Εμείς, τώρα, ποιον να πιστέψουμε; Τον Τσίπρα; «Ημασταν ξεκάθαροι και πολύ προσεκτικοί στις διατυπώσεις. Η δημοκρατικά εκλεγμένη ελληνική βουλή θα σεβαστεί τη λαϊκή βούληση και θα ακυρώσει το νόμο του μνημονίου. Και ότι θα επαναδιαπραγματευτούμε με τους δανειστές μας το χρέος. Η αποφυγή μονομερών ενεργειών αφορά την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους (…) Στις 18 χωρίς μνημόνιο και με κυβέρνηση Αριστεράς» (Επενδυτής, 19-20.5.12).
‘Η τον Δραγασάκη; «Ηθελα να κατανοηθεί ότι το Μνημόνιο έχει μέσα τρία πράγματα. Αλλα μπορούν να καταργηθούν άμεσα μονομερώς, άλλα δεν μπορούν να καταργηθούν αν δεν έχει υπάρξει μία συμφωνία και υπάρχουν πράγματα που πρέπει να σχεδιάσουμε πώς θα τ’ αντιμετωπίσουμε. Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν» (πρωινάδικο ΑΝΤ1, 24.5.12).
Εμείς, τώρα, ποιον να πιστέψουμε;
Τον Βούτση, που απαντώντας στην ερώτηση τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ αν οι εταίροι-δανειστές δεν πειστούν, είπε πως θα καταφύγει στο λαό για ν’ αποφασίσει με δημοψήφισμα; (εκπομπή Στάη, ΝΕΤ, 21.5.12).
‘Η τον Δραγασάκη; «Αν με το plan B εννοείτε να φύγουμε από το ευρώ, εγώ τέτοιο plan B δεν θέλω. Τα plan B τα θέλω εντός της ευρωζώνης, διότι θεωρώ ότι με το ευρώ έχουμε σημαντικά πλεονεκτήματα. Αυτό δεν θα το συζητήσω. Αρα δημοψήφισμα που να λέει ναι ή όχι στο ευρώ, εγώ προσωπικά όχι» (πρωινάδικο ΑΝΤ1, 24.5.12).
‘Η μήπως να πιστέψουμε το Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, που υποτιμώντας βάναυσα τη νοημοσύνη μας και προκειμένου να καλύψει τον Βούτση, από τη μια υποστήριξε ότι εννοούσε άλλο δημοψήφισμα («το δημοψήφισμα που έχει προτείνει εδώ και μήνες ο ΣΥΡΙΖΑ αφορά στο Σύμφωνο Δημοσιονομικής Σταθερότητας, όπως θα κάνει το προσεχές διάστημα και η Ιρλανδία») και από την άλλη, σε μια ακόμη επίδειξη δημαγωγικής ψευτομαγκιάς, άφησε και ένα παράθυρο στο δημοψήφισμα του Βούτση; «Οι τοποθετήσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ σε υποθετικά ερωτήματα για τη μελλοντική στάση της χώρας αναφορικά με τη δανειακή σύμβαση λαμβάνουν υπόψη τους ότι το τελικό κριτήριο όλων των αποφάσεων μιας αριστερής και προοδευτικής κυβέρνησης δεν μπορεί να είναι άλλο από τις ανάγκες του ελληνικού λαού, η κρίση του οποίου δεν είναι κάτι που εμείς φοβόμαστε» («Σχόλιο του Γραφείου Τύπου με αφορμή δημοσιεύματα που αναφέρονται σε θέση του ΣΥΡΙΖΑ για δημοψήφισμα μετά τις εκλογές», 22.5.12).
Επειδή αυτοί ξεχνούν τι λένε κάθε φορά, θα θυμίσουμε τι έλεγε ο Τσίπρας τον περασμένο Οκτώβρη, όταν ο Παπανδρέου ανακοίνωσε ότι θα κάνει δημοψήφισμα, για ν’ αποφανθεί ο ελληνικός λαός αν θέλει ή όχι τη συμφωνία της 26ης-27ης Οκτώβρη, που αποτυπώθηκε αργότερα στο Μνημόνιο-2: «Γνωρίζετε καλύτερα από εμένα ότι αν επιχειρήσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός να θέσει τέτοια διλήμματα, η πραγματική και όχι η υποθετική πτώχευση θα επισυμβεί πολύ πριν φτάσουμε στην κάλπη. Μόνο και μόνο με την πιθανότητα να τεθεί αυτό το δίλημμα και να πάρει απάντηση αρνητική. Αρα, αν είναι έτσι όπως τα λέτε, τότε πρόκειται για μια πολύ επικίνδυνη ζαριά όχι για τον πρωθυπουργό, αλλά για τη χώρα». Συμπλήρωνε, δε, ότι η μόνη πραγματική λύση είναι «η οργανωμένη προσφυγή στις κάλπες και μάλιστα με απλή αναλογική, ώστε να προκύψουν μετά κυβερνήσεις στη βάση προγραμμάτων» (κεντρικό δελτίο ειδήσεων ALTER, 31.10.11). Το θυμίζουμε, γιατί ο Βούτσης, απαντώντας σε σχετική επισήμανση της Στάη, είπε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν αρνητικός στην πρόταση Παπανδρέου.
Δε θέλουμε να κάνουμε σπέκουλα με τις γκάφες που κάνουν διάφορα μεγαλοστελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που όντως δέχονται μεγάλη πίεση από τους δημοσιογράφους. Και ο πλέον καλοπροαίρετος προς τον ΣΥΡΙΖΑ, όμως, οφείλει να παραδεχτεί ότι οι γκάφες γίνονται προς μια και μόνο κατεύθυνση: προς την κατεύθυνση της καταδημαγώγησης του ελληνικού λαού. Από την άλλη, η διγλωσσία δεν οφείλεται πάντοτε σε γκάφες. Πλέον έχουν οργανωθεί προπαγανδιστικά, έχουν μαζέψει τα «αδέσποτα» τύπου Στρατούλη και έχουν μοιράσει ρόλους. Ο Τσίπρας τάζει κατάργηση του Μνημόνιου, χωρίς να μπαίνει σε λεπτομέρειες, ενώ ο Δραγασάκης με τον Σταθάκη κλείνουν το μάτι στην αστική τάξη.
