Η συνεδρίαση συνεχίστηκε με την ολοκλήρωση της αγόρευσης του Γ. Γκουντούνα, ο οποίος συνέχισε να παρουσιάζει τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η φερόμενη ως προανακριτική κατάθεση του Χρ. Ξηρού δεν θα μπορούσε να είναι δική του, αλλά αποτελεί μια κατασκευή που ετοίμασαν στην Αντιτρομοκρατική και του την έδωσαν να την υπογράψει, εκβιάζοντάς τον κυρίως με τη ζωή του αδελφού του Σάββα, που βρισκόταν στα χέρια τους.
Ο πρόεδρος συνέχισε την ίδια διακοπή των συνεχών διακοπών στο συνήγορο, από τον οποίο ζητούσε να περιοριστεί μόνο σε στοιχεία που στηρίζουν τον ισχυρισμό ότι ο εντολέας του υπέγραψε την προανακριτική απολογία εκβιαζόμενος. Οι συνεχείς αυτές διακοπές προκάλεσαν την παρέμβαση του Χρ. Ξηρού, ο οποίος παρατήρησε στον πρόεδρο:
Προσπαθείτε να πείτε ότι αν μια κατάθεση έχει υπογραφεί, σημαίνει ότι είναι νόμιμη. Ναι, εγώ την έχω υπογράψει αυτή την κατάθεση, όμως μου την έφεραν έτοιμη και την υπέγραψα. Δεν σας ενδιαφέρει να μάθετε αν αυτά που γράφονται εκεί μέσα είναι δικά μου λόγια ή λόγια που έγραψαν άλλοι; Αυτό προσπαθεί να σας αποδείξει ο συνήγορός μου.
Ο πρόεδρος, όμως, επανήλθε με τρόπο καθαρά σοφιστικό, ζητώντας από τον συνήγορο να του πει ποια φάρμακα έπαιρνε ο Σάββας Ξηρός και ποιος του τα χορηγούσε. Δηλαδή, ζητούσε το τεράστιο ζήτημα του «Ευαγγελισμού» να ξεπεταχτεί με λίγες φράσεις του συνηγόρου. Οταν μάλιστα ο συνήγορος απαρίθμησε μερικά απ’ αυτά τα φάρμακα, ο πρόεδρος είχε έτοιμη την απάντηση, αναφερόμενος στην κατάθεση του ψυχιάτρου Χριστοδουλάκη στην πρώτη δίκη! Χωρίς καν να κληθεί ο συγκεκριμένος γιατρός και όλοι οι άλλοι που είχαν καταθέσει να κληθούν και να εξεταστούν και πάλι. Ο συνήγορος αντέτεινε αναφερόμενος στην κατάθεση του γιατρού Κωστή Νικηφοράκη, αλλά ο πρόεδρος είχε και πάλι έτοιμη την απάνμτηση: Ο κ. Νικηφοράκης κάνει μόνο δηλώσεις, δεν λέει τίποτα συγκεκριμένο! Δηλαδή, όχι μόνο αναφέρεται στις καταθέσεις της πρώτης δίκης, αλλά τις έχει κιόλας αξιολογήσει, με τον ίδιο τρόπο που τις αξιολόγησε το πρωτόδικο δικαστήριο! Είναι ν’ απορεί κανείς, τελικά, για ποιο λόγο γίνεται αυτή η δίκη, όταν κομβικά ζητήματα έχουν κριθεί εκ των προτέρων και δεν εκφράζεται, για τους τύπους έστω, κάποιος προβληματισμός για εκ νέου εξέτασή τους.
Παρέμβαση στην ένσταση έκανε και ο Χρ. Ξηρός, ο οποίος δήλωσε εισαγωγικά πως στην πρώτη δίκη δεν είχε την εμπειρία και νόμιζε ότι αρκούσε να πει μερικά πράγματα και οι έμπειροι δικαστές θα τα καταλάβαιναν. Σ’ αυτή τη δίκη –είπε- δεν θα ξανακάνω το ίδιο λάθος. Θα σας τα πω όλα από την αρχή, για να ξέρετε ποια είναι η θέση μου και ποια είναι τα στοιχεία που τη στηρίζουν. Δεν πρόλαβε να πει μερικές φράσεις και… νέα εμπλοκή. Πρόεδρος και εισαγγελέας τον διέκοψαν, λέγοντάς του ότι αυτά πρέπει να τα πει στην απολογία του. Ο Χρ. Ξηρός επέμεινε, ότι δεν μπορεί να υποβάλει ένσταση για την ακυρότητα και την κατασκευή της φερόμενης ως προανακριτικής απολογίας του, χωρίς να αναφερθεί σε όλο το ιστορικό. Καταφέρνει έτσι να κερδίσει το δικαίωμά του να συνεχίσει και να ολοκληρώσει.
Η παρέμβαση του Χρ. Ξηρού ήταν αρχικά μια λεπτομερειακή εξιστόρηση των όσων έγιναν τον Ιούλη του 2002, με κέντρο τον ίδιο και την οικογένειά του. Στη συνέχεια, αναφέρθηκε εν εκτάσει στο περιεχόμενο της προανακριτικής του «απολογίας» αποδεικνύοντας ότι και μόνο από τη χρήση αστυνομικής και στρατιωτικής ορολογίας, με την οποία είναι γραμμένο αυτό το κείμενο, δεν θα μπορούσε να είναι δικό του. Αναφέρθηκε, επίσης, αναλυτικά σε άλλα τερατουργήματα που περιλαμβάνονται σ’ αυτή την κατάθεση (π.χ. υποτιθέμενος τρόπος στρατολογίας του). Αυτό δείχνει –σημείωσε ο Χρ. Ξηρός- όχι μόνο τη βιασύνη με την οποία συντάχθηκε αυτή η «απολογία», αλλά και το γεγονός ότι ο τρόπος δράσης της Αριστεράς είναι εντελώς ξένος σ’ έναν ασφαλίτικο εγκέφαλο.
