Το δόγμα Γκέμπελς είναι γνωστό: «Πες, πες, στο τέλος κάτι θα μείνει». Οι φασίστες και οι ακροδεξιοί το έχουν ενστερνιστεί και το εφαρμόζουν με συνέπεια. Στην αστική πολιτική, όμως, υπάρχει μια λεπτή γραμμή που αν την περάσεις, το δόγμα Γκέμπελς γίνεται μπούμερανγκ και σε χτυπάει. Αυτή τη γραμμή την ορίζει ο βαθμός γνώσης του ακροατήριου. Αν επαναλαμβάνεις συνεχώς ένα ψέμα, ενώ το ακροατήριο γνωρίζει πως είναι ψέμα, το δόγμα Γκέμπελς μετατρέπεται σε συνταγή αποτυχίας.
Η μικρή αυτή εισαγωγή αναφέρεται στο περιβόητο «καλάθι του νοικοκυριού». Την ώρα που γραφόταν το άρθρο, στην εκπομπή του Νίκου Μπογιόπουλου στον Real FM ο πρύτανης των ελλήνων γκαλοπατζήδων, ο Δημήτρης Μαύρος της MRB, εξηγούσε πως στην τελευταία δημοσκόπηση της εταιρίας του (παραγγελία του καναλιού ΟΡΕΝ) το «καλάθι του νοικοκυριού» έπιασε πάτο. Μόλις ένα 6,6% εμφανίζεται να θεωρεί ότι σίγουρα θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση της ακρίβειας. Μαζί με το «μάλλον ναι», συγκεντρώνεται ένα ποσοστό 33%, ενώ το «μάλλον όχι» πιάνει 30,2% και το «σίγουρα όχι» 30,9%. Δηλαδή, πάνω στο ξεκίνημά του, το «καλάθι» είχε 61,1% αρνητικές γνώμες έναντι 33% θετικών γνωμών. Σχεδόν νταμπλ σκορ, όπως θα έλεγαν στο μπάσκετ.
Εμείς δεν πρόκειται ν’ αλλάξουμε γνώμη για τις δημοσκοπήσεις, επειδή κάποια στιγμή κάτι σε κάποια από δαύτες συμφωνεί με τις απόψεις μας. Τη γνώμη μας για το «καλάθι» της μεγάλης απάτης τη γράψαμε εξαρχής, αναλύοντας σε βάθος πώς στήνεται το «κόλπο». Και την αποτυχία της απάτης την προεξοφλήσαμε γράφοντας: Ο ακροδεξιός τηλεπλασιέ-τηλεμαϊντανός-υπουργός Ανάπτυξης αντιμετώπισε το «καλάθι» σαν τα… θαυματουργά νανογιλέκα που πουλούσε στην αφελή πελατεία του. Μόνο που η πελατεία του ήταν ενός συγκεκριμένου είδους και μπορούσε να της «σπρώχνει» ό,τι σαβούρα του άφηνε μεγάλο κέρδος. Εδώ ο άλλος, ο κολλητός του, πουλάει… χειρόγραφα του Ιησού και αγιασμένες από καλόγερους κηραλοιφές που… θεραπεύουν την CoviD! Oμως το «καλάθι» δεν απευθύνεται σε μια χούφτα «πυροβολημένους» θρησκόληπτους, ακροδεξιούς συνωμοσιολόγους και λοιπά κοινωνικά ρετάλια. Απευθύνεται σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό και αφορά την ίδια του την επιβίωση. Ο Γεωργιάδης προσπάθησε να εξαπατήσει έναν ολόκληρο λαό. Μ’ άλλα λόγια, δεν πήρε υπόψη του αυτή τη σοβαρή ποσοτική και ποσοστιαία διαφοροποίηση του target group (για να το πούμε με όρους καπιταλιστικού μάρκετινγκ). Και, φυσικά, την πάτησε.
Αναφέρουμε τη συγκεκριμένη δημοσκόπηση γιατί δείχνει δύο πράγματα. Πρώτο, ότι το «καλάθι» δεν είναι υπερασπίσιμο από τους γκαλοπατζήδες. Δεύτερο, ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει πάρει για τα καλά την κατηφόρα και οι μιντιάρχες (που παραγγέλλουν τα γκάλοπ) δεν της χαρίζουν πια εκείνα τα θριαμβευτικά ποσοστά των διαφορών 25% και 20% από τον ΣΥΡΙΖΑ και την πρωτοκαθεδρία στους λεγόμενους ποιοτικούς δείκτες. Ας σημειωθεί ότι, πέρα από το «καλάθι», το συγκεκριμένο γκάλοπ κατέγραψε ποσοστό 65,6% υπέρ του ότι «το κόμμα της ΝΔ γνώριζε τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του Πάτση αρκετό καιρό πριν από τη διαγραφή του (πολλούς μήνες πριν)», ενώ το «δεν γνώριζε» καταγράφεται στο ισχνότατο 13,8%! Η υπόθεση Πάτση καταγράφεται ως «πολύ» ή «αρκετά σοβαρό θέμα» σε ποσοστό 81,4% και η υπόθεση των υποκλοπών σε ποσοστό 65,5%. Ας επιστρέψουμε, όμως, στο καλάθι.
