Για να «φτάσεις» στη Μέση Ανατολή πρέπει να περάσεις (και) από την Τουρκία. Η διοίκηση Ομπάμα διαπίστωσε έγκαιρα τον αναβαθμισμένο ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή, αποτέλεσμα μιας δυναμικής εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης Ερντογάν, και σπεύδει να αναβαθμίσει τις σχέσεις της με την Αγκυρα, η οποία δείχνει μ’ αυτό τον τρόπο στην ΕΕ ότι δεν την έχει και τόση ανάγκη.
Η επίσκεψη της Χίλαρι Κλίντον στην Αγκυρα ήταν ένα ηχηρό χαστούκι για Ελλάδα και Κύπρο. Μπορεί ο Αντώναρος να πήρε εντολή να υποβαθμίσει την αναγγελία της επίσκεψης Ομπάμα στην Αγκυρα, χωρίς να περάσει και από την Αθήνα, όμως στις συνομιλίες τους με δημοσιογράφους κυβερνητικά στελέχη δεν έκρυβαν τον απόλυτο αιφνιδιασμό τους, αφού στο πρόσφατο ταξίδι-προσκύνημα στην Ουάσιγκτον η Κλίντον δεν ανέφερε τίποτα σχετικό στη Μπακογιάννη. Και γιατί να αναφέρει; Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ γνωρίζει ότι τώρα η ελληνική κυβέρνηση θ’ αρχίσει έναν αγώνα δρόμου προκειμένου να πετύχει μια έστω και ολιγόωρη περατζάδα του Ομπάμα από την Αθήνα και για να το πετύχει θα καταβάλλει κάθε τίμημα, ειδικά σε παραγγελίες νέων οπλικών συστημάτων.
Στην Κύπρο ο αιφνιδιασμός ήρθε από το κοινό ανακοινωθέν Κλίντον-Μπαμπατζάν, στο οποίο σημειώνεται ότι οι δυο πλευρές συμφώνησαν «να στηριχτεί η επίλυση του Κυπριακού με μία αποδεκτή και από τα δύο μέρη λύση υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και να αρθεί ο αποκλεισμός που εφαρμόζεται σε βάρος των Τουρκοκυπρίων». Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου Στ. Στεφάνου περιορίστηκε σε μια αμήχανη και αόριστη δήλωση, στην οποία ανέφερε ότι η κυβέρνηση Χριστόφια «μελετά» το ανακοινωθέν Κλίντον-Μπαμπατζάν «γιατί ο τρόπος με τον οποίο τοποθετείται το ζήτημα χρειάζεται να μελετηθεί». Σημείωσε επίσης, ότι «η κατάσταση στην οποία βρίσκονται σήμερα οι Τουρκοκύπριοι, που κάποιοι ονομάζουν απομόνωση, είναι απόρροια της κατοχής και της παραβίασης του διεθνούς δικαίου στην Κύπρο από την Τουρκία».
Αυτά, όμως, είναι λόγια για εσωτερική κατανάλωση. Η Λευκωσία διαπίστωσε ότι η συνεχής υποχωρητικότητά της στις διακοινοτικές συνομιλίες Χριστόφια-Ταλάτ δεν είναι καθόλου εύκολο να οδηγήσει σε μια ήπια παραλλαγή του σχεδίου Ανάν (που αποτελεί το διακαή πόθο του «ανανικού» Χριστόφια), διότι η όποια συμφωνία πρέπει να περάσει υποχρεωτικά από την Αγκυρα, η οποία δεν έχει καμιά πρεμούρα να βοηθήσει το Χριστόφια «να μείνει στην Ιστορία» και αισθάνεται πλέον, με την αναβάθμιση του ρόλου της στη Μέση Ανατολή, αρκετά ισχυρή για να στηλώσει τα πόδια.
Στην Ελλάδα αγνόησαν τελείως τη σχετική με το Κυπριακό αναφορά στο κοινό ανακοινωθέν Κλίντον-Μπαμπατζάν, μη τυχόν και δυσαρεστήσουν τους Αμερικανούς. Οταν ο Ερντογάν δεν δίστασε να στήσει ολόκληρο σόου στο Νταβός, αποκαλώντας τον Πέρες και το Ισραήλ δολοφόνους γυναικών και παιδιών και αποχωρώντας μεγαλοπρεπώς από το Φόρουμ, στην Αθήνα συμπεριφέρονταν σαν πειθήνια σκυλάκια μπροστά στους Σιωνιστές που μακέλευαν τη Γάζα και τους Αμερικανούς και Ευρωπαίους που τους έκαναν πλάτες, τινάζοντας στον αέρα τις παραδοσιακές σχέσεις φιλίας του ελληνικού με τον παλαιστινιακό και τους αραβικούς λαούς. Γιατί να δώσουν οι Αμερικάνοι σημασία σε μια χώρα που δεν έχει να τους «πουλήσει» τίποτα και συμπεριφέρεται σαν Μπανανία; Αντίθετα, η Τουρκία έχει να τους «πουλήσει» πολλά. Τη χρειάζονται για τις επαφές με το Παλαιστινιακό Ισλαμικό Ρεύμα, τη χρειάζονται για τις επιχειρήσεις τους στο Ιράκ, τη χρειάζονται για την επαναπροσέγγιση ΗΠΑ-Ιράν.
Ο Καραμανλής είχε βάλει λυτούς και δεμένους για να πετύχει μια πρόσκληση για την Ουάσιγκτον πριν τις ευρωεκλογές, ώστε να δώσει ένα σόου ενώπιον των καμερών με τον Ομπάμα. Ακόμα και τριτοκλασάτους αμερικανούς πολιτικούς υποδέχτηκε με κόκκινο χαλί στο Μαξίμου, για να τους ακούσει να τον διορθώνουν και να αυτοπαρουσιάζονται ως «επίσημοι φίλοι του Ομπάμα»! Τώρα, πληροφορείται ότι ο Ομπάμα έρχεται στη γειτονιά μας και παραβιάζοντας το άτυπο πρωτόκολλο που είχαν διαμορφώσει όλοι οι προηγούμενοι αμερικανοί πρόεδροι, θα επισκεφτεί μόνο την Αγκυρα. Οπως καταλαβαίνετε, το μόνο που ενδιαφέρει πλέον τον Καραμανλή είναι να μη πληγεί το προφίλ του. Διότι το ΠΑΣΟΚ θα τον κατηγορήσει και πάλι για ανικανότητα και υποβάθμιση της διεθνούς θέσης της χώρας. Τι θα κάνει; Θα προσπαθήσει να «πουλήσει» στους Αμερικανούς ό,τι διαθέτει: νέες παραγγελίες οπλικών συστημάτων (τα αεροπλάνα τους ενδιαφέρουν πρωτίστως) και ελικόπτερα «Σινούκ» στο Αφγανιστάν. Αν κάνει πίσω και στις συμφωνίες με τους Ρώσους, τότε θα μιλάμε για πλήρη κατάρρευση της δειλής καραμανλικής «οστ πολιτίκ».
Σε καιρούς οικονομικής κρίσης, που η ανεργία και η λιτότητα θερίζουν τον εργατόκοσμο, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ξοδέψει δισεκατομμύρια ευρώ για πανάκριβα οπλικά συστήματα.
