O μέχρι στιγμής απολογισμός αναφέρει 36 νεκρούς και 72 τραυματίες, εκ των οποίων οι 6 είναι βαριά και νοσηλεύονται διασωληνωμένοι στις ΜΕΘ. Αγνοούμενοι; Αγνωστο πόσοι. Διασωθέντες; Αγνωστο πόσοι. Σχεδόν όλοι νέα παιδιά 20-25 ετών. Κυρίως φοιτήτριες και φοιτητές που επέστρεφαν στον τόπο σπουδών τους μετά το τριήμερο της Αποκριάς.
Η Hellenic Train (θυγατρική της ιταλικής Ferrovie dello Stato Italiane Group) ανακοίνωσε πως «την ώρα της σύγκρουσης επέβαιναν περίπου 350 επιβάτες»! Υπό την εποπτεία κρατικών αρχών επιβιβάστηκαν σε πέντε πούλμαν διασωθέντες επιβάτες, που μεταφέρθηκαν στη Θεσσαλονίκη. Κανείς δεν τους μέτρησε, κανείς δεν κατέγραψε τα ονόματά τους. Το μεσημέρι βγήκε ο εκπρόσωπος της Πυροσβεστικής και ανακοίνωσε ότι υπάρχουν 20 αγνοούμενοι. Λίγο μετά, ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας Τζιτζικώστας δήλωνε πως ο ακριβής αριθμός των αγνοούμενων δεν μπορεί να προσδιοριστεί, γιατί οι διασωθέντες κατέβηκαν από τα πούλμαν στη Θεσσαλονίκη και έφυγαν για τα σπίτια τους, χωρίς και πάλι να καταγραφούν!
Αυτά τα μικρά, τα στοιχειώδη, δείχνουν την παντελή ανικανότητα μιας κυβέρνησης και ενός κρατικού μηχανισμού να ανταποκριθούν σε απλά καθήκοντα. Οπως στο Μάτι έδιωχναν τον κόσμο από τη Λεωφόρο Μαραθώνος και τον έστελναν στα στενά, όπου μπλοκαρίστηκε και κάηκε, έτσι κι εδώ δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν από την πρώτη στιγμή πόσοι είναι οι αγνοούμενοι και να επικεντρώσουν τις προσπάθειες μπας και σώσουν μερικούς. Η διαχείριση της κυβέρνησης Μητσοτάκη θυμίζει διαχείριση της κυβέρνησης Τσιπροκαμμένων στο Μάτι. Να μην μαθευτεί ο συνολικός αριθμός των νεκρών, να γίνει διαχείριση ευθυνών, για να μην πέσουν στην κυβέρνηση.
Το μείζον, βέβαια, είναι πως εδώ έχουμε να κάνουμε με χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου, που ήδη προσπαθούν να το φορτώσουν σε έναν άνθρωπο, στον σταθμάρχη που οδήγησε τα δύο τρένα στην ίδια γραμμή. Εν έτει 2023, που η ψηφιακή τεχνολογία κάνει θραύση, που οι μυστικές υπηρεσίες σε παρακολουθούν από το κινητό σου καταγράφοντας ήχο και εικόνα, που κολλάς ένα gps στο αμάξι σου και παρακολουθείς από το κινητό πού βρίσκεται, αν είναι σταθμευμένο ή κινείται, σε μια χώρα που διαθέτει μία μόνο σιδηροδρομική γραμμή, σε τμήμα αυτής της γραμμής που είναι διπλό, το αν θα συγκρουστούν δύο αμαξοστοιχίες εξαρτάται από τους χειρισμούς που θα κάνει ένας μόνο άνθρωπος! Ετσι κι αυτός κάνει λάθος, δεν υπάρχει κανένας επιπλέον έλεγχος, ούτε ανθρώπινος (ένας δεύτερος άνθρωπος δίπλα στον σταθμάρχη), ούτε παλιομοδίτικος (να επικοινωνεί ο σταθμάρχης με τους μηχανοδηγούς και να του λένε σε ποια γραμμή κινούνται, ώστε να τσεκάρει αν το πέρασμα από το σταθμό έγινε σωστά) και βεβαίως καθόλου ηλεκτρονικός, όπως γίνεται σε όλο τον αναπτυγμένο καπιταλιστικό κόσμο.
