Το θέμα των απομαγνητοφωνημένων πρακτικών απασχόλησε για μια φορά ακόμη τη συνεδρίαση. Η υπεράσπιση ενημέρωσε το δικαστήριο ότι ο Γ. Γκουντούνας επισκέφτηκε την «Ελευθεροτυπία» και συναντήθηκε με το διευθυντή της, ο οποίος τον ενημέρωσε ότι τα απομαγνητοφωνημένα πρακτικά στέλνονται και στο δικαστήριο (παραδίδεται από τους εκπροσώπους της εταιρίας Παπαθανασίου αντίγραφο και στο γραμματέα) και ότι η εφημερίδα εξετάζει τον τρόπο δημοσιοποίησής τους από εδώ και πέρα (του είπαν ότι σύντομα θα λυθεί το θέμα). Πρόεδρος και γραμματέας δήλωσαν ότι δεν παίρνουν πρακτικά, ο δε γραμματέας είπε ότι ο ίδιος μαγνητοφωνεί και απομαγνητοφωνεί μόνος του! Η υπεράσπιση ζήτησε να επιτραπεί και στην ίδια να έχει πρόσβαση στον τεχνικό εξοπλισμό της δικαστικής αίθουσας, ώστε με δικούς της ανθρώπους να κάνει την απομαγνητοφώνηση.
Εκείνο που φάνηκε καθαρά είναι ότι ο γραμματέας παίρνει «ατύπως» τα πρακτικά (και καλά κάνει από τη μεριά του) και ότι αυτό είναι σε γνώση του δικαστηρίου. Γιατί ουδείς διέψευσε αυτά που η διεύθυνση της «Ελευθεροτυπίας» είπε στον Γ. Γκουντούνα. Εφόσον η «Ελευθεροτυπία» δηλώνει ότι σε λίγες μέρες θα λύσει το ζήτημα της δημοσιοποίησης των πρακτικών, ώστε να είναι στη διάθεση όλων των παραγόντων της δίκης, το θέμα τίθεται για το διάστημα από την επανέναρξη της δίκης (28 Αυγούστου) μέχρι τη μέρα της επαναδημοσίευσης. Το δικαστήριο θα μπορούσε να διευκολύνει τη διαδικασία, δίνοντας στους συνηγόρους αντίγραφα από τα πρακτικά που παίρνει ο γραμματέας. Ο πρόεδρος οχυρώθηκε πίσω από την απόλυτη άρνηση, όπως επίσης αρνήθηκε στους συνηγόρους να αποκτήσουν πρόσβαση στην τεχνική υποδομή. Η μόνιμη επωδός του ήταν: Βάλτε ένα κασετόφωνο και γράψτε τη διαδικασία!
Οι συνήγοροι Γ. Κούρτοβικ και Γ. Γκουντούνας έθεσαν ζήτημα παραβίασης της ισότητας στη δίκη, διότι δεν γνωρίζουν σε ποιους δίνονται τα πρακτικά από τον ιδιώτη ο οποίος μαγνητοφωνεί και απομαγνητοφωνεί χρησιμοποιώντας την υποδομή του δικαστηρίου. Ο πρόεδρος προσπαθούσε συνέχεια να αποφύγει τη συζήτηση, να την τελειώσει πριν την ώρα της και αυτό προκάλεσε όξυνση. Ο Δ. Κουφοντίνας χαρακτήρισε τη στάση του «υποκριτική και δόλια» και ζήτησε διάλειμμα. Μετά το διάλειμμα, η Γ. Κούρτοβικ προσπάθησε να δώσει διέξοδο ζητώντας να δίνει στους συνηγόρους ο γραμματέας τις σημειώσεις του (υπονοώντας τα απομαγνητοφωνημένα πρακτικά που παίρνει «ατύπως»), αλλά ο πρόεδρος ήταν ανένδοτος. Ο Δ. Κουφοντίνας έκλεισε τη συζήτηση με μια δήλωση στην οποία επανέλαβε τους χαρακτηρισμούς «υποκριτική και δόλια» (ο πρόεδρος εξέφρασε την ενόχλησή του, αλλά ως εκεί) και ξεκαθάρισε ότι θα περιμένει μέχρι την Παρασκευή. Αν δεν δημοσιευτούν όλα τα πρακτικά, τότε τη Δευτέρα θα ζητήσει την έξωση του ιδιωτικού συνεργείου μαγνητοφώνησης-απομαγνητοφώνησης.
