Στο ίδιο έργο θεατές για μια ακόμη χρονιά. Μια χιονόπτωση, φαινόμενο φυσιολογικό για το χειμώνα, παρέλυσε τα πάντα στη χώρα. Τα πάντα εκτός από την εθνική οδό, που τα τελευταία χρόνια αποτελεί τη βιτρίνα του ελληνικού αστικού κράτους και όπου η κυβέρνηση είχε σχεδιάσει να δώσει τη μάχη των εντυπώσεων και της σύγκρισης με το πασοκικό 2004.
Η πρόβλεψη της ΕΜΥ ήταν ακριβέστατη, έγκαιρη και όλα ξετυλίχτηκαν σύμφωνα μ’ αυτή. Επομένως, είχαν όλο το χρόνο να προετοιμαστούν. Και… προετοιμάστηκαν. Ο Παυλόπουλος συγκέντρωσε όλες τις δυνάμεις στην εθνική οδό, η Τροχαία συμπεριφέρθηκε σαν κέρβερος σε όσους δε φορούσαν αλυσίδες στ’ αυτοκίνητά τους, απαγόρευσαν την κυκλοφορία φορτηγών και είναι γεγονός πως εκεί τα πράγματα εξελίχθηκαν σχετικά ομαλά. Για να ‘χουν να δείχνουν εικόνες οι τηλεοράσεις, που είχαν εγκαταστήσει μόνιμα συνεργεία.
Από εκεί και πέρα, όμως… γαία πυρί μιχθήτω. Δε μιλάμε μόνο για τα 120 χωριά που αποκλείστηκαν, φαινόμενο που το βλέπουμε κάθε χρόνο. Μιλάμε για το χάλι των επαρχιακών δρόμων, μιλάμε για τον αποκλεισμό ακόμα και του κέντρου της Αθήνας, μιλάμε για το κλείσιμο του «Ελ. Βενιζέλος», του «πιο σύγχρονου αεροδρόμιου της Ευρώπης» και της Αττικής Οδού, που αποτελεί δείγμα της «υπεροχής του ιδιωτικού τομέα». Ευτυχώς, δηλαδή, που η χιονόπτωση ξεκίνησε Κυριακή, μέρα αργίας. Σκεφτείτε τι θα γινόταν έτσι και ξεκινούσε Δευτέρα, με τον κόσμο όλο στις δουλειές του.
Επιτρέπεται να κλείνει ένα καινούργιο αεροδρόμιο; Επιτρέπεται να κλείνει ένας δρόμος στον οποίο κάθε αυτοκίνητο πληρώνει 2,70 ευρώ διόδια; Επιτρέπεται να μην κυκλοφορεί ο ηλεκτρικός από Πατήσια μέχρι Κηφισιά; Επιτρέπεται να μη κυκλοφορούν τρόλει και λεωφορεία πλην ελάχιστων γραμμών; Επιτρέπεται να κλείνουν κεντρικές οδικές αρτηρίες ή να μη μπορείς να κυκλοφορήσεις σ’ αυτές παρά μόνο με αλυσίδες; Πώς θα λειτουργήσει μια πόλη χωρίς μέσα μαζικής μεταφοράς; Γιατί, άντε, να δεχτούμε πως δε μπορούσαν να καθαριστούν όλοι οι δρόμοι, όμως το να μην υπάρχουν μέσα μαζικής μεταφοράς δε στέκεται με τίποτα.
