Την παραμονή της επετείου ίδρυσης της ΝΔ και την προπαραμονή της φιέστας του «ορφανού» Μητσοτάκη (πολιτικά ορφανος γιατί Καραμανλής, Σαμαράς και Μεϊμαράκης, οι τρεις εν ζωή πρώην πρόεδροι της ΝΔ, θα απέχουν από το πάρτι γενεθλίων), ένας ακραιφνής δεξιός και αναντάμ παπαντάμ στέλεχος της ΝΔ (προσωπικός γραμματέας του Αβέρωφ μάλιστα), ο νυν πρόεδρος της Δημοκρατίας Τασούλας, επέλεξε τη ναυαρχίδα του Συγκροτήματος Μαρινάκη («Νέα Σαββατοκύριακο»), ορκισμένου εχθρού του σημερινού πρωθυπουργού και προέδρου της ΝΔ, για να αποδομήσει την εκλογική στρατηγική του τελευταίου.
Προφανώς, ο Τασούλας θεωρεί πως δεν χρωστάει καμιά χάρη στον Μητσοτάκη που τον έκανε πρόεδρο της Δημοκρατίας. Θεωρεί ότι το αξίωμα του εθνικού παρελασιάρχη το δικαιούταν. Αλλωστε, ο ίδιος «μεγάλωσε» μέσα στη δεξιά, στο πιο δεξιό κομμάτι της μάλιστα, και δεν είναι «σώγαμπρος» όπως οι της οικογένειας Μητσοτάκη. Και βέβαια, το δικαίωμα να τοποθετείται πολιτικά του το αναγνώρισε ο ίδιος ο Μητσοτάκης, που τον επέλεξε για ΠτΔ αντί της συνταξιούχου δικαστή Σακελλαροπούλου με το επιχείρημα ότι θα χρειαστεί η πολιτική του εμπειρία.
Με είκοσι λέξεις ο Τασούλας αποδόμησε την εκλογική στρατηγική του Μητσοτάκη: «Τόσο η ελληνική προεδρία στην ΕΕ όσο και όλα τα μεγάλα και μικρά ζητήματα δεν κινδυνεύουν από τις πολιτικές εξελίξεις». Ετσι τοποθετήθηκε στο ερώτημα αν θα δημιουργηθούν κίνδυνοι από το τράβηγμα σε μήκος των διεργασιών για το σχηματισμό νέας κυβέρνησης σε περίπτωση που δεν υπάρξει αυτοδυναμία.
Ποια είναι η εκλογική στρατηγική του Μητσοτάκη; Αυτοδυναμία, αλλιώς θα μας κάνουν «ντου» οι Τούρκοι, όπως είπε ο Φλωρίδης. Ο Μητσοτάκης κάλυψε πλήρως τον υπουργό του, δηλώνοντας ότι είπε «με τον δικό του τρόπο» τα ίδια που λέει ο ίδιος (ο Μητσοτάκης). Αυτοδυναμία ή χάος είναι το μότο του Μητσοτάκη, που επαναλαμβάνει ολόκληρη η ΝΔ και με προκλητικό τρόπο οι επιθετικοί υπουργοί τύπου Γεωργιάδη, Φλωρίδη κτλ.
Πέφτει η ερώτηση από τη δημοσιογράφο του Συγκροτήματος: «Με βάση τις δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών, οι επαναληπτικές εκλογές μοιάζουν ως αρκετά πιθανό ενδεχόμενο. Συμφωνείτε με τον Πρωθυπουργό πως οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις είναι πιο σταθερές ή έχουμε αναπτύξει μια παράλογη φοβία με τις κυβερνήσεις συνεργασίας;».
Απαντά ο Τασούλας: «Ακούω αλλά δεν σχολιάζω δηλώσεις πολιτικών αρχηγών. Οφείλω να υπενθυμίσω ότι τις κυβερνήσεις τις επιλέγει ο λαός στην κάλπη, αξιολογώντας και συγκρίνοντας το έργο, τις θέσεις και τις προτάσεις κομμάτων και αρχηγών. Ασφαλώς ο ελληνικός λαός επιθυμεί τη σταθερότητα. Δεν υπάρχει λαός που να επιθυμεί την αστάθεια. Το εκλογικό σώμα θα αποφασίσει στην κάλπη αν τη δεδομένη συγκυρία η σταθερότητα διασφαλίζεται καλύτερα από κυβέρνηση συνεργασίας ή από κυβέρνηση αυτοδυναμίας. Ο λαός θα κρίνει ανάλογα με τις επιλογές που θα έχει μπροστά του. Θα κρίνει εάν η επιλογή της συνεργασίας ή η επιλογή της αυτοδυναμίας είναι η καλύτερη λύση για τη διασφάλιση της σταθερότητας, της προόδου, της ασφάλειας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Τελικά δεν φοβάμαι την ασυνεννοησία, διότι αν πρυτανεύσει η ασυνεννοησία τότε κάποιος θα τη χρεωθεί και αργά ή γρήγορα τα πράγματα θα μπουν στη θέση τους»!
