Πόση διάρκεια και ποια ακριβώς μορφή θα έχει η επέκταση του τρίτου Μνημόνιου μετά την τυπική λήξη του; Αυτό είναι το θέμα στο οποίο έχει σκαλώσει η διαπραγμάτευση ανάμεσα στη συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και τους ιμπεριαλιστές δανειστές, όπως φάνηκε καθαρά πλέον στο Eurogroup της 26ης Γενάρη, που «ξεπέταξε» το ελληνικό ζήτημα σε λιγότερο από ένα μισάωρο, περικλείοντας το «στάτους» της στιγμής σ' ένα ανακοινωθέν, στο οποίο συμφώνησε και ο Τσακαλώτος.
Αλλωστε, μερικές ώρες προτύτερα, την ίδια μέρα, είχε αποκαλυφθεί μια ακόμα απατεωνιά των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ σε βάρος του ελληνικού λαού. Ενώ ο Τσακαλώτος είχε ενημερώσει με non paper, ότι δεν πρόκειται να στείλει επιστολή στους δανειστές, προκειμένου να τους ενημερώσει για τις προτάσεις της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά θα τους τις πει προφορικά, αποκαλύφθηκε ότι στη ζούλα είχε στείλει επιστολή στην τρόικα. Επιστολή με συγκεκριμένο περιεχόμενο, που έδειχνε εγκατάλειψη μερικών από τις «κόκκινες γραμμές» και διολίσθηση προς τις θέσεις της τρόικας.
Τι γνώριζε έως τώρα ο ελληνικός λαός; Οτι η κυβέρνηση δε συμφωνεί για διατήρηση των «πρωτογενών πλεονασμάτων» στο 3,5% «μεσοπρόθεσμα» μετά το 2018, αλλά προτείνει το σχήμα 2,5% + 1%, με το 1% να πηγαίνει για στήριξη της ανάπτυξης. Τι προτείνει ο Τσακαλώτος στην επιστολή που προσπάθησε να κρατήσει κρυφή; «Πρωτογενή πλεονάσματα» ύψους 3,5% για τρία χρόνια μετά το 2018 ή 3% για πέντε χρόνια! Οι δύο εναλλακτικές προτάσεις απορρίφθηκαν από την τρόικα, η οποία είναι η μόνη αρμόδια να συζητήσει με την ελληνική κυβέρνηση («δε θα παίξω εγώ το ρόλο της τρόικας», είπε κοφτά ο Σόιμπλε, όταν ρωτήθηκε σχετικά κατά την είσοδό του στο κτίριο όπου θα συνεδρίαζε το Eurogroup).
Αν συνδυάσει κανείς τους αριθμούς των δύο εναλλακτικών προτάσεων του Τσακαλώτου, δε θα δυσκολευτεί να φτάσει σε μια πρόταση που θα μπορούσε να εξασφαλίσει συμφωνία: 3,5% για 5 χρόνια. Η εμπειρία δείχνει ότι δε θα δυσκολευτεί η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να κάνει αυτό το βήμα. Απλά, πρέπει να δείξει στον ελληνικό λαό ότι «διαπραγματεύεται σκληρά», ότι δεν πέφτει «στα τέσσερα» από την αρχή, όπως έκαναν οι προηγούμενοι και όπως θα κάνει ο Μητσοτάκης αν γίνει πρωθυπουργός.
Για να ξέρουμε για τι ακριβώς μιλάμε, θυμίζουμε ότι «πρωτογενές πλεόνασμα» ύψους 3,5% του ΑΕΠ σημαίνει γύρω στα 7 δισ. ευρώ. Δηλαδή, κάθε χρόνο από το 2018 μέχρι το 2023 (για μετά θα δούμε), θα βγαίνουν από τον ελληνικό κρατικό προϋπολογισμό επιπλέον 7 δισ. ευρώ (πέρα από τα καθορισμένα τοκοχρεολύσια για την εξυπηρέτηση του χρέους) και θα πηγαίνουν σε έναν ειδικό λογαριασμό, μέσω του οποίου θα εξοφλείται τμήμα του χρέους.
Οι ιμπεριαλιστές δανειστές, καταπώς το συνηθίζουν, δεν κουνάνε ρούπι από τις δικές τους θέσεις, αν η ελληνική κυβέρνηση δε διολισθήσει μέχρι ένα σημείο που ν' αποτελεί βάση για τελική συμφωνία. Τα ίδια έκαναν και με τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Αρκεί να θυμηθούμε ότι το περιβόητο mail Χαρδούβελη, για το οποίο τόσος πολιτικός ντόρος έχει γίνει, ήταν μια πρόταση της συγκυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων, την οποία όμως η τρόικα δεν τη δέχτηκε και έτσι η πέμπτη αξιολόγηση του δεύτερου Μνημόνιου δεν έκλεισε.
