Αυτή κι αν ήταν ξεφτίλα. Για τις επαναλαμβανόμενες 24ωρες απεργίες των Ενώσεων εργαζόμενων στο χώρο των ΜΜΕ λέμε. Μια απεργία-σουρωτήρι από την πρώτη στιγμή, η οποία εξελίχτηκε σε φιάσκο. Και λέμε ότι ήταν σουρωτήρι από την πρώτη στιγμή, γιατί η άδεια να λειτουργούν όσα Μέσα αναμεταδίδουν το σήμα της ΕΡΤ, που λειτουργούσε απεργιακά, έγινε αντικείμενο εκμετάλλευσης από κάθε επιτήδειο του Διαδικτύου και ταυτόχρονα κολυμβήθρα του Σιλωάμ για ένα σωρό απεργοσπάστες του παρελθόντος. Σαν τον Ζούγκλα, για παράδειγμα, που έχει σπάσει όλες τις απεργίες στο παρελθόν. Αυτός ο πονηρός (και όχι μόνο αυτός) μετέδιδε κανονικά το πρόγραμμά του (άρα απασχολούσε δημοσιογράφους και τεχνικούς κανονικότατα) και στα ενδιάμεσα πέταγε και λίγη ώρα από το πρόγραμμα της ΕΡΤ.
Ακολούθησε η απόφαση για συνέχιση των 24ωρων επαναλαμβανόμενων απεργιών, την ώρα που όλα τα κανάλια και τα ραδιόφωνα μετέδιδαν κανονικά πρόγραμμα (εκμεταλλευόμενα την «άδεια» του διασωματειακού για «πεντάλεπτα δελτία με απεργιακό περιεχόμενο»!), ενώ οι εκδότες ετοίμαζαν τα φύλλα του Σαββάτου και της Κυριακής. Ούτε απεργιακή διάθεση υπήρχε, ούτε διάθεση περιφρούρησης από τους συνδικαλισταράδες, που περιορίζονταν να στέλνουν SMS στους δημοσιογράφους για να τους ενημερώσουν ότι… η απεργία συνεχίζεται!
Οταν η απεργία κατέληξε σε φιάσκο, όταν κυκλοφορούσαν κανονικά όλες οι εφημερίδες των μεγαλοεκδοτών (συν ραδιόφωνα και κανάλια, συν τα σάιτ που ενημερώνονταν κανονικότατα), όταν είχε κυκλοφορήσει ακόμη και ο «Ριζοσπάστης της Κυριακής» ως «απεργιακό φύλλο», οι πανικόβλητοι συνδικαλισταράδες αποφάσισαν να δώσουν «άδεια» σε μια σειρά εφημερίδες να κυκλοφορήσουν «απεργιακά φύλλα» τη Δευτέρα. Στην πραγματικότητα, η «άδεια» αφορούσε μόνο την «Αυγή» και την «Εφημ. Συντακτών», έντυπα που ελέγχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ, διότι τα άλλα έντυπα ήταν είτε κυριακάτικα είτε πρωινά (δεν είχαν δηλαδή φύλλα τη Δευτέρα!). Η απόφαση αυτή υποτίθεται ότι πάρθηκε γύρω στις 6 το απόγευμα της Κυριακής. Επειδή, όμως, κάτι ξέρουμε και μεις από εκδόσεις εφημερίδων, ρωτάμε: τότε άρχισαν να δουλεύουν οι δημοσιογράφοι της «Αυγής» και της «Εφημ. Συντακτών»; Και πρόλαβαν τα θηρία μέσα σε ελάχιστες ώρες να ετοιμάσουν πολυσέλιδα δευτεριάτικα φύλλα (48 σελίδες η «Αυγή»), με πλήρη ύλη και ένθετα; Ας αφήσουν το δούλεμα, γιατί αυτά μόνο σε άσχετους μπορούν να πιάσουν. Δούλευαν κανονικά και η απόφαση για «άδεια» πάρθηκε μπας και μπορέσουν και καλυφθούν οι συνδικαλιστές των Ενώσεων, που αποφάσιζαν απεργίες οι οποίες δεν πραγματοποιούνταν, ξεφτιλίζοντας και την ίδια την έννοια της απεργίας. Λίγο μετά τις 11 το βράδυ της Κυριακής, ο πρόεδρος της Ενωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας Μάριος Λώλος, πήρε το μικρόφωνο σ’ ένα διάλειμμα της μεγάλης συναυλίας που γινόταν στο προαύλιο της ΕΡΤ για να καλέσει τα παρευρισκόμενα μέλη των Ενώσεων να μαζευτούν σ’ ένα σημείο για να πάνε για περιφρούρηση! Οταν του επισημάναμε ότι όλα τα φύλλα κυκλοφορούν κανονικά και πως απεργία δεν υπάρχει ήδη από την Παρασκευή, ο συμπαθέστατος Μάριος μας απάντησε αφοπλιστικά: «Το ξέρω, αλλά να μην την κάνουμε ούτε τυπικά την περιφρούρηση;»!
Οπως κάθε ξεφτιλίκι, είχε και το συγκεκριμένο το «κλου» του. Ηταν η κυκλοφορία της «Αδέσμευτης Γνώμης», που διαφημίστηκε ως επανέκδοση της ομώνυμης εφημερίδας του 1975. «Τριάντα οκτώ χρόνια μετά, μεσούσης της μεγαλύτερης απεργίας των εργαζομένων στον Τύπο έκτοτε, το Διασωματειακό αποφάσισε να βγάλει ξανά αυτό το υπερόπλο από τη φαρέτρα του», έγραφε τη Δευτέρα η «Εφημ. Συντακτών», αποκαλύπτοντας πλήρη απόσπαση από την πραγματικότητα (για να μην πούμε φτηνιάρικη μπαγαποντιά). Το 1975 έγινε μια μεγάλη απεργία της ΕΣΗΕΑ, με αίτημα αυξήσεις 30%, στην οποία πήραν μέρος ακόμα και τα διευθυντικά στελέχη των αστικών εφημερίδων. Η «Αδέσμευτη Γνώμη», που την εξέδωσε η ΕΣΗΕΑ, ήταν μια μεγάλη αστική εφημερίδα, με όλες τις «βαριές» υπογραφές εκείνης της περιόδου (Νίτσος, Φιλιππόπουλος, Πασαλάρης, Κομίνης, Φυντανίδης και πάει λέγοντας), που κυκλοφόρησε ενώ δεν κυκλοφορούσε καμιά άλλη εφημερίδα. Δεν ήταν ένα 16σέλιδο προχειρογραμμένο φανζίν, που μοίρασαν δωρεάν τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ στα μανταλάκια κρέμονταν οι κυριακάτικες εκδόσεις όλων των μεγάλων αστικών εφημερίδων.