Μιλάμε για μαχαιριά: Είτε αυτοδυναμία είτε συμμαχική κυβέρνηση το ίδιο κάνει από άποψη σταθερότητας και ασφάλειας. Κι όποιος αρνηθεί τη συνεργασία θα το χρεωθεί (στην επόμενη κάλπη). Ολοι βέβαια απορρίπτουν τη συνεργασία, αλλά ο Μητσοτάκης το έχει κάνει σημαία του: εγώ αυτοδύναμος ή το χάος! Αυτόν παίρνουν τα σκάγια του Τασούλα.
Κι αν υπάρξει διάθεση συνεργασίας, όλοι ξέρουν τι όρος θα μπει από άλλα κόμματα στη ΝΔ: κυβέρνηση συνεργασίας αλλά χωρίς τον Μητσοτάκη πρωθυπουργό. Που σημαίνει Μητσοτάκης τέλος. Αυτό ακριβώς υπαινίσσεται ο Τασούλας όταν λέει ότι «κάποιος θα χρεωθεί την ασυνεννοησία». Υπάρχει το ιστορικό προηγούμενο του 1989. Ο πατέρας του Μητσοτάκη δέχτηκε να σχηματιστεί κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Τζαννετάκη (με συμμετοχή του τότε ενιαίου Συνασπισμού των Φλωράκη-Κύρκου) και μετά από μερικούς μήνες δεύτερη κυβέρνηση συνεργασίας με πρωθυπουργό τον τραπεζίτη Ζολώτα (με τη συμμετοχή και του ΠΑΣΟΚ του ήδη υπόδιοκου Παπανδρέου). Αλλά ο πατέρας του Μητσοτάκη βρισκόταν τότε στην άνοδό του και δεν ανησυχούσε για την αρχηγία της ΝΔ. Ενώ ο γιος Μητσοτάκης βρίσκεται σήμερα στην πτώση, οπότε θα εξαναγκαστεί να φύγει έτσι και υπάρξουν διεργασίες για κυβέρνηση συνεργασίας χωρίς αυτόν πρωθυπουργό. Ειδικά αν στη συνεργασία «παίζει» και ο Σαμαράς.
Ο Τασούλας θα μπορούσε να πει «σβήστε αυτή την ερώτηση». Αντίθετα, συνεννοήθηκε να του τεθεί ακριβώς αυτή η ερώτηση. Για να πει ότι «ακούει» τις δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών (επομένως, ως πολιτικός έχει άποψη), αλλά δεν τις σχολιάζει. Για να προχωρήσει αμέσως μετά σε… σχολιασμό που φαινομενικά κρατάει ίσες αποστάσεις, όμως επί της ουσίας είναι αρνητικός για τον Μητσοτάκη. Μόνο τη φωτογραφία του δεν έδειξε.
Αλλά και οι άνθρωποι του Συγκροτήματος Μαρινάκη δεν είναι πρωτάρηδες. Εκαναν «σημαία» αυτή ακριβώς την τοποθέτηση του Τασούλα, χωρίς να τη συνδέσουν άμεσα με τον Μητσοτάκη. Αν έκαναν κάτι τέτοιο, πέφτοντας στο επίπεδο των «σχολιαστών» των κοινωνικών δικτύων, θα «έκαιγαν» τον Τασούλα και τη χρησιμότητα της παρέμβασής του. Αφησαν τη δήλωση να δουλεύει μόνη της. Δεν είναι, άλλωστε, δύσκολη η αποκρυπτογράφησή της ακόμα και από πρωτάρηδες στην παρακολούθηση της αστικής πολιτικής.
Ο Τασούλας έδειξε «λαρτζ» έναντι όλων των αστικών κυβερνήσεων του παρελθόντος, δηλώνοντας ότι συνέβαλαν στην εμπέδωση της εμπιστοσύνης προς τους «θεσμούς», ενώ φωτογράφισε την εμμονή στη διεκδίκηση της αυτοδυναμίας ως έλλειψη «ευρωπαϊκής κουλτούρας». Είπε: «Κατά καιρούς εκδηλώνονται κάποιες κρίσεις και ασφαλώς διαφορετικές κυβερνήσεις έχουν υλοποιήσει μεταρρυθμίσεις που έχουν εκτονώσει τη δυσαρέσκεια και ενισχύσει την εμπιστοσύνη. Η παύση των πολιτικών επενδύσεων στην πόλωση και την τοξικότητα θα διαμορφώσει τους όρους για συναινέσεις τολμηρές και ουσιώδεις. Ενα ευρωπαϊκό επίπεδο θεσμικής συγκρότησης προϋποθέτει μια περισσότερο ευρωπαϊκή κουλτούρα συναινέσεων και συνέχειας στη λειτουργία του κράτους και σε αυτό το επίπεδο, παρά τα 46 χρόνια στην Ευρώπη, δεν έχουμε κάνει αρκετά βήματα και δεν έχουμε συγκλίνει».