Ομως, το αυτί των κυβερνώντων, μεγάλων και μικρών, κυβέρνησης και δημάρχων, δεν ιδρώνει. Το ‘χουν βρει το παραμύθι. Φταίνε τα «ακραία καιρικά φαινόμενα», φταίνε και οι «ασυνείδητοι» και «ηλίθιοι» «συμπολίτες μας», που βγαίνουν χωρίς αλυσίδες. Αυτή τη φορά, όμως, δεν είχαν τέτοιο άλλοθι. Ηταν Κυριακή και ο κόσμος βγήκε για βόλτα στη γειτονιά, με τα πόδια. Λίγα αυτοκίνητα κυκλοφόρησαν, τα περισσότερα με αλυσίδες, ελάχιστα ήταν τα τροχαία ατυχήματα και τα μποτιλιαρίσματα. Ετσι, φάνηκε ακόμα περισσότερο η γύμνια του κρατικού και αυτοδιοικητικού μηχανισμού. Τα ΜΜΜ ακινητοποιήθηκαν. Οι δήμαρχοι καθάρισαν μόνο μερικούς κεντρικούς δρόμους, λες και αυτό έχει καμιά σημασία όταν δε μπορείς να βγεις από το σπίτι σου για να φτάσεις στον κεντρικό δρόμο, ενώ δεν υπάρχει λεωφορείο ή τρόλεϊ για να πας στον προορισμό σου. Κι αυτό έγινε μόνο το πρωί της Κυριακής, μετά το πρώτο κύμα χιονιού. Από το μεσημέρι της Κυριακής που άρχισε το δεύτερο κύμα τα πάντα εγκαταλήφθηκαν και έκλεισαν ακόμα και κεντρικές αρτηρίες, ενώ ΥΠΕΧΩΔΕ και νομαρχία αντάλλασαν επιστολές για το ποιος έχει την ευθύνη να ρίξει αλάτι (εδώ έχουμε μείνει ακόμα στο αλάτι!). Κι ας μη μιλήσουμε για την ιδιωτικοποιημένη ΔΕΗ με το λειψό προσωπικό που έτρεχε και δεν προλάβαινε και για την υπό ιδιωτικοποίηση ΕΥΔΑΠ με το επίσης λειψό προσωπικό. Περπατούσες στο δρόμο κι έβλεπες χιόνι με χρώμα και άρωμα σκατού από τους φρακαρισμένους υπονόμους που «ξεμπούκωναν» μέσω των φρεατίων τους. Μιλάμε όχι μόνο την Κυριακή, αλλά και τη Δευτέρα.
Ολα, όμως, ήταν μια χαρά ρυθμισμένα τηλεοπτικά. Με ναυαρχίδα το MEGA των μεγαλοεργολάβων, που τα έβρισκε όλα εντάξει, εκτός από τη συμπεριφορά των «συμπολιτών μας». Ρέστα έδωσαν οι συντάκτες του. Αλλά και στ’ άλλα κανάλια δεν πήγαν πίσω. Ψέλλιζαν καμιά κριτικούλα κι αμέσως τσοντάριζαν την επωδό: «Δε μπορούμε να τα περιμένουμε όλα από το κράτος, δεν είμαστε χώρα που χιονίζει συχνά, έχουμε έκτακτα φαινόμενα κ.λπ.». Ναι, δεν είμαστε Αυστρία ή Ελβετία, όμως μια φορά το χρόνο έχουμε τέτοια φαινόμενα. Γιατί δεν υποχρεώνουν τη «Χόχτιφ» να έχει τα απαιτούμενα μηχανήματα ώστε να μη κλείνει το αεροδρόμιο; Το ίδιο τους εργολάβους της Αττικής Οδού. Γιατί δεν έχουν στην αποθήκη εξοπλισμό για να κυκλοφορούν λεωφορεία και τρόλεϊ; Απλή είναι η απάντηση. Διότι αυτό κοστίζει και θα ‘πρεπε να κόψουν από τα κέρδη.
Κατά τα άλλα, χωρίς τσίπα, όπως συμβαίνει πάντοτε με τους αστούς πολιτικούς, Ρουσόπουλος και Παυλόπουλος βγήκαν και μοίραζαν συγχαρητήρια σε εαυτούς και αλλήλους, παραπέμποντας με νόημα σε συγκρίσεις με ανάλογα φαινόμενα επί ΠΑΣΟΚ. Οσο για τα «καρφώματα» δικών τους στελεχών, όπως ο δήμαρχος Αθήνας Ν. Κακλαμάνης, τα αγνόησαν εντελώς. Αλλωστε, σε λίγες μέρες το χιόνι έλιωσε, η θερμοκρασία ανέβηκε και αυτοί έμειναν με την ευχαρίστηση ότι έστω και για λίγες μέρες ξαλάφρωσαν από τη σκανδαλολογία που τόσο τους πιέζει.
