Τελευταία μέρα της αγόρευσης Μυλωνά, ο οποίος ασχολήθηκε αρχικά με το νομικό θέμα της απλής συνέργειας. Επικαλούμενος σχετική απόφαση του Αρείου Πάγου και τη θεωρία υποστήριξε ότι «για να έχουμε απλή συνέργεια δεν αρκεί να υπάρχει παρουσία του κατηγορουμένου στον τόπο του εγκλήματος, η παρουσία του πρέπει να είναι ενεργός».
Περνώντας στην υπόθεση Παπαδημητρίου, υποστήριξε καταρχάς ότι έχει γίνει λανθασμένος νομικός χαρακτηρισμός της πράξης. Δεν πρόκειται για απόπειρα ανθρωποκτονίας. «Είναι επικίνδυνη σωματική βλάβη και βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη». Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στις αντικρουόμενες καταθέσεις του ψευδομάρτυρα Βουτζαλή. Αναφέρθηκε στην τοποθέτηση του Σάββα στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που είπε ότι αυτός πυροβόλησε τον Λ. Παπαδημητρίου με δύο πιστόλια. Στην περίπτωση των Σεπολίων –είπε- το δικαστήριο δέχτηκε τα όσα είπε ο Σάββας, γιατί διευκόλυναν τον «καλό» κατηγορούμενο Κονδύλη, ενώ δεν δέχτηκε όσα είπε για την υπόθεση Παπαδημητρίου, γιατί αφορούσαν τον «κακό» κατηγορούμενο Τζωρτζάτο. Ο Ι. Μυλωνάς αναφέρθηκε ακόμα σε καίριες παρεμβάσεις της Γ. Κούρτοβικ, η οποία απέδειξε (με αναφορές στα εργαστηριακά ευρήματα), ότι όλες οι σφαίρες κατά του Παπαδημητρίου είχαν ριχτεί από την ίδια πλευρά και από κοντινή απόσταση, γεγονός που επιβεβαιώνει την αλήθεια της δήλωσης Σάββα. (Σωστά είναι αυτά, αλλά εμείς έχουμε την απορία: Η συνήγορος του… «συνεργαζόμενου» Κουφοντίνα ανέλαβε με τις ερωτήσεις και τις επισημάνσεις της, με υπερασπιστική δουλειά δηλαδή, να στηρίξει τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης Τζωρτζάτου στη συγκεκριμένη υπόθεση; Ο Κουφοντίνας στήριξε υπερασπιστικά τον Τζωρτζάτο στην υπόθεση Μομφεράτου, η συνήγορος του Κουφοντίνα στήριξε υπερασπιστικά τον Τζωρτζάτο στην υπόθεση Παπαδημητρίου, αλλά κατά τα άλλα είναι και οι δύο… «συνεργαζόμενοι». Οταν η πολιτική αλητεία οδηγεί στον παραλογισμό).
Σε ό,τι αφορά την κατηγορία για συμμετοχή του Τζωρτζάτου στη 17Ν μέχρι τη σύλληψή του, υποστήριξε ότι κανείς από τους κατά την κατηγορία φερόμενους ως μέλη της Οργάνωσης δεν αναφέρει τίποτα για τον Τζωρτζάτο μετά το 1993. Και όμως, η πρωτοβάθμια απόφαση αυθαίρετα τον καταδίκασε, διότι –όπως γράφει- «ουδόλως απέκοψε τον δεσμό του με την οργάνωση με την έννοια του ανήκειν σε αυτήν, αφού συνεχώς ερχόταν σε επαφή με τα λοιπά μέλη»! Και τα τετράδια να επικαλεστεί κανένας, παραβλέποντας τον λαθεμένο τρόπο ανάγνωσης των καταγραφών σ’ αυτά, σταματούν το 1997. Πώς, λοιπόν, μπορεί κανείς να βρει θετικά στοιχεία συμμετοχής του Τζωρτζάτου στην Οργάνωση από το 1997 μέχρι το 2001, που είναι το κρίσιμο χρονικό σημείο (ψήφιση τρομονόμου);
Για την εισβολή στο ΑΤ Βύρωνα ο συνήγορος του Τζωρτζάτου υποστήριξε αρχικά ότι πρόκειται για κλοπή αντικειμένων όλως ευτελούς αξίας (χαρτιά και σφραγίδες), όταν όμως από την έδρα του επισημάνθηκε ότι κλάπηκαν και όπλα, παραδέχτηκε ότι έκανε λάθος. Στη συνέχεια, υποστήριξε ότι πρωτόδικα καταδικάστηκε ένας παραπάνω απ’ αυτούς που ανέφεραν οι αυτόπτες μάρτυρες και άφησε στο δικαστήριο την επιλογή να αθωώσει είτε τον Τζωρτζάτο είτε τον Χριστόδουλο, αν και ο ίδιος θεωρεί ότι υπάρχουν αμφιβολίες για τη συμμετοχή του Τζωρτζάτου.