Ο Ι. Μυλωνάς, αφού ζήτησε αντίγραφο της κασέτας με τη «συνέντευξη» Σάββα στον Τριανταφυλλόπουλο, έκανε μια καίρια επισήμανση. Την τελευταία μέρα της αποδεικτικής διαδικασίας της πρώτης δίκης, ο συνήγορος πολιτικής αγωγής Η. Αναγνωστόπουλος κατέθεσε απομαγνητοφωνημένο κείμενο αυτής της «συνέντευξης». Από αυτό λείπει η τελευταία σελίδα (το κείμενο κόβεται απότομα και χειρόγραφα γράφει «συνεχίζεται»). «Ολως τυχαίως», η σελίδα που λείπει είναι αυτή που επιβεβαιώνει πανηγυρικά ότι ο Τζωρτζάτος υπέστη βασανιστήρια. Αυτό θέτει ένα μείζον ζήτημα ηθικής τάξης. (Ο Αναγνωστόπουλος, που ήταν παρών, δεν έδωσε καμιά απάντηση). Τέλος, ο Ι. Μυλωνάς ανακοίνωσε ότι δυστυχώς δεν θα υποβάλει αίτηση εξαίρεσης της εισαγγελέα, όπως είχε δεσμευτεί στην τελευταία συνεδρίαση του Ιούλη, διότι δε συμφωνεί ο εντολέας του και είναι υποχρεωμένος να σεβαστεί τη θέλησή του!
Στη συνέχεια, άρχισε η κατάθεση του Κωστή Νικηφοράκη. Μια συγκλονιστική κατάθεση, ένα ηχηρότατο «κατηγορώ» για το «έγκλημα του Ευαγγελισμού» (δικός του ο χαρακτηρισμός), που σε καμιά περίπτωση δε μπορεί να αποδοθεί από το ρεπορτάζ. Μόνο η ανάγνωση του πλήρους κειμένου της κατάθεσής του μπορεί να δώσει την εικόνα κι αυτή λειψή. Γιατί θα λείπει από μέσα ο τόνος και οι χρωματισμοί της φωνής, που έδειχναν την αγανάκτηση και την οργή του γι’ αυτά που συνέβησαν και έμειναν ατιμώρητα.
Ο Κ. Νικηφοράκης ξεκίνησε αναφέροντας τις ιδιότητές του: μέλος του ΔΣ της Ομοσπονδίας των Νοσοκομειακών Γιατρών, πρόεδρος των νοσοκομειακών γιατρών Χανίων, μέλος της διοίκησης του τοπικού Ιατρικού Συλλόγου, αναπληρωτής διευθυντής της Παθολογικής Κλινικής του νοσοκομείου Χανίων, πρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου Χανίων, αρμόδιος για ζητήματα υγείας. Τα αναφέρω –είπε- για να σας πω ότι το γιατρός δε σημαίνει ξεκομμένος από την κοινωνία. Είμαι συνδικαλιστής και κοινωνικός εργάτης και με όλες αυτές τις ιδιότητες ήρθα να καταθέσω.
Πρώτη αναφορά του στην αγωγή την οποία έκανε ο «Ευαγγελισμός» ζητώντας από το Σάββα μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Αναλυτικότατο το κοστολόγιο, αναφέρει ακόμα και τα χαρτοβάμπακα, όμως δεν αναφέρει αναλυτικά τα φάρμακα. Πρόκειται για φάρμακα που βοηθούν τους γιατρούς στο ιατρικό τους έργο, αλλά βοηθούν και τους ανακριτές στο ανακριτικό τους έργο. Ο Ευαγγελισμός μετέτρεψε μια κλινική σε παράρτημα υπηρεσιών του υπουργείου Δημόσιας Τάξης. Αυτή είναι μια παγκόσμια πρωτιά του διευθυντή της κλινικής κ. Ρούσσου.
