Οπως αναμενόταν, η ΝΔ, ανακοίνωσε ότι στην Καρδίτσα υποστηρίζει τον νυν δήμαρχο και υποψήφιο του Περισσού Χρ. Τέγο για τη δημαρχία της πόλης. Φούντωσαν, φυσικά τα σχόλια για τις «ανίερες συμπράξεις» και ειδικά ο ΣΥΝ προσπάθησε να πάρει τη ρεβάνς για τις επιθέσεις που δέχεται από τον Περισσό για τις συνεργασίες του με το ΠΑΣΟΚ.
Πώς απάντησε η ηγεσία του Περισσού στα σχόλια και τις επιθέσεις; Με μια αναφορά της Παπαρήγα σε ομιλία της στην Καρδίτσα (για δες κάτι συμπτώσεις: τη μέρα που μιλούσε στην πόλη η Παπαρήγα διάλεξε η ΝΔ να ανακοινώσει τη στήριξη Τέγου!), σύμφωνα με το οποίο η ΝΔ «επιδιώκει να δυσκολέψει την αγωνιστική δράση και κυρίως τη διεκδίκηση των εργαζομένων σε βάρος και σε ρήξη στην πορεία με τα καπιταλιστικά κέρδη, με την καπιταλιστική ιδιοκτησία, τη ρήξη με τα μονοπώλια, τον ιμπεριαλισμό». Ταυτόχρονα, όμως, η ΝΔ προσπαθεί «να αντικρούσει την αντιδεξιά φιλολογία του ΠΑΣΟΚ, να πετύχει αυτό που το ΠΑΣΟΚ ομολογουμένως πέτυχε, να αμβλύνει και να χειραγωγήσει αριστερές συνειδήσεις. Γι’ αυτό και διατυμπανίζει ότι σε κάποιες πόλεις θα στηρίξει κομμουνιστές ή άλλους αριστερούς αγωνιστές… Στο πίσω μέρος του κεφαλιού της ελπίζει ότι θα πετύχει συμψηφισμό σε πολύ περισσότερους δήμους και νομαρχίες, αν όχι στον πρώτο γύρο, στο δεύτερο, δηλαδή να κλέψει αριστερές ψήφους, ψήφους κομμουνιστών ως αντάλλαγμα για τη “μεγαλοκαρδία” της σε κάποιους δήμους».
Τι δε μας είπε η κ. Παπαρήγα; Αν τα καταφέρνει η ΝΔ σ’ αυτή την τακτική της. Ειδικά στην Καρδίτσα, όπου το φαινόμενο δεν είναι καινοφανές. Μήπως μπορεί η κ. Παπαρήγα να μας πει πού πήγαν στο δεύτερο γύρο στις προηγούμενες νομαρχιακές εκλογές οι ψήφοι του ψηφοδέλτιου του Β. Μπούτα; Πήγαν στον υποψήφιο της ΝΔ Β. Αναγνωστόπουλο ή όχι; Τι έκανε ο Περισσός για να αποτρέψει αυτή την εξέλιξη; Και κάτι τελευταίο: ο τέως υπουργός και βουλευτής της ΝΔ Θ. Αναγνωστόπουλος πηγαινοερχόταν στον Περισσό πριν τις προηγούμενες εκλογές και έχει δημόσια υποστηρίξει ότι κλείστηκαν κομπρεμί. Γιατί η Παπαρήγα και οι συν αυτή «εποίησαν την νήσσαν»;
Πέρα, όμως, από τα επίσημα ή ανεπίσημα κομπρεμί, υπάρχει και η ουσία. Οταν ένα κατεξοχήν κόμμα του μεγάλου κεφάλαιου, όπως η ΝΔ, φτάνει στο σημείο να στηρίζει ανοιχτά (υποτιθέμενους) κομμουνιστές, κάτι τρέχει όχι με τη ΝΔ αλλά με τους (υποτιθέμενους) κομμουνιστές. Αν ήταν συνεπείς κομμουνιστές, τότε κανένα μικροπολιτικό παιχνίδι δεν θα οδηγούσε ένα συντηρητικό αστικό κόμμα στη στήριξή τους. Γιατί απλούστατα θα ήθελε να συντρίψει, να εξαφανίσει αυτή την πολιτική κατεύθυνση. Οταν, όμως, αυτή η πολιτική κατεύθυνση περιλαμβάνεται στον «εθνικό κορμό» και έχει περάσει με επιτυχία πολλές εξετάσεις νομιμοφροσύνης προς το καπιταλιστικό σύστημα (μέχρι και στην κυβέρνηση μπήκε δυο φορές το 1989-90, βοηθώντας το σύστημα να διαχειριστεί με επιτυχία την πολιτική κρίση), τα αστικά κόμματα δεν έχουν κανένα πρόβλημα να παίξουν μαζί της (αδιάφορο αν αυτό γίνεται με κομπρεμί ή ερήμην της) τα μικροπολιτικά τους παιχνίδια.