Η Hellenic Train ακόμη δεν έκανε καμιά αναφορά στα αίτια του πολύνεκρου δυστυχήματος. Να δώσει έστω μια πρώτη εξήγηση. Δυο ανακοινώσεις έχει βγάλει μέχρι στιγμής και στις δύο δεν αναφέρει ακριβή αριθμό επιβατών! Φυσικά, εξέφρασε «τη βαθιά της θλίψη για το τραγικό δυστύχημα», έθεσε «στη διάθεση των νοσοκομείων, στα οποία έχουν μεταφερθεί οι τραυματίες του ατυχήματος, την τράπεζα αίματος που έχει δημιουργηθεί από τους εργαζόμενους της εταιρίας» και «με αίσθημα ευθύνης ενημέρωσε ότι πρωταρχικό και αποκλειστικό της μέλημα αυτή τη στιγμή είναι η φροντίδα και η απρόσκοπτη ολοκλήρωση της επιχείρησης εκκένωσης».
Τη συνέχεια μπορούμε να τα φανταστούμε. Θα τα ρίξει στην υπό κρατικό έλεγχο εταιρία που είναι υπεύθυνη για τις υποδομές. Αυτή, όμως, η Hellenic Train, γιατί εξακολουθούσε να κινεί τα τρένα «της» σ’ ένα δίκτυο-καρμανιόλα;
Χρονικό ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος
Στις αρχές του περασμένου Νοέμβρη, οι μηχανοδηγοί της Hellenic Train έστειλαν εξώδικο στον ΟΣΕ, τον υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, Κώστα Καραμανλή, και τον γενικό γραμματέα του υπουργείου, Γιάννη Ξιφαρά, με κοινοποίηση στη Hellenic Train και στη Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων. Σ’ αυτό το εξώδικο η Πανελλήνια Ενωση Προσωπικού Ελξης (ΠΕΠΕ) μιλούσε για «εικόνα απόλυτης διάλυσης στον ελληνικό σιδηρόδρομο». Είχαν ήδη σημειωθεί εκτροχιασμοί από τον Αύγουστο, που παρέμειναν κρυφοί. Οι μηχανοδηγοί προειδοποιούσαν για τα «χειρότερα». Και τα χειρότερα ήρθαν χθες τη νύχτα.
Η ΠΕΠΕ ζητούσε γραπτές απαντήσεις από το αρμόδιο υπουργείο Μεταφορών και τον ΟΣΕ για «την κακή κατάσταση της σιδηροδρομικής υποδομής, την έλλειψη συντήρησής της, τη μη λειτουργία φωτοσημάτων και τηλεδιοίκησης εδώ και πολλά έτη, τη μη λειτουργία του συστήματος ETCS (European Traffic Control System – του οποίου η θέση σε λειτουργία προστατεύει από το ανθρώπινο λάθος), η οποία δεν λειτούργησε ποτέ, παρά το γεγονός ότι έχει εγκατασταθεί στις μηχανές!». Απάντηση, φυσικά, δεν πήρε.
Η Hellenic Train ήταν πλήρως ενήμερη, αλλά εξακολούθησε να κινεί τα τρένα «της» υπ’ αυτές τις συνθήκες. Γιατί να ενδιαφερθεί για την ασφάλεια των επιβατών και των εργαζόμενων στα τρένα; Αυτή ενδιαφέρεται μόνο για τα κέρδη της, που βγαίνουν με πλιάτσικο. Κι αν «κάτσει η στραβή», ξέρει πού θα ρίξει τις ευθύνες: στον ΟΣΕ και στο κράτος, που έχουν την ευθύνη των υποδομών. Ξέρετε τι μας θυμίζει αυτό; Τους ναζί αξιωματικούς που υποστήριζαν ότι δεν είναι εγκληματίες πολέμου και εγκληματίες κατά αμάχων, γιατί αυτοί απλώς εκτελούσαν διαταγές.
Αν υπήρχε λίγο φιλότιμο, ο υπουργός Κ. Καραμανλής θα έπρεπε να έχει ήδη παραιτηθεί. Και ο γενικός του γραμματέας και οι διοικούντες τον ΟΣΕ. Τα χέρια τους είναι λερωμένα με το αίμα των θυμάτων. Δεν έχουν καν το ελαφρυντικό της άγνοιας, καθώς είχαν προειδοποιηθεί –πρόσφατα μάλιστα- από τους μηχανοδηγούς. Οι ευθύνες τους δεν είναι μόνο πολιτικές αλλά και ποινικές.