Ο Κ. Νικηφοράκης αναφέρθηκε στις αρχές της βιοηθικής. Στην υψηλή και αποκλειστική σχέση γιατρού-αρρώστου, που αναπτύσσεται ιδιαίτερα στις ΜΕΘ. Μίλησε αναλυτικά για τη σωρεία διεθνών συμβάσεων που έχει υπογράψει η χώρα μας, οι οποίες –όπως χαρακτηριστικά είπε- «πήγαν περίπατο». Γιατί; Γιατί εκείνη την εποχή «όλα τα ‘σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά. Η φοβέρα ήταν η κατευθυνόμενη από τα ΜΜΕ τρομοϋστερία και η σκλαβιά ήταν ο φόβος μη κατηγορηθεί για συνοδοιπορία ο γιατρός που θα αντιδρούσε σ’ αυτές τις μεθοδεύσεις». Είπε χαρακτηριστικά:
«30 χρόνια γιατρός στο δημόσιο σύστημα υγείας και 20 χρόνια σε υπεύθυνες θέσεις, ξέρω καλά ότι ένας άρρωστος, πολυτραυματίας, στην κατάσταση που ήταν ο Σάββας Ξηρός, σε πλήρη αισθητηριακή απομόνωση, χωρίς όραση, χωρία ακοή, χωρίς αφή, χωρίς όσφρηση, ένας τέτοιος άρρωστος, δε μπορεί στις 30 του μήνα να μπαίνει στη ΜΕΘ και στις 4 να μιλάει σε ανακριτές. Αυτή είναι μια ανακριτική μέθοδος, ώστερ σύντομα να επέλθει το ψυχολογική σοκ. Η ψυχολογική παράλυση του ανακρινόμενου. Να μη ξέρει πού βρίσκεται και τι λέει. Τα φάρμακα αναισθησίας τον οδηγούν σ’ αυτό το επίπεδο συνείδησης. Είναι γνωστό από τη δεκαετία του ’60 ως αισθητηριακή απομόνωση των ασθενών υψηλού κινδύνου. Τότε, σου φέρνουν δίπλα σου άτομα που παίζουν το ρόλο του πατέρα και ανακρίνουν νύχτα. Το αναφέρει το εγχειρίδιο ανακριτικής της CIA και έχει εφαρμοστεί σε όλες τις χώρες που ακολουθούν την pax Americana. Το υπέστην και εγώ, κρατούμενος στις φυλακές της τουρκικής χούντας, πριν 20 χρόνια, όταν πήγα για να υπερασπιστώ τα δικαιώματα των πολιτικών κρατούμενων. Υγρό κελί με λευκούς τοίχους, απομόνωση, δεμένα μάτια και ανάκριση πάντα νύχτα.
Εκαμαν το Σάββα να αισθάνεται σα μικρό παιδί. Το είπε προχθές η σύντροφός του Ρομέρο. Παιδί με σύνδρομο Ντάουν τον είχε χαρακτηρίσει ο δικηγόρος του Αγιοστρατίτης. Καταπατήθηκαν τα πάντα. Ανθρώπινα δικαιώματα, ιατρική δεοντολογία και ηθική, ακόμη και ο Κανονισμός Μονάδας. Παγκοσμίως οι ΜΕΘ λειτουργούν με κοινούς κανόνες. Επιτρέπονται μόνο επισκέψεις των θεραπόντων γιατρών και νοσηλευτών και ολιγόλεπτες επισκέψεις συγγενών πρώτου βαθμού, μια φορά τη μέρα. 2-3 λεπτά στη ΜΕΘ, περίπου 10 λεπτά στη ΜΑΦ (Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας). Πώς είναι δυνατόν, ένας άνθρωπος που είναι στην καρδιά του 20%-25% του ελληνικού λαού, σε τέσσερις μέρες να «δίνει» να μετατρέπεται σε καταδότη; Οποιος διαχειρίζεται τον ορό και τη σύριγγα ξέρει τι κάνει. Δίνονται δόσεις που κρατούν τον ανακρινόμενο σε καταστολή, αλλά ταυτόχρονα και σε εγρήγορση για ν’ απαντά.
