την Αλγερία. Πάνω από 2 εκατομμύρια οι νεκροί Βιετναμέζοι, πάνω από 1 εκατομμύριο οι νεκροί Αλγερινοί. Ομως και οι δύο λαοί νίκησαν στις εθνικοαπελευθερωτικές επαναστάσεις τους. Δεν άκουσαν τους κήρυκες της ηττοπάθειας και γι’ αυτό νίκησαν. Το ίδιο θα γίνει και στην Παλαιστίνη, όπου επίσης οι κήρυκες της ηττοπάθειας μιλούν «εις ώτα μη ακουόντων». Εδώ και οχτώ δεκαετίες οι Παλαιστίνιοι «ακούνε» και ακολουθούν μόνο εκείνους που κηρύσσουν την αντίσταση με όλα τα μέσα και κυρίως την ένοπλη αντίσταση.
