Την Τετάρτη 13 Απρίλη για μια ακόμα φορά οι φοιτητές θα προσέλθουν στις κάλπες για να ψηφίσουν την παράταξη της αρεσκείας τους. Αυτό το «αρεσκείας τους» λέγεται κυριολεκτικά, χωρίς να επιβαρύνεται από καμία πολιτική χροιά, μιας και η πολιτική απουσιάζει από τους πανεπιστημιακούς χώρους. Οι φοιτητικές εκλογές αποτελούν τη νεανική εκδοχή των κοινοβουλευτικών εκλογών, αντικατοπτρίζουν την λογική της ανάθεσης που υπάρχει στην κοινωνία, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζουν τον νέο για το δρόμο της απάθειας, του βολέματος και του κοινοβουλευτικού κρετινισμού.
Θα «φωνάξουν» κάποιοι αναγνώστες ότι υποτιμούμε τη συμμετοχή και την πάλη μέσα από τα φοιτητικά όργανα. Το ερώτημα, όμως, που τίθεται για ένα ανατρεπτικό φοιτητικό κίνημα είναι αν η «συμμετοχή στα όργανα» αποτελεί πολιτική διαδικασία ζύμωσης. Αν η διαδικασία των εκλογών, στη σημερινή συγκυρία, φέρνει μια μερίδα των φοιτητών κοντά στην αναζήτηση για την επαναστατική ανατροπή ή έστω για την αλλαγή των δυσμενών συσχετισμών. Τίποτα από τα παραπάνω δεν συμβαίνει. Αυτοί που κατεβαίνουν να ψηφίσουν το κάνουν όχι γιατί εγκρίνουν τη μια η την άλλη πολιτική, αλλά επειδή η κοινοβουλευτική λογική έχει απλώσει βαθιά τις ρίζες της. Τόσο που ακόμα και ανατρεπτικά στοιχεία του φοιτητικού κινήματος παραπλανιούνται συγχέοντας την κοινωνική συμμετοχή με την εκλογική, δυο διαδικασίες που σήμερα είναι απόλυτα διαχωρισμένες.
Το φοιτητικό κίνημα έχει σημειώσει αντιδραστική στροφή. Ακόμα και οι τελευταίες κινητοποιήσεις αυτό δείχνουν. Ο,τι έγινε ήταν μέσα στα πλαίσια του «ευρύτερου χώρου» και μάλλον δεν άγγιξε καθόλου τον εκτός των τειχών κόσμο, ενώ αντίθετα τονώθηκε το ηθικό όλων αυτών που δίνουν πελατειακό χαρακτήρα στην πολιτική. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα πολιτικής παρακμής είναι το πατροπαράδοτο ξύλο της κολόνας μεταξύ ΠΚΣ και ΕΑΑΚ. Κάθε χρόνο, το βράδυ πριν ανοίξουν οι κάλπες μαζεύονται στη Νομική και χωρίζουν τους χώρους αφισοκόλλησης. Την περίφημη κολόνα την αφήνουν για το τέλος. Ετσι, μόλις τελειώσει η μοιρασιά, τα δυο γκρουπ στοιχίζονται μπροστά από την κολόνα έτοιμα για μάχη.
«Αυτή η κολόνα είναι δική μας», λένε οι μεν «Κάτω τα χέρια από την κολόνα μας», απαντούν οι δε. Μετά αρχίζει το γνωστό σπρώξιμο, ξεφεύγει και καμιά μπουνιά και όποιος χάσει είναι υποχρεωμένος να αποχωρήσει. Αυτοί βλέπετε είναι οι κανόνες. Μιας και αυτό γίνεται κάθε χρόνο, είπαμε φέτος με τους συντρόφους της «Κ» να διοργανώσουμε διαγωνισμό στοιχήματος. Ο γράφων δίνει ένα προς εβδομήντα στην ΠΚΣ. Είναι βέβαιο ότι φέτος θα είναι ο κατακτητής της κολόνας. Αν κάποιος επιθυμεί να ποντάρει, ας επικοινωνήσει μαζί μας. Να πούμε όμως (για το fair play) ότι τα τελευταία χρόνια η ΠΚΣ έχει το πάνω χέρι, άρα μάλλον και φέτος η κολόνα θα γίνει δική της. Οσο για το τι θα γίνει με τις εκλογές, αυτό μας αφήνει παγερά αδιάφορους. Ο στίβος βρίσκεται αλλού.
Γιάννης Ξ.
