Μεγάλες ανατροπές στη δασική νομοθεσία
Την περασμένη Πέμπτη, άρχισε στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου η συζήτηση του νομοσχεδίου με τίτλο «Συμπλήρωση των διατάξεων περί Εθνικού Κτηματολογίου και άλλες ρυθμίσεις».Την ερχόμενη Τρίτη θα γίνουν δύο ακόμη συνεδριάσεις της επιτροπής, στο πλαίσιο της λεγόμενης πρώτης ανάγνωσης, και την Πέμπτη 13 Ιούνη θα ολοκληρωθεί η συζήτηση στην Επιτροπή με τη λεγόμενη δεύτερη ανάγνωση. Η συζήτηση στη δεύτερη ανάγνωση επισπεύ-στηκε, γιατί το ζήτησε ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Στ. Καλαφάτης (κανονικά η συζήτηση θα έπρεπε να γίνει στις 18 Ιούνη). Το νομοσχέδιο θα εισαχθεί στην ολομέλεια της Βουλής για συζήτηση και ψήφιση στις 18 Ιούνη.
Το νομοσχέδιο κατατέθηκε στη Βουλή στις 30 Μάη του 2013, ενώ στην αρχική του έκδοση είχε αναρτηθεί στις 28 Νοέμβρη του 2012 στην ιστοσελίδα του ΥΠΕΚΑ για την περιβόητη δημόσια διαβούλευση, η οποία ολοκληρώθηκε στις 8 Δεκέμβρη. Στη συνέχεια επανήλθε στα γραφεία των μυστικοσυμβούλων και του ειδικού γι’ αυτές τις περιπτώσεις Γενικού Γραμματέα Χωροταξίας και Αστικού Περιβάλλοντος και προέκυψε ένα διαφορετικό νομοσχέδιο, με τον ίδιο τίτλο («Συμπλήρωση των διατάξεων για το Εθνικό Κτηματολόγιο και άλλες ρυθμίσεις») καθαρά για ξεκάρφωμα. Η στόχευση τόσο του αναπληρωτή υπουργού ΥΠΕΚΑ όσο και της τρικομματικής κυβέρνησης ήταν άλλη. Επιδιώκουν να επιφέρουν σημαντικές ανατροπές στη δασική νομοθεσία και με φωτογραφικές διατάξεις να διαιωνίσουν το σκάνδαλο του Πόρτο Καρράς και άλλων ιδιωτικών συμφερόντων. Αυτό έκαναν στο διάστημα ανάμεσα στην ολοκλήρωση της λεγόμενης δημόσιας διαβούλευσης και την κατάθεση του νομοσχέδιου στην βουλή.
Σχολιάζοντας, παρενθετικά, αυτή τη ριζική αλλαγή του νομοσχεδίου, έχουμε να επισημάνουμε ότι επιβεβαιώνεται για μια φορά ακόμη η θέση μας ότι η περιβόητη δημόσια διαβούλευση γίνεται μόνο και μόνο για να συγκαλύψει το γεγονός, ότι τα νομοσχέδια που συντάσσονται στα υπουργικά γραφεία εξυπηρετούν βασικά τα μεγάλα καπιταλιστικά συμφέροντα και προκειμένου να συγκαλυφθεί αυτή η πρακτική επινοήθηκε η δημόσια διαβούλευση.
Η φωτογραφική διάταξη, με την οποία επιχειρείται να διαιωνιστεί το σκάνδαλο του Πόρτο Καρράς, που έχει πολιτογραφηθεί ως σκάνδαλο του πρώην υφυπουργού Οικονομίας Χ. Πάχτα, έχει ως εξής:
«Εκτάσεις που έχουν απωλέσει το δασικό τους χαρακτήρα πριν την 11/6/1975 λόγω επεμβάσεων που έλαβαν χώρα με βάση σχετική διοικητική πράξη, η οποία καλύπτεται από το τεκμήριο νομιμότητας, δεν χαρακτηρίζονται ως δάση ή δασικές εκτάσεις, κατά την διαδικασία του άρθρου 14 του ν. 998/1979 και δεν κηρύσσονται αναδασωτέες. Το ανωτέρω εδάφιο εφαρμόζεται και για τις περιπτώσεις ιδιωτικών εκτάσεων υπό την προϋπόθεση ότι η μεταγραφή των τίτλων κτήσεως έχει συντελεστεί προ της ενάρξεως ισχύος του ν. 998/1979.
