«Το κόμμα μου είναι υπέρ μίας λύσης-πακέτου που θα περιλαμβάνει μία ονομασία έναντι όλων και θέτει ως προϋπόθεση αλλαγή του Συντάγματος, ώστε να διαγραφούν όλες οι αναφορές που θα μπορούσαν να εκληφθούν ως αλυτρωτικές, προκειμένου να έχουμε ξεκάθαρες ενδείξεις από την ΠΓΔΜ ότι η χώρα – όλοι οι εμπλεκόμενοι στην πολιτική ζωή και όχι μόνο η παρούσα κυβέρνηση- είναι έτοιμη να διαπραγματευτεί».
«Σήμερα μπορεί να εμφανίζεται ή και να είναι – εγώ δεν αμφισβητώ αυτό το ζήτημα – συναινετικός ο πρωθυπουργός της FYROM, ο κ. Ζάεφ, αλλά όλα αυτά είναι στον αέρα, οποιαδήποτε στιγμή μπορεί ν’ αλλάξει η κυβέρνησή του κ.λπ. Σε όλες τις χώρες συμβαίνουν αυτά – και στη δική μας χώρα συμβαίνουν – πόσο μάλλον στη γειτονική χώρα. Αρα προτεραιότητα για την αντιμετώπιση του αλυτρωτισμού έχει η αλλαγή του Συντάγματος, χρειάζεται τροποποίηση στο Σύνταγμα και μετά το όνομα ή αυτή η σύνθετη ονομασία με αυστηρά γεωγραφικό προσδιορισμό, αν περιλαμβάνει μέσα τον όρο Μακεδονία ή παράγωγό της, που είναι και η θέση του Κόμματός μας».
Αυτές οι ταυτόσημες δηλώσεις έγιναν από εκπροσώπους δύο κομμάτων που υποτίθεται ότι τα χωρίζει ιδεολογική και πολιτική άβυσσος. Η πρώτη δήλωση έγινε από την ευρωβουλευτίνα και εκπρόσωπο Τύπου της ΝΔ Μαρία Σπυράκη και η δεύτερη από τον γενικό γραμματέα του Περισσού Δημήτρη Κουτσούμπα. Αν δε σας λέγαμε σε ποιον ανήκει η κάθε δήλωση, αλλά σας δίναμε τα ονόματα και σας ζητούσαμε να αντιστοιχήσετε δήλωση με όνομα, θα δυσκολευόσαστε πολύ. Θα ψάχνατε το ύφος για να βγάλετε άκρη, γιατί επί της ουσίας λένε ακριβώς τα ίδια.
Είναι δυνατόν ένα δεξιό αστικό κόμμα και ένα κομμουνιστικό κόμμα να υποστηρίζουν ακριβώς τις ίδιες θέσεις σε ένα ζήτημα εξωτερικής πολιτικής, το οποίο μάλιστα αφορά την εθνική ταυτότητα ενός γειτονικού λαού; Οχι βέβαια. Εκτός αν το δεύτερο κόμμα είναι αυτοκαλούμενο κομμουνιστικό (για να χρησιμοποιήσουμε έναν χαρακτηρισμό που αυτοί αποδίδουν σε άλλους). Κι ο Περισσός έχει τόση σχέση με τον κομμουνισμό όση είχε ο φάντης με το ρετσινόλαδο στη γνωστή ζακυνθινή παροιμία.
Ο Περισσός αποπατεί πάνω στην ιστορία και τις παραδόσεις του ελληνικού και διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. Το επαναστατικό ΚΚΕ ήταν το μόνο κόμμα που αναγνώρισε τα εθνικά δικαιώματα των Σλαβομακεδόνων, οι οποίοι πύκνωσαν τις γραμμές του και τις γραμμές του ΔΣΕ. Οι γενίτσαροι που καπηλεύονται το όνομα αυτού του ηρωικού κόμματος βουτούν σήμερα στο εθνικιστικό ρεύμα, παροξύνουν τις πιο άθλιες πλευρές του, υπηρετούν την πολιτική της ελληνικής αστικής τάξης και προσμένουν ως αντάλλαγμα μερικές χιλιάδες ψήφους.
ΥΓ1. Αγανάκτησε το στέλεχος και βουλευτίνα του Περισσού Λιάνα Κανέλλη: «Δεν είχε την κάλυψη που έπρεπε (σ.σ. το εθνικοφασιστικό συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης). Εγώ δεν περίμενα η ΕΡΤ3 να παίζει “Κυριακή στο χωριό“». Εβγαλε και την πίκρα της: «Αυτός ο κόσμος αφέθηκε έρμαιο αυτών που μπορούσαν να τον εκμεταλλευτούν». Αφού απεφάνθη με ύφος χιλίων χιμπατζήδων της γλωσσολογίας ότι «δεν υπάρχει γλώσσα μακεδονική», εξέφρασε και μια διαφωνία… πολιτιστικού χαρακτήρα: «Οι Ελληνες δεν έχουν ανάγκη να ντύνονται Μακεδόνες για να αποδείξουν ότι είναι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αρκεί η γλώσσα»!
ΥΓ2. Η φωτογραφία στην κορυφή της σελίδας απαθανατίζει αντάρτες και αντάρτισσες του ΔΣΕ. Τα ονόματα που γράφει το μνημείο με το σφυροδρέπανο αναφέρονται στην Ηλέκτρα Αποστόλου και στην Ειρήνη Γκίνη (Μίρκα Γκίνοβα), τη σλαβομακεδόνισσα κομμουνίστρια που ήταν η πρώτη γυναίκα που εκτελέστηκε από έκτακτο στρατοδικείο του μοναρχοφασισμού. Στο Λεύκωμα «Μορφές Ηρώων της Νεολαίας της Ελλάδας», που εκδόθηκε από το εκδοτικό «Νέα Ελλάδα» το 1953, διαβάζουμε: «Περήφανα αντιμετώπισε το εκτελεστικό απόσπασμα η Μίρκα. Σηκώθηκε, πλύθηκε, χτενίστηκε, ντύθηκε και τράβηξε αγέρωχη στον τόπο της εκτέλεσης, εμψυχώνοντας το λαό που παρακολουθούσε με κομμένη την αναπνοή. Σε όλο το δρόμο τραγουδούσε τη “Διεθνή“ και άλλα επαναστατικά μακεδονικά τραγούδια. Δε δέχτηκε να της δέσουν τα μάτια. Κι όταν τα εγγλέζικα όπλα ορθώθηκαν για να κόψουν το νήμα με τα 23 χρόνια ζωής της Μίρκας, εκείνη σήκωσε περήφανα το κεφάλι και φώναξε: “Πίσω μας έρχονται χιλιάδες, εκατομμύρια μαχητές της λευτεριάς. Εμείς αύριο θάμαστε στρατός και θα σας συντρίψουμε… Ζήτω το ΚΚΕ!“».