Τι άλλο γνώριζε ο ελληνικός λαός; Ακουσε («από χειλέων Τσίπρα» μάλιστα), ότι η συγκυβέρνηση δέχεται επέκταση του «κόφτη» για ένα χρόνο, επειδή -λέει- αυτή είναι μια δημοκρατική κυβέρνηση που η θητεία της τελειώνει το Σεπτέμβρη του 2019 και δε θα ήθελε να κατηγορηθεί ότι φορτώνει τον «κόφτη» και στην επόμενη κυβέρνηση. Καλό το παραμύθι, αλλά δεν έχει δράκο. Θέλουν, δηλαδή, να πιστέψουμε ότι δέχονται μεν να καθοριστούν υψηλά «πρωτογενή πλεονάσματα» ακόμα και για πέντε χρόνια μετά το 2018, όμως ο «κόφτης», που υποτίθεται ότι εξασφαλίζει τους δανειστές για την επίτευξη του στόχου, θα επεκταθεί μόνο για ένα χρόνο! Η τρόικα ανέλαβε να παίξει το ρόλο του δράκου και απέρριψε και αυτή την πρόταση.
Η συζήτηση Τσακαλώτου-Χουλιαράκη με την τρόικα έγινε πριν από τη συνεδρίαση του Eurogroup. Και ήταν εκεί τα «μεγάλα κεφάλια». Μαζί με την Βελκουλέσκου ήταν και ο Τόμσεν, ενώ μαζί με τον εκπρόσωπο της Κομισιόν ήταν και ο Κοστέλο, που έχει πόστο γενικού διευθυντή. Και εμφανίστηκαν όλοι με κοινή γραμμή, διαλύοντας και τον άλλο κυβερνητικό μύθο, περί αντιθέσεων ανάμεσα στο ΔΝΤ και την Κομισιόν που «στηρίζει τις ελληνικές θέσεις». Αυτό είχε ήδη διαφανεί μετά τις συναντήσεις του Σόιμπλε και του Ντεϊσελμπλούμ με τη Λαγκάρντ στο Νταβός, από τις οποίες βγήκε το μήνυμα ότι το ΔΝΤ παραμένει «δεσμευμένο» ως προς τη συμμετοχή του στο ελληνικό «πρόγραμμα», αλλά θέλει και τις διασφαλίσεις του. Ακολούθησε μια ομοβροντία επώνυμων και ανώνυμων δηλώσεων ευρωπαίων παραγόντων, που έλεγαν ότι η συμμετοχή του ΔΝΤ είναι εκ των ων ουκ άνευ. Η συμμετοχή του ΔΝΤ είναι «μη διαπραγματεύσιμη», είπε στις επίσημες δηλώσεις του μετά την ολοκλήρωση του Eurogroup ο Ντεϊσελμπλούμ, κλείνοντας τη σχετική συζήτηση. Το δε ανακοινωθέν, που εκδόθηκε με τη σύμφωνη γνώμη του Τσακαλώτου, αναφέρει: «Το Eurogroup κάλεσε τις ελληνικές αρχές και τους θεσμούς να επαναλάβουν άμεσα τις διαπραγματεύσεις, ώστε να συμφωνήσουν σε ένα πακέτο μεταρρυθμίσεων αποδεκτό από όλους τους συμμετέχοντες. Μια τέτοια συμφωνία αποτελεί προϋπόθεση για την επιτυχή ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης».
Τι μένει να συμφωνηθεί; Η νομοθέτηση μέτρων για την περίοδο μετά το 2018, που θα εξασφαλίζουν την επίτευξη των υψηλών «πρωτογενών πλεονασμάτων», όπως ζητά το ΔΝΤ. «Δεν είναι σωστό να ζητείται από μια χώρα σε πρόγραμμα να νομοθετήσει δυο–τρία χρόνια εκ των προτέρων τι θα κάνει το 2019. Πρόκειται για μια δέσμευση που εκφεύγει κατά πολύ του δημοκρατικού ευρωπαϊκού πλαισίου και των ηθικών αξιών που εμπνέουν την Ευρώπη», δήλωσε παραπονιάρικα ο Τσακαλώτος. Η συζήτηση αυτή ξανάγινε όταν θεσπίστηκε ο «κόφτης». Και το ΔΝΤ συμφώνησε να μην ψηφιστούν προληπτικά μέτρα, αλλά να θεσπιστεί ο «κόφτης». Γιατί να μη συμφωνήσει και πάλι σε ένα πακέτο με πενταετή επέκταση του Μνημόνιου, με «πρωτογενή πλεονάσματα» 3,5%, επέκταση του «κόφτη» και καθορισμό των περικοπών που θα γίνουν σε περίπτωση ενεργοποίησής του (συντάξεις και αφορολόγητο, καταρχάς); Και βέβαια, το άμεσο πακέτο θα περιλαμβάνει τη «σκούπα» στα εργασιακά, τα ξεπουλήματα στα ενεργειακά και 800 εκατ. νέα μέτρα για το 2018.
Κι αν οι Τσιπραίοι δεν μπορούν να τ' αντέξουν, εδώ είναι ο «προθυμότατος» Κούλης, έτοιμος να πάρει τη σκυτάλη. Μάλλον δε θα χρειαστεί, όμως…