Ο πρόεδρος και οι δικαστές δεν έκαναν ερωτήσεις. Μόνο μια ερώτηση ο πρόεδρος με την οποία αμφισβήτησε την αξιοπιστία του μάρτυρα, λέγοντας ότι μιλάει με γενικότητες! Αντίθετα, η εισαγγελέας προσπάθησε να γυρίσει τη συζήτηση αλλού. Στο ότι το δικαστήριο κρίνει καταθέσεις που δόθηκαν στις 11 Ιούλη και όχι στις 5! Και καλά, τις εφημερίδες τις αμφισβήτησε (όλα τα ρεπορτάζ αναφέρονταν στις νυχτερινές «επισκέψεις» των Διώτη-Σύρου), όμως τον γιατρό Πιταρίδη και τη νοσηλεύτρια Κοκκινοπούλου, που κατέθεσαν γι’ αυτές τις ολονύχτιες «συζητήσεις» πώς να τους αμφισβητήσει; Αυτό ακριβώς της θύμισε ο Νικηφοράκης. Η κ. Κουτζαμάνη, όμως, είχε έτοιμη τη «ρελάνς»: «Εσείς ήρθατε εδώ για να κατηγορήσετε τους συναδέλφους σας»! Ο μάρτυρας υπήρξε και πάλι αποστομωτικός:
«Θεωρείτε λογικό ένας που αποσωληνώθηκε στις 4 να ανακρίνεται στις 5; Υπό την επήρρεια πεντοθάλης και ντόρμικουμ; Πώς ένας άνθρωπος, που στις 30 του μήνα είναι επαναστάτης, στις 4 του μήνα γίνεται υποχείριο, γίνεται συνεργάσιμος, γίνεται μεταλλάξιμος και μετά επανέρχεται; Πώς γίνεται αυτό; Γίνεται από το Θεό; Γίνεται από το ροδόνερο; Τι είδους ροδόνερο του έδωσαν και μεταλλάχτηκε; Αν ο κ. Ρούσσος το κατάφερε αυτό με δύο Depon, να πάει να τα παρουσιάσει σε διεθνή συνέδρια και να πάρει το Nobel. Χωρίς φάρμακα, χωρίς την αισθητηριακή απομόνωση, χωρίς ψυχολογικό σοκ, χωρίς όλα αυτά που περιέγραψα σε συνδυασμό μεταξύ τους, δε γίνονται τέτοιες μεταλλάξεις».
Απαντώντας σε ερωτήσεις συνηγόρων υπεράσπισης, ο γιατρός υπήρξε πιο αναλυτικός. Αναφέρθηκε στα φάρμακα και τις ιδιότητές τους, στο σύνδρομο της Μονάδας και στους λόγους που εφαρμόζονται συγκεκριμένοι κανόνες στις ΜΕΘ. Μίλησε στις δυο κατευθύνσεις των ανακριτικών μεθόδων, που περιγράφονται αναλυτικά σε εγχειρίδιο της CIA το 1963. Η μία κατεύθυνση είναι η βίαιη. Η άλλη είναι αυτή που εφαρμόστηκε στον Σάββα, στις ειδικές συνθήκες του Ευαγγελισμού: απομόνωση, στέρηση των συγγενών του, φάρμακα, ανακριτική διαδικασία από εκπαιδευμένους ανακριτές. Ο Κ. Νικηφοράκης αναφέρθηκε αναλυτικά στην αλλοίωση των εγκεφαλικών λειτουργιών ενός τέτοιου ασθενή, στις παραισθήσεις, στην κατάσταση όπου ο ανακρινόμενος είναι σε εγρήγορση (μπορεί δηλαδή να δίνει απαντήσεις), χωρίς ταυτόχρονα να έχει εκείνο το συνειδησιακό και γνωστικό επίπεδο για να υπερασπίσει τον εαυτό του. Ευνόητο είναι ότι οι απαντήσεις που δίνει μπορεί να είναι και υποβολιμαίες.
Το τελευταίο επιβεβαιώθηκε και από μια παρέμβαση του Χριστόδουλου, που είπε ότι ο αδερφός του, μήνες μετά στη φυλακή, ανέφερε περιστατικά της παιδικής τους ηλικίας που ουδέποτε είχαν γίνει και επέμενε ότι έγιναν. «Αυτό είναι το επιθυμητό αποτέλεσμα των διωκτικών μηχανισμών», απάντησε ο Κ. Νικηφοράκης. «Τον φέρανε σ’ ένα σημείο που να φαντάζεται γεγονότα, να έχει παραισθήσεις. Αυτό συνιστά βιασμό του νου. Ο Οτσαλάν και ο Σάββας υπέστησαν τις ίδιες διαδικασίες. Ο Οτσαλάν είχε ένα ΄παιδικό βλέμμα. Καθόταν δεμένος σε μια καρέκλα και γελούσε. Δήλωνε ότι αγαπά τους διώκτες του, αυτούς που τον έχουν απομονώσει σ’ ένα νησάκι. Το βλέπουμε και σε κρατούμενους του Γκουαντανάμο και του Αμπού Γκράιμπ, που δεν έχουμε μόνο τα βασανιστήρια, αλλά έχουμε και κρατούμενους με παιδικό βλέμμα, που λένε ότι περνάνε καλά».