Ποιος έχει έλλειψη «ευρωπαϊκής κουλτούρας»; Ο Μητσοτάκης, φυσικά, που θέλει ντε και καλά αυτοδυναμία. Καιρός να φύγει, ώστε να αποκτήσει η ΝΔ «κουλτούρα συνεργασίας». Ποιος είναι ο τελευταίος πρόεδρος της ΝΔ που επέδειξε «κουλτούρα συνεργασίας»; Ο Σαμαράς που το 2012 συγκρότησε κυβέρνηση με τους Βενιζέλο και Κουβέλη. Οπερ έδει δείξαι, που έλεγαν οι παλιοί μαθηματικοί.
Επίσης, αντί σαν τη Σακελλαροπούλου να πεταρίζει τα βλέφαρα και να κουνάει επιδοκιμαστικά το κεφάλι στην αυτοδιαφήμιση που έκανε ενώπιόν της ο Μητσοτάκης, ο Τασούλας κράτησε αποστάσεις από την ασκούμενη πολιτική, αναφερόμενος στο τι «οφείλει να πράττει» η κυβέρνηση. Το αν το πράττει ή όχι το άφησε στην κρίση του λαού. Κι όχι μόνο κράτησε αποστάσεις, αλλά επιπρόσθετα σημείωσε ότι όλα τα κόμματα αποδέχονται την ανάγκη «στήριξης των ασθενέστερων».
Είπε: «Η πολιτεία και η εκλεγμένη κυβέρνηση οφείλουν να πράττουν το μέγιστο για τη θωράκιση των εθνικών και των λαϊκών συμφερόντων, ιδίως σε συγκυρίες όπως η σημερινή. Οι πολίτες κρίνουν εάν εφαρμόζονται οι βέλτιστες πολιτικές. Είναι σαφές ότι καθώς αυξάνονται οι αστάθμητοι παράγοντες και ο βαθμός ρευστότητας, τα εθνικά και κοινωνικά συμφέροντα εξαρτώνται ολοένα και περισσότερο από τη θέση και το κύρος μας στο ευρωπαϊκό και το διεθνές γίγνεσθαι. Αυτός είναι άλλος ένας λόγος που καθιστά ακόμα πιο αδήριτη αναγκαιότητα την εθνική συνεννόηση στα πρωτεύοντα και στα φλέγοντα. Θα ήθελα, πάντως, να προσθέσω ότι στη σημερινή διεθνή συγκυρία είναι πολύ σημαντικό να λαμβάνονται όλα τα μέτρα για τη στήριξη των πολιτών και ιδίως των ασθενέστερων, κάτι που ασφαλώς αποδέχονται όλες οι πολιτικές δυνάμεις».
ΥΓ. Ο Τασούλας, όπως κάθε σκληροπυρηνικός δεξιός, θεωρεί τους Μητσοτάκηδες «σώγαμπρους» στη ΝΔ. Ο Τασούλας, ως αβερωφικός, προέρχεται από την ίδια μήτρα με τον Σαμαρά. Δεν είναι λογικό να αισθάνεται μεγαλύτερη συμπάθεια για τον παλιό του συνοδοιπόρο στη δεξιότατη πτέρυγα της ΝΔ παρά για τον «κεντρώο» Μητσοτάκη που έχει γεμίσει το μέγαρο Μαξίμου και την κυβέρνηση με πρώην πασόκους (Σκέρτσο, Γεραπετρίτη, Πιερρακάκη, Λιβάνιο, Φλωρίδη, Χρυσοχοΐδη, Θεοδωρικάκο κτλ.); Ο εφοπλιστής, επιχειρηματίας του ποδόσφαιρου, μιντιάρχης και Πειραιάρχης Βαγγέλης Μαρινάκης στηρίζει, επίσης, Σαμαρά (και Ισίδωρο Κούβελο, δηλαδή την κουμπάρα του την Ντόρα που βρίσκεται σε μόινιμη… αδερφοσφαγή με τον μικρό αδερφό της). Τα… μεγάλα πνεύματα συναντώνται.