Το «αρχίδια καπαμά» που είπε στην κάμερα ο συνταξιούχος την πρώτη μέρα εφαρμογής του «καλαθιού» έδωσε τον τόνο. Γιατί; Οχι για την αθυροστομία καθεαυτή, αλλά επειδή η αθυροστομία περιέγραψε με εύστοχο και λακωνικό τρόπο την πραγματικότητα που διαπίστωσαν όλοι και όλες.
Ο ακροδεξιός τηλεπλασιέ-τηλεμαϊντανός-υπουργός του Μητσοτάκη δεν το έβαλε κάτω. Πιστός στο δόγμα Γκέμπελς, έκανε εκστρατεία και την επόμενη μέρα, διαφημίζοντας απροκάλυπτα και με αισχρό τρόπο τις αλυσίδες «Σκλαβενίτης» και «ΑΒ Βασιλόπουλος» (περισσότερο την πρώτη). Σήμερα, κατά την έναρξη της δεύτερης εβδομάδας του «καλαθιού» επισκέφθηκε κατάστημα της αλυσίδας «Μασούτης», επειδή, όπως είπε, «το σύνολο της αξίας του καλαθιού “Μασούτη“ αυτήν την εβδομάδα είναι το μικρότερο».
Εσπευσε να πει πως «δεν θέλω να αδικήσω τις αλυσίδες και να κάνω σύγκριση», προφανώς επειδή η κίνησή του στις δύο μεγαλύτερες αλυσίδες την περασμένη εβδομάδα προκάλεσε θύελλα διαμαρτυριών από τους υπόλοιπους καπιταλιστές, που ενδεχομένως να έφτασαν μέχρι το Μαξίμου απ’ όπου να του τράβηξαν το αυτί.
Επιδόθηκε σε ένα παραλήρημα διαφήμισης του «καλαθιού», λέγοντας ακόμη και μπούρδες του τύπου «το καλάθι θα τραβήξει όλες τις τιμές των προϊόντων προς τα κάτω» και πως «εάν οι καταναλωτές μαζικά ρωτάνε για το καλάθι και αγοράζουν προϊόντα από το καλάθι, πρώτον και οι επώνυμες βιομηχανίες για να μη χάσουν πελατεία θα μειώσουν τις τιμές τους για να βάλουν προϊόντα στο καλάθι, αλλά και τα προϊόντα που είναι εκτός καλαθιού θα αναγκαστούν να τα κρατήσουν σε χαμηλότερες τιμές για να μην έχουν μεγάλη απώλεια και χάσουν πωλήσεις»!
Τα λαϊκά νοικοκυριά, αυτά που μετράνε και τη δεκάρα, ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει «προσφορές» στα σούπερ μάρκετ, γι’ αυτό ούτε τσίμπησαν ούτε θα τσιμπήσουν στη γκεμπελίστικη προπαγάνδα του ακροδεξιού-τηλεπλασιέ-υπουργού. Τα λαϊκά νοικοκυριά, ακόμη και αν δεν θυμούνται όλες τις τιμές, θυμούνται αυτές στα βασικά προϊόντα πρώτης ανάγκης. Και κυρίως διαθέτουν το αλάνθαστο κριτήριο του πορτοφολιού τους. Αν το πορτοφόλι προηγουμένως έφτανε για όλο το μήνα, ενώ τώρα φτάνει για τον μισό, τι να τους πει το καλάθι της απάτης; Οχι μόνο δεν τσιμπάνε αλλά το θεωρούν και φτύσιμο.
Ο Γεωργιάδης ποντάρει στα παπαγαλάκια που αναπαράγουν τα παραληρήματά του, όμως όταν ο κόσμος ξέρει την πραγματικότητα (και στη συγκεκριμένη περίπτωση την ξέρει, όπως είπαμε, πολύ καλά), ούτε ο Γεωργιάδης ούτε τα παπαγαλάκια μπορούν να τον κοροϊδέψουν. Αντίθετα, ζωντανεύουν στη σκέψη πάρα πολλών ανθρώπων το παλιό νεολαιίστικο σύνθημα «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι».
ΥΓ. Ο ακροδεξιός κατέθεσε και τροπολογία στη Βουλή (την ψήφισε ο κυβερνητικός λόχος) που προβλέπει να είναι μεγαλύτερα και έγχρωμα τα ταμπελάκια του «καλαθιού»! Οπως ακριβώς το λέει η παροιμία: Τι του λείπει του ψωριάρη, φούντα με μαργαριτάρι…