Και ένας συγκινητικός διάλογος Κουφοντίνα-Νικηφοράκη. Ο Δ. Κουφοντίνας εξήρε την κοινωνική προσφορά του Κ. Νικηφοράκη και αυτός απαντώντας είπε ότι δεν θέλει να αποκαλέσει τον Κουφοντίνα «κύριο». Γιατί δεν τον αποκαλείτε κύριο; παρενέβη η εισαγγελέας. Είναι ένα δικό μου προσωπικό ζήτημα, που δεν αφορά τη διαδικασία, απάντησε ο Κ. Νικηφοράκης. Εκτός διαδικασία θα τον αποκαλούσα αλλιώς: σύντροφο. Το ίδιο ισχύει και για μένα, απάντησε ο Δ. Κουφοντίνας.
ΥΓ1: Το θέμα των πρακτικών επανήλθε και μετά το διάλειμμα. Ο Δ. Κουφοντίνας αναφέρθηκε σε σημερινό δημοσίευμα της «Ελευθεροτυπίας», που υποστηρίζει ότι τα απομαγνητοφωνημένα πρακτικά βρίσκονταν και βρίσκονται (!!) στη διάθεση του δικαστηρίου και ζήτησε από το δικαστήριο να ξεκαθαρίσει τι γίνεται και εν πάση περιπτώσει να ζητήσει το δικαστήριο τα πρακτικά και να τα δώσει και στους άλλους παράγοντες της δίκης. Ο πρόεδρος επέμεινε ότι πρακτικά δεν έχει το δικαστήριο και ήταν κάθετα αρνητικός: Εμείς δεν έχουμε καμιά σχέση με την «Ελευθεροτυπία» για να τα ζητήσουμε. Ετσι, το ζήτημα έμεινε και πάλι στην αναμονή: να δούμε τι θα γίνει σε δυο-τρεις μέρες.
ΥΓ2: Με αίτημα της υπεράσπισης Τζωρτζάτου διαβάστηκε δημοσίευμα της Μάνδρου στο «Βήμα», που μιλούσε για τις νυχτερινές «βίζιτες» του Διώτη και τις «εξομολογήσεις» του Σάββα. Ντρέπομαι –είπε ο συνήγορος- διότι στο όνομα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας παραβιάζονται όλοι οι κανόνες δικαίου, απ’ αυτόν που είναι επιφορτισμένος με το καθήκον της υπεράσπισής τους. Σχολίασε αναλυτικά το συγκεκριμένο δημοσίευμα μαζί με την περιβόητη συνέντευξη του Διώτη στη Μάνδρου (το γνωστό αφιέρωμα με τα… τσολιαδάκια), από τα οποία αποκαλύπτεται ότι η ανάκριση του Σάββα μεταξύ 5 και 10 Ιούλη ήταν παράνομη και έγινε με τρόπους που συνιστούν βασανιστήρια. Ο συνήγορος επανέφερε το αίτημα να κληθεί να καταθέσει η Μάνδρου, η οποία επανειλημμένα αναφέρει στα ρεπορτάζ της ότι όλες οι νυχτερινές ανακρίσεις του Σάββα βιντεοσκοπούνταν (το δικαστήριο έχει επιφυλαχτεί γι’ αυτό).