Για τις εκτάσεις αυτές για τις οποίες έχει εκδοθεί νομίμως οικοδομική άδεια η οποία δεν έχει ανακληθεί ή ακυρωθεί για την έκδοση νέας άδειας προσθήκης δεν απαιτείται η χορήγηση σχετικής βεβαίωσης από το αρμόδιο Δασαρχείο, μέχρι την κύρωση του δασικού χάρτη» (οι εμφάσεις δικές μας).
Η διάταξη αυτή είναι φωτογραφική και εξυπηρετεί άμεσα τα συμφέροντα του Ιδιοκτήτη του συγκροτήματος Πόρτο Καρράς Κ. Στέγγου, που θέλει να νομιμοποιήσει τον αποχαρακτηρισμό δάσους17.630 στρεμμάτων στο Νέο Μαρμαρά Χαλκιδικής και στη συνέχεια να πατήσει πάνω σ’ αυτή τη νομιμοποίηση για να ακυρώσει την απόφαση 2684/2013 του προϊστάμενου του Τμήματος Οικοδομικών Αδειών και Ελέγχου Κατασκευών της Πολεοδομίας Πολυγύρου Μ. Τοτικίδη, με την οποία ανακλήθηκε για τρίτη φορά η οικοδομική άδεια 199/2010. Αδεια με την οποία ο Κ. Στέγγος έχει δύο δυνατότητες: Πρώτον, να οικοδομήσει 585 πολυτελείς βίλες και να τις μοσχοπουλήσει, μια και υπάρχουν καπιταλιστές, ντόποιοι και ξένοι , που έβγαλαν υπερκέρδη και θέλουν να έχουν και μία βίλα στο φυσικό παράδεισο της Χαλκιδικής. Δεύτερον, να χρησιμοποιήσει ως προίκα αυτή την οικοδομική άδεια, προκειμένου να μοσχοπουλήσει το συγκρότημα του Πόρτο Καρράς, που χρωστάει πολλά εκατ. και στους εργαζόμενους σ’ αυτό.
Με το άρθρο 38, παρ. 1 του νόμου 998/1979, δάση ή δασικές εκτάσεις που έχουν ξεχερσωθεί και δεν έχουν χρησιμοποιηθεί για άλλους σκοπούς ή, εάν έχουν χρησιμοποιηθεί και η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί ( πριν την 11η Ιού-νη του 1975 που έχει κυρωθεί το σύνταγμα) είναι αναστρέψιμη, δεν χάνουν τον χαρακτήρα τους και κηρύσσονται αναδασωτέα, ανεξάρτητα από το εάν το ξεχέρσωμα πριν την 11η Ιούνη του 1975 είχε γίνει με νόμιμες και έγκυρες αποφάσεις της διοίκησης. Οσες αποφάσεις του ΣτΕ εκδόθηκαν μέχρι σήμερα και αφορούσαν περιπτώσεις νομίμων επεμβάσεων (ξεχερσωμάτων δασών και δασικών εκτάσεων) δικαίωσαν μόνο τις περιπτώσεις που η κατάσταση που είχε διαμορφωθεί ήταν μη αναστρέψιμη.
Συνεπώς, η νομολογία που είχε διαμορφωθεί δικαίωνε μόνο την εξαίρεση, δηλαδή τα «νόμιμα» ξεχερσώματα δασών και δασικών εκτάσεων, στα οποία οι καταστάσεις που διαμορφώθηαν δεν ήταν αναστρέψιμες. Ενα τέτοιο παράδειγμα είναι η περίπτωση της ΠΕΤΡΟΛΑ του Λάτση στην Ελευσίνα, όπου ο καπιταλιστής είχε κατασκευάσει κτίρια και δεξαμενές πετρελαίου. Με τη νέα διάταξη που εισάγεται τα πράγματα αλλάζουν ριζικά όσον αφορά τις περιπτώσεις των ξεχερσωμάτων δασών και δασικών εκτάσεων.