H μακρά αυτή δήλωση του Χρ. Ξηρού είναι μια από τις σημαντικότερες παρεμβάσεις που έχουν γίνει μέχρι στιγμής στη δίκη, γιατί περιγράφει και συμπυκνώνει τα σημεία-κλειδιά της υπόθεσης. Αν αποτελεί κοινό τόπο ότι οι παρεμβάσεις του Δ. Κουφοντίνα δίνουν το πολιτικό στίγμα της δίκης, θα πρέπει να πούμε ότι αυτή η παρέμβαση του Χρ. Ξηρού έδωσε το νομικό στίγμα. Οπως καταλαβαίνετε, δεν μπορούμε να μεταφέρουμε εδώ το σύνολο της τοποθέτησής του, που κράτησε ώρες (οι σημειώσεις του ήταν ένα χοντρό πάκο χαρτιά). Το πλήρες κείμενο δημοσιεύεται στο δικτυακό τόπο της εφημερίδας μας (www.eksegersi.gr).
Μετά τον Χρ. Ξηρό ζήτησε να κάνει μια σύντομη παρέμβαση η Γ. Κούρτοβικ, που είπε ότι η υπεράσπιση Κουφοντίνα δεν έχει υποβάλει αυτοτελώς αυτή την ένσταση, όμως στηρίζει τις ενστάσεις όλων των κατηγορούμενων και ως προς το νομικό και ως προς το πραγματικό τους μέρος. Οσο για κάποιους υπαινιγμούς που ακούστηκαν σε βάρος του Δ. Κουφοντίνα, τα αντιπαρερχόμαστε δήλωσε η Γ. Κούρτοβικ, δίνοντας μια ακόμη έμπρακτη απόδειξη αυτού που από την πρώτη μέρα της δίκης δήλωσε ο Δ. Κουφοντίνας, μιλώντας με δημοσιογράφους: «Ο αντίπαλος είναι εκεί πάνω» (δηλαδή στο αστικό δικαστήριο).
Η Γ. Κούρτοβικ έδωσε ένα σύντομο χρονολόγιο της εποχής των συλλήψεων και της απομόνωσης των κατηγορούμενων στα λευκά κελιά, για να υποστηρίξει πως οι αναιρέσεις των προανακριτικών «ομολογιών» έγιναν από τους αδερφούς Ξηρούς τουλάχιστον τρεις μέρες πριν την παράδοση του Δ. Κουφοντίνα και από άλλους κατηγορούμενους σε μια περίοδο που οι κρατούμενοι ήταν 21 ώρες τη μέρα απομονωμένοι στα κελιά τους και προαυλίζονταν ανά δύο. Την περίοδο εκείνη ο Δ. Κουφοντίνας προαυλιζόταν με τον Ν. Παπαναστασίου και επομένως δεν είχε τη δυνατότητα να έρθει σε επαφή με άλλους κατηγορούμενους, που κατήγγειλαν ως κατασκευασμένες τις προανακριτικές τους απολογίες.
Τέλος, η Γ. Κούρτοβικ αναφέρθηκε αναλυτικά στο «έγκλημα του Ευαγγελισμού» (θυμίζοντας όλα όσα γράφτηκαν στον Τύπο εκείνης της εποχής και τις κραυγαλέες αντιφάσεις όσων χειρίστηκαν την υπόθεση, σε σχέση με έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία) και ζήτησε από το δικαστήριο να εξετάσει και πάλι την υπόθεση, με όλο το έγγραφο υλικό και τους μάρτυρες. Η συνήγορος μίλησε για τα πραγματικά περιστατικά και τις άπειρες παραβιάσεις στοιχειωδών δικαιωμάτων του κατηγορούμενου Σάββα Ξηρού, όπως αυτά κατοχυρώνονται στο ελληνικό και το ευρωπαϊκό δίκαιο (αναφέρθηκε και σε αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μεταξύ των οποίων και στην προσφυγή Οτζαλάν, η μεταχείριση του οποίου από το τουρκικό κράτος έχει μεγάλες ομοιότητες με τη μεταχείριση του Σάββα και για την οποία το τουρκικό κράτος καταδικάστηκε). Μετά από αυτή την αγόρευση της Γ. Κούρτοβικ θα είναι πρόκληση αν το δικαστήριο δεν εξετάσει ξεχωριστά την υπόθεση του «Ευαγγελισμού» και αν δεν καλέσει, πέρα από τους μάρτυρες που είχαν καταθέσει στην πρώτη δίκη, τουλάχιστον το διευθυντή της ΜΕΘ του «Ευαγγελισμού», τον περιβόητο Χαρ. Ρούσσο, που δήλωνε σε συνέντευξή του («Ελευθεροτυπία») ότι στον Σάββα χορηγήθηκαν μόνο δύο Depon, όταν από τον επίσημο ιατρικό φάκελο προκύπτει η χορήγηση πληθώρας φαρμάκων που επιδρούν στο νευρικό σύστημα.