Επίσης, ζήτησε να κληθούν να καταθέσουν οι νοσηλεύτριες της νυχτερινής βάρδιας, γιατί η κ. Κοκκινοπούλου ήταν πάντοτε πρωινή (καίριο και εύλογο αίτημα, που θα πλουτίσει τις γνώσεις μας για τις νυχτερινές «βίζιτες» των δυο ανακριτών στο κρεβάτι του πολυτραυματία). Από καταθέσεις γιατρών που διαβάστηκαν (δόθηκαν στο πλαίσιο της ΕΔΕ του Ευαγγελισμού) προέκυψε με σαφήνεια ότι «η ανακριτική διαδικασία άρχισε 1 η ώρα τη νύχτα της 5ης προς 6η Ιουλίου». Η εισαγγελέας ήταν και πάλι (ας μας συγχωρήσει την έκφραση) «περιβόλι»: Τι να μας πουν οι νοσηλεύτριες; Γιατί να τις καλέσουμε; Οσο για το γιατρό που είπε ότι η ανακριτική διαδικασία ξεκίνησε στη 1 τη νύχτα, γιατρός είναι δεν ξέρει ότι δεν ήταν ανακριτική διαδικασία αλλά συζήτηση! Καλά θα κάνουν οι γιατροί να μη μπαίνουν στα χωράφια των νομικών, όπως και οι νομικοί δε μπαίνουν στα χωράφια των γιατρών!!! Οσο για τη συνέντευξη Διώτη στη Μάνδρου δεν ήταν συνέντευξη. Η Μάνδρου τα λέει αυτά, γι’ αυτό και κανένας δεν ήλεγξε το Διώτη!!! Δεν ήταν ανάκριση αυτές οι επισκέψεις, άτυπες επισκέψεις ήταν και δεν απαγορεύονται πουθενά από τη δικονομία οι άτυπες επισκέψεις!!!
«Ελπίζω όλα αυτά που είπε η εισαγγελέας να καταχωριστούν λέξη προς λέξη στα πρακτικά», σχολίασε λακωνικά ο Δ. Κουφοντίνας.
Ο εκπρόσωπος των Αγγλοαμερικανών, όχι μόνο τα βρήκε όλα μια χαρά, αλλά προχώρησε στην πιο απροκάλυπτη μέχρι τώρα παρέμβασή του, δηλώνοντας ευθέως ότι η δίκη πρέπει να επιταχυνθεί για να μη παραγραφεί η υπόθεση Τσάντες-Βελούτσου και ανακοίνωσε ότι θα υποβάλει γραπτό αίτημα στο δικαστήριο. (Περιμένουμε να δούμε πώς θα αντιμετωπίσει το δικαστήριο τους μάτυρες υπεράσπισης).
«Ο κ. Αναγνωστόπουλος» -σχολίασε ο Δ. Κουφοντίνας- «δε μίλησε ως συνήγορος της πολιτικής αγωγής. Αν μιλούσε ως τέτοιος, θα έπρεπε να εξηγήσει στους εντολείς του τι ενέργειες έκανε για να μην υπάρξει παραγραφή. Μίλησε ως εκπρόσωπος των αμερικανικών και βρετανικών υπηρεσιών, που τώρα που έρχεται η ώρα των μαρτύρων υπεράσπισης θέλουν να περιορίσουν τη φωνή τους». Οι Ι. Μυλωνάς και Γ. Γκουντούνας είπαν το αυτονόητο: η παραγραφή είναι θεσμός του ισχύοντος δικαίου και ο νομοθέτης δεν τον έχει καταργήσει. Αν λοιπόν επέλθει για κάποια αδικήματα, καλώς να επέλθει. Η δίκη πρέπει να εξελιχτεί με τους κανονικούς της ρυθμούς, όπως εξελίχτηκε μέχρι τώρα.
Το δικαστήριο, με συνεδρίαση διλέπτου επί της έδρας (!!), απέρριψε όλα τα αιτήματα (κλήση Μάνδρου και νοσηλευτριών), απαξιώντας να δώσει αιτιολογία, μολονότι προ(σ)κλήθηκε από την υπεράσπιση Τζωρτζάτου. «Θα τα πούμε με την απόφαση», ήταν η λακωνική απάντηση του προέδρου, για να εισπράξει την επίσης λακωνική απάντηση του Μυλωνά: «Μόνο που άλλα λέει ο νόμος». Εν προκειμένω, το σχόλιο είναι αυτονόητο. Δε θέλουν να βγει τίποτα περισσότερο για τα αίσχη του «Ευαγγελισμού», γιατί έχουν σκοπό να χρησιμοποιήσουν τις κατασκευασμένες στην Εντατική καταθέσεις του Σάββα.