Καταρχάς, καταργείται η παράγραφος 1 του άρθρου 38 του νόμου 998/1979 και έτσι πλέον όσοι ή όσες είχαν αποφάσεις της δημόσιας διοίκησης, πριν την 11η Ιού-νη του 1975, για ξεχερσώματα δασών και δασικών εκτάσεων έχουν εσαεί το δικαίωμα να παρεμβαίνουν σ’ αυτές και εάν ακόμη δεν έκαναν την παραμικρή επέμβαση πριν τον Ιούνη του 1975. Γιατί τα δάση αυτά και οι δασικές εκτάσεις θα έχουν χάσει οριστικά το δασικό τους χαρακτήρα. Αυτό το κρατάμε αυτό και επιστρέφουμε στις ενέργειες του ιδιοκτήτη του Πόρτο Καρράς.
Από τις αρχές του 2000 η εταιρία του Πόρτο Καρράς είχε δοκιμάσει πολλές φορές να αποχαρακτηρίσει την έκταση των 17.630 στρεμμάτων δάσους και τελικά έφτασε στην περιβόητη (ν)τροπολογία Πάχτα. Εφτασε μέχρις εκεί, γιατί μετά το 1987 είχε καταργηθεί η αποικιοκρατικού τύπου σύμβαση του Καρρά, με την οποία είχε αποχαρακτηριστεί η έκταση, ενώ με βάση την ίδια σύμβαση δεν προβλεπόταν η κατασκευή 585 πολυτελών βιλών, όπως ψευδώς ισχυρίζεται η εταιρία του Πόρτο Καρράς. Η εταιρία δεν το έβαλε κάτω, γιατί είχε και έχει την υποστήριξη κυβερνητικών. Δεν θα πάμε πολύ παλιά, θα αναφέρουμε μόνο την περίπτωση που οι νομικοί σύμβουλοι του Πόρτο Καρράς πίεζαν το 2009 τον πρώην δασάρχη Πολύγυρου να αποχαρακτηρίσει μεγάλο τμήμα του δάσους των 17.630 στρεμμάτων, προσκομίζοντας μια απόφαση του ΣτΕ, με την οποία νομιμοποιούνταν το ξεχέρσωμα δάσους που είχε συντελεστεί πριν τον Ιούνη του 1975 και είχε δημιουργηθεί κατάσταση μη αναστρέψιμη. Αυτή η απόπειρα της εταιρίας έπεσε στο κενό, γιατί ο πρώην δασάρχης Πολυγύρου φοβήθηκε να παρανομήσει. Δεν το κρύβουμε ότι σ’ αυτή τη θετική εξέλιξη συμβάλαμε και εμείς, γεγονός που γνωρίζουν. όλοι οι υπηρεσιακοί παράγοντες που είχαν εμπλακεί σ’ αυτή την υπόθεση.
Το Σεπτέμβρη του 2010, η εταιρία του Πόρτο Καρράς κατόρθωσε, με τη βοήθεια του πρώην νομάρχη και νυν δημάρχου Πολυγύρου Ζωγράφου και άλλων παραγόντων να εκδώσει την παράνομη οικοδομική άδεια 199/2010, η οποία στις 28 Απρίλη του 2013 ανακλήθηκε για τρίτη φορά.
Αυτό δυσαρέστησε τον Κ. Στέγγο που έβαλε λυτούς και δεμένους προκειμένου να πετύχει ξανά τον αποχαρακτηρισμό του δάσους των 17.630 στρεμμάτων, που αποτελούσε και αποτελεί βασικό εμπόδιο για τη νομιμοποίηση της οικοδομικής άδειας 199/2010. Τελικά, ο Κ. Στέγγος κατορθώνει να κάνει το πρώτο βήμα για να πετύχει τον αποχαρακτηρισμό του δάσους των 17.630 στρεμμάτων με την εμβόλιμη αυτή διάταξη, που εισήγαγε την τελευταία στιγμή ο Σ. Καλαφάτης, που στην ιστορία θα μπει στο ίδιο κάδρο με τον Χ. Πάχτα.
Λόγω κακής πρόβλεψης ως προς την έκταση του χώρου στον οποίο θα αναπτύσαμε το άρθρο μας αυτό, δεν μπορούμε να ολοκληρώσουμε τα επιχειρήματά μας γι’ αυτή την φωτογραφική διάταξη. Αναγκαστικά θα κλείσουμε απότομα και θα συνεχίσουμε κατ’ ανάγκη στο επόμενο φύλλο της «Κ», έχοντας να πούμε πολλά ακόμη.
Γεράσιμος Λιόντος