Αποτιμώντας συνολικά τη συμμετοχή του Τζωρτζάτου στη 17Ν ο συνήγορός του προσέθεσε ένα καινούργιο στοιχείο, που ουδέποτε μέχρι τώρα είχε υποστηρίξει ο Τζωρτζάτος: «Κάποια στιγμή καταλαβαίνει ότι έχει κάνει λάθος. Επιτρέψτε μου να πω, ότι δεν είναι τυχαίο ότι αποχωρεί από την Οργάνωση λίγους μήνες μετά την τραγική ενέργεια Παλαιοκρασσά, με το θάνατο του Αξαρλιάν. Αυτό είμαι σίγουρος ότι έπαιξε κάποιο ρόλο στο να φύγει». Δεν θα το σχολιάσουμε παραπέρα. Περιμένουμε μόνο να δούμε, αν μετά από ενδεχόμενη καταδίκη του Τζωρτζάτου, θα ζητήσει το ελαφρυντικό της ειλικρινούς μεταμέλειας.
Η κατακλείδα της πολυήμερης αγόρευσης Μυλωνά ήταν δηλωτική των απόψεων των εντολέων του. Την παραθέτουμε χωρίς δικά μας σχόλια, γιατί «μιλάει» μόνη της:
«Θα τελειώσω κύριοι Δικαστές λέγοντας ότι πρωτίστως, όχι μόνο αλλά κατ’ εξοχήν στην υπόθεση του κ. Τζωρτζάτου, θα δείξετε με την απόφασή σας αν θα έχει η Οργάνωση 17Ν, το παράδοξο της ιστορίας, μια τελευταία ακόμη νίκη: γιατί η Οργάνωση 17Ν έχει εξαρθρωθεί δεν υπάρχει πια, βεβαίως υπάρχουν και κάποια μέλη που είναι απ’ έξω και δεν έχουν συλληφθεί (άλλωστε για να κλείσει το παζλ φορτώνονται ενέργειες στον κ. Τζωρτζάτο, που κάποιοι βέβαια τις έχουν κάνει αλλά όχι ο κ. Τζωρτζάτος), έχει ηθική η 17Ν. Οπως σας έχω πει επανειλημμένα, σε πολιτικό επίπεδο κι εγώ αντίθετος είμαι και αν θέλετε πολύ καλά έγινε και ηττήθηκε η 17Ν. Ομως, μην της δώσετε κύριοι Δικαστές την ικανοποίηση, στον κ. Κουφοντίνα ή στον κ. Σάββα Ξηρό, που υπερασπίζονται –τουλάχιστον ο κ. Κουφοντίνας- τη δράση της Οργάνωσης, μην της δώσετε μια τελευταία ικανοποίηση, μια τελευταία νίκη. Ποια θα είναι αυτή; Να έχετε μια άδικη αυθαίρετη κρίση για τον κ. Τζωρτζάτο, που θα δείχνει ότι δεν εφαρμόζετε ποινική Δικαιοσύνη, ότι έχετε ολισθήσει προς την πολιτική Δικαιοσύνη, με δυο λόγια ότι δικαιώνεται η 17Ν όταν έλεγε ότι “εμείς είμαστε αντίπαλοι, μας πιάσανε τώρα οι εχθροί μας, το κράτος και η Δικαιοσύνη, πως θα μας συμπεριφερθούν; Ως νικημένους εχθρούς. Θα αγνοήσουν το Δίκαιο και θα μας εξοντώσουν με βαρύτατες αυθαίρετες καταδίκες”.
Αυτή ήταν μια ακόμη της 17Ν στο πρώτο βαθμό. Γιατί η πρωτοβάθμια απόφαση όχι μόνο για τον κ. Τζωρτζάτο, αλλά σε πολύ μεγάλο βαθμό και για τον κ. Τζωρτζάτο, τι ήταν με την ανύπαρκτη επιχειρηματολογία και αιτιολογία; Δυστυχώς μια ακόμη νίκη της 17Ν ήταν. Είχαμε επιβεβαίωση της θέσης της 17Ν, “είμαστε ταξικοί αντίπαλοι, θα έρθουν οι δικαστές, θα παραμερίσουν το Δίκαιο και θα μας κοπανίσουν, επειδή πιάσανε τους εχθρούς τους”. Αυτή είναι η λογική της 17Ν. Αλίμονο, κύριοι Δικαστές, αν κι εσείς υιοθετήσετε αυτή τη λογική. Οι πρωτοβάθμιοι συνάδελφοί σας αυτό έκαναν και έδωσαν μια ακόμη νίκη στη 17Ν. Εγώ θα ήθελα πάρα πολύ –αλλά ομολογώ ότι έχω τις αμφιβολίες μου- να μην δώσετε μια ακόμη νίκη στη 17Ν, αλλά να απονείμετε ποινική Δικαιοσύνη, να μελετήσετε πολύ προσεκτικά τα αποδεικτικά στοιχεία, να εξετάσετε τα νομικά θέματα».
