Eρώτημα, λέει, υπέβαλε η Κεραμέως στο ΙΕΠ, ζητώντας «οδηγίες» για το πώς θα γίνει η «ενημέρωση» των μαθητών, καθώς «στην Ευρώπη διεξάγεται μία πολεμική σύρραξη και μας κατακλύζουν σκληρές εικόνες και πληροφορίες χωρίς φίλτρο». Βεβαίως, το ΙΕΠ έσπευσε αμέσως να ανταποκριθεί θετικά.
Η Κεραμέως είναι μέλος της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που αναφανδόν και χωρίς κανέναν ενδοιασμό υλοποιεί από την πρώτη στιγμή την πολιτική του «ανήκομεν εις την Δύσιν», δηλαδή είμαστε προσδεδεμένοι, ως ελληνικός καπιταλισμός, στο άρμα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και των ιμπεριαλιστών της ΕΕ και γι’ αυτό στην αντιπαράθεση με τον άλλο ιμπεριαλισμό, τον ρωσικό, για το ξαναμοίρασμα των σφαιρών επιρροής, έχουμε επιλέξει συνειδητά να υπηρετήσουμε τα συμφέροντα των αμερικανών και ευρωπαίων ιμπεριαλιστών. Συνεπώς, η υπουργός Παιδείας δεν «δικαιούται για να ομιλεί» για πληροφορίες που έρχονται και διαχέονται μέσα από τα αστικά «πετσωμένα» ραδιοκάναλα «χωρίς φίλτρο». Το φίλτρο είναι ένα και μοναδικό: η αισχρή προπαγάνδα των αμερικανών και ευρωπαίων ιμπεριαλιστών και της ελληνικής αστικής τάξης, που θεωρεί άδικο τον πόλεμο μόνο από την πλευρά των ιμπεριαλιστών της Ρωσίας.
Την Κεραμέως, λέει, την απασχολεί «ο φόβος, το άγχος και η σύγχυση των μαθητών και των μαθητριών». Η «προσέγγιση» του θέματος του πολέμου στην Ουκρανία, που θα γίνει στα σχολεία, «θα τους βοηθήσει να εκφράσουν τους προβληματισμούς και τα συναισθήματά τους και να αισθανθούν ασφάλεια και αισιοδοξία για το μέλλον».
Εδώ πραγματικά η υποκρισία ξεχειλίζει. Οι αστικές κυβερνήσεις, μέρος του εποικοδομήματος του καπιταλισμού, που εναλλάσσει την προώθηση των συμφερόντων του πότε με την ειρήνη και πότε με βίαια μέσα, με τον πόλεμο, είναι αποκλειστικά υπεύθυνες για τη δημιουργία άγχους, φόβου και ανασφάλειας στη νέα γενιά. Μήπως έχουμε ξεχάσει τις στρατιές των ανέργων, τη συντριβή των ονείρων για μόρφωση, σπουδές και δουλειά, για αξιοπρεπή διαβίωση σε συνθήκες ειρήνης; Μήπως δεν ξέρουμε τη φοβερή ανασφάλεια, την απαισιοδοξία για το μέλλον, που έχουν κάνει εκατοντάδες νέους να πάρουν των οματιών τους και να ξενιτεύονται προκειμένου να επιβιώσουν; Μήπως δεν ξέρουμε ότι ο καπιταλισμός ανάβει εστίες πολέμου και ξεριζώνει στρατιές άμαχου πληθυσμού παντού στον πλανήτη;
Χίλια δυο θα μπορούσαμε να αναφέρουμε που δημιουργούν φόβο και ανασφάλεια στα παιδιά της εργαζόμενης κοινωνίας, και για τα οποία υπεύθυνοι είναι αποκλειστικά το κεφάλαιο και οι πολιτικοί διαχειριστές του.
Η μόνη ελπίδα σε αυτού του είδους τις συζητήσεις που θα γίνουν στα σχολεία είναι να διαπεράσει τη μαύρη προπαγάνδα η φωνή των φωτισμένων εκπαιδευτικών, των ταξικών ανθρώπων.
Γιούλα Γκεσούλη
