Ωραία και λογοτεχνικότατα τα λέει ο Αλαβάνος στο άρθρο του στο πρώτο φύλλο της εφημερίδας «Δρόμος», υπό τον τίτλο «Η Ελλάδα στο κέντρο της Γης». Λογοτεχνικότατες οι περιγραφές για τα κερδοσκοπικά παιχνίδια του χρηματιστικού κεφάλαιου (κι ας μην κατονομάζεται ως τέτοιο). Ομως, ο «ευρωπαϊσμός» ξεχειλίζει. Κι ο Αλαβάνος ξέρει τι λέει, εν αντιθέσει με τον Τσίπρα που ελάχιστα απ’ αυτά που τον βάζουν να λέει καταλαβαίνει.
Εκδηλη η αγωνία του για το «αν η Ευρωζώνη παραμείνει μόνο Νομισματική Ενωση ή εξελιχθεί και σε Πολιτική Ενωση». Για το «αν το ευρώ θα παραμείνει διεθνές αποθεματικό ή θα γυρίσουμε στη μονοκρατορία του δολαρίου». Εκδηλη και η οργή του για την «εγκληματική ανικανότητα του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου» της χώρας μας. Ισως αν ήταν αυτός και οι φίλοι του (νεόκοποι και παλαιότεροι) στα πράγματα, να είχαν καταφέρει να κυβερνήσουν αποτελεσματικά και σε όφελος των εργαζόμενων το σκάφος της καπιταλιστικής Ελλάδας. Χωρίς να χρειαστεί να γκρεμίσουν τον καπιταλισμό. Αρκεί να συγκροτηθούν πρωτοβουλίες πάνω σε έννοιες όπως «Νέα Κοινωνική Πλειοψηφία», «Μέτωπο Αλληλεγγύης», «Δημοψήφισμα για την εφαρμογή του Σύμφωνου Σταθερότητας», «Τοπικές Επιτροπές» και θα οδηγηθούμε «σε μια μεγάλη νίκη».
Καλό το παραμυθάκι, παιδιά, αλλά δεν έχει δράκο…
