Ερωτα με Καρατζαφέρη και ΛΑΟΣ ο Καραμανλής, έρωτα με Σημίτη ο Γιωργάκης. Θ’ ακολουθήσει ενδεχομένως ο Γιάννος και μάλλον τέρμα. Διότι οι Τσουκάτοι πρέπει να μείνουν στο ρόλο του αποδιοπομπαίου τράγου. Θα μας πείτε, ότι ο Τσουκάτος είναι ένας και όχι πολλοί. Λάθος. Ενας είναι προς το παρόν. Καιρό τώρα ψιθυρίζεται ότι το σκάλισμα της υπόθεσης Siemens θα βγάλει κι άλλους. Συνεργάτες του Σημίτη κι αυτοί. Είναι το κρυφό όπλο της ΝΔ ενόψει ευρωεκλογών. Ομως, με τα «πουλάκια» του βατοπεδινού σκανδάλου να «κελαϊδούν» στο εισαγγελικό γραφείο και να μιλούν για συμφωνίες «σε υψηλό κυβερνητικό επίπεδο», διά χειρός Αρσένιου, είναι ένα ζήτημα αν ο Καραμανλής θα δοκιμάσει να τροφοδοτήσει τη σκανδαλολογία ή θα ακολουθήσει τη σοφή συμβουλή, σύμφωνα με την οποία «στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί».
Μας έκανε εντύπωση, πάντως, που το ΠΑΣΟΚ δεν αρπάχτηκε από τα καινούργια που ήρθαν στο φως σχετικά με το Βατοπέδιο, για να ξεκινήσει ένα νέο γύρο σκανδαλολογίας. Ούτε τα ΜΜΕ. Αν και πρέπει να περάσουν μερικές μέρες για να βγάλουμε σίγουρα συμπεράσματα, «μυριζόμαστε» συναλλαγή και συμψηφισμό Siemens-Βατοπεδίου. Ισως έτσι να εξηγείται και η βιασύνη του Παπανδρέου να εναγκαλιστεί τον Σημίτη, πριν ξεκαθαρίσει το τοπίο με το σκάνδαλο Siemens. Θα δείξει…
Γεγονός είναι ότι η επίσημη πολιτική, η πολιτική των κομμάτων εξουσίας στρέφεται προς τα δεξιά. Ο Καραμανλής αγκαλιάζει τον Καρατζαφέρη και ο Παπανδρέου τον Σημίτη. Για ποιο λόγο άραγε; Η απάντηση είναι μάλλον απλή. Καθώς η καπιταλιστική κρίση βαθαίνει και καταστρέφει χωρίς καμιά αντίδραση ακόμη, καθώς τρομαγμένοι «νοικοκυραίοι» σπεύδουν να αναζητήσουν προστασία στη φιλόστοργη αγκαλιά του αστικού κράτους, καθώς η νεολαιίστικη εξέγερση του περασμένου Δεκέμβρη αντιμετωπίστηκε ως «εσωτερική απειλή», χωρίς η εργαζόμενη κοινωνία να την αγκαλιάσει και να διδαχτεί απ’ αυτή, καθώς η κάλπη θεωρείται η μοναδική πηγή ελπίδας για το μέλλον, καθώς –με άλλα λόγια– ένα τεράστιο κοινωνικό κενό αφήνει χώρο για την αστική πολιτική, δημιουργείται μια κρίσιμη μάζα «μεσαίου χώρου», για το κέρδισμα της οποίας θα διαγωνιστούν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Αν ο Καραμανλής προσεγγίζει τον Καρατζαφέρη για καβάτζα (διότι φοβάται πως οι 151 δεν είναι και τόσο σίγουροι), ο Παπανδρέου προσεγγίζει τον Σημίτη, γιατί οι αναλυτές των δημοσκοπήσεων και οι επικοινωνιολόγοι του είπαν ότι στο «μεσαίο χώρο» ακόμα υστερεί έναντι του Καραμανλή, που εξακολουθεί να είναι ο «καταλληλότερος».
Στην ίδια τακτική εντάσσεται και ο μυστικός δείπνος του Γιωργάκη με εκπροσώπους 12 επιχειρηματικών ομίλων απ’ όλο το φάσμα της οικονομίας, στη βίλα του Καραμούζη της Eurobank. Κάποιοι Πασόκοι εξέφρασαν, ανεπίσημα, ενόχληση για τη διαρροή της είδησης, όμως δεν είμαστε καθόλου σίγουροι ότι δεν έκαναν οι ίδιοι τη διαρροή. Αλλωστε, με τόσους συνδαιτημόνες, χώρια το πάσης φύσεως υπηρετικό προσωπικό, δεν ήταν δυνατό αυτή η μάζωξη να μείνει μυστική. Αν δεν ήθελαν οι Πασόκοι να δοθεί σημασία σ’ αυτή τη συνάντηση ή θα έβγαζαν μια ανακοίνωση και θα έβαζαν οι ίδιοι το περίγραμμα ή δεν θα έκαναν κανένα σχόλιο. Αυτοί, όμως, φρόντισαν μεθοδικά να βγάλουν προς τα έξω «ειδήσεις» και σχόλια για τα διαμειφθέντα, του τύπου: «Οι ισχυροί της οικονομίας έχουν αντιληφθεί ποιος θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός και θέλουν να γνωριστούν μαζί του και να πληροφορηθούν τις απόψεις του» – «Επιχειρηματίας, γνωστός για τα γαλάζια αισθήματά του, είπε στον Παπανδρέου: Δεν μας ενδιαφέρει αν θα ασκήσετε αριστερή ή δεξιά πολιτική, σημασία έχει να κάνετε κάτι γιατί τώρα δεν έχουμε πολιτική». Είναι φανερό ότι ο Γιωργάκης προσπαθεί να κερδίσει πόντους στην «καταλληλότητα» κι αυτούς μπορεί να του τους δώσει η αφρόκρεμα των καπιταλιστών. Θα πρέπει, όμως, να προσεγγίσει και τους «νταβατζήδες» που ελέγχουν τα ΜΜΕ, οι οποίοι θέλουν να τελειώσουν τις δουλειές που έχουν ανοίξει με το Σουφλιά. Οι άνθρωποί του εκεί έχουν επικεντρώσει τις προσπάθειές τους.