Τεράστιες είναι οι πολιτικές ευθύνες του Μητσοτάκη, που έκανε καμαρωτός-καμαρωτός επισκέψεις στον Καραμανλή τον μικρό, όχι για να ελέγξει αν κάνει καλά τη δουλειά του, αλλά για να φανεί ότι ο μικρός είναι φουλ μητσοτακικός και δεν συμφωνεί με τον μεγαλύτερο συνονόματο ξάδερφό του. Και κάθε φορά ανακοίνωνε, με το γνωστό ανατριχιαστικό χαμόγελό του, πόσο μειώθηκε ο χρόνος στα σιδηροδρομικά ταξίδια. Για την ασφάλεια των ταξιδιών τίποτα!
Με το θράσος που χαρακτηρίζει τη φάρα των αστικών πολιτικών και προσωπικά τον ίδιο, ο Μητσοτάκης πήγε στα Τέμπη και δήλωσε: «Ενα μπορώ να εγγυηθώ. Θα μάθουμε τα αίτια της τραγωδίας και θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να μην ξανασυμβεί ποτέ κάτι τέτοιο»!
Γι’ αυτό που ήδη συνέβη, για τόσες ζωές που χάθηκαν, δε θεωρεί πως έχει καμιά ευθύνη! Ούτε ο υπουργός Κ. Καραμανλής, που τον είχε δίπλα του, μολονότι είχε γράψει στα παλιά του τα παπούτσια το δραματικό εξώδικο των μηχανοδηγών. Ούτε ο άλλος υπουργός του, ο Θεοδωρικάκος, που τον είχε κι αυτόν δίπλα του, μολονότι οι υπηρεσίες του δεν είχαν κάνει τη στοιχειώδη καταγραφή επιβατών, θανόντων, τραυματισθέντων, διασωθέντων, ώστε να υπάρχει καθαρός αριθμός αγνοούμενων.
Το μόνο που ενδιαφέρει τον Μητσοτάκη είναι το πολιτικό κόστος, καθώς ήταν έτοιμος να προκηρύξει εκλογές. Το ίδιο και τον Τσίπρα, που δήλωσε ότι είναι «αδιανόητο αυτό που συνέβη» και ξαμόλυσε τον Παππά (ως αρμόδιο τομεάρχη) για να ξεπλυθεί μετά την ονειδιστική καταδίκη του και να φορτώσει την ευθύνη στην κυβέρνηση Μητσοτάκη (τις επόμενες μέρες θ’ αρχίσουν να το λένε πιο «χοντρά»).
Τα ελληνικά αστικά Μέσα κατηγορούν συνέχεια τον Ερντογάν για τις εγκληματικές ευθύνες του στον οικοδομικό τομέα, που οδήγησαν στην απώλεια τόσων δεκάδων χιλιάδων ζωών. Τον Μητσοτάκη, που έχει εγκληματικές ευθύνες για το ότι τα τρένα ταξιδεύουν στη μία και μοναδική ελληνική γραμμή με εμπειρικό τρόπο, που αδιαφόρησε προκλητικά για τις προειδοποιήσεις των εργαζόμενων στα τρένα, δεν ακούμε τίποτα.
Η ιδιωτικοποίηση σκοτώνει
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη φέρει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης, όμως δεν είναι άμοιρα ευθυνών όλα τα αστικά κόμματα που κυβέρνησαν τα προηγούμενα χρόνια και προώθησαν την ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ.
Επί ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε ο «εκσυγχρονισμός» με τη λεγόμενη «απελευθέρωση» των σιδηροδρομικών συγκοινωνιών και το σπάσιμο του ΟΣΕ σε επιμέρους εταιρίες, για να μπορεί να ξεπουληθεί το «φιλέτο» σε ιδιώτες καπιταλιστές και να μείνει ο «κατιμάς» στο κράτος.
Το 2017, επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, η ΤΡΑΙΝΟΣΕ ξεπουλήθηκε από το ΤΑΙΠΕΔ στη «Ferrovie dello Stato Italiane» έναντι του εξευτελιστικού τιμήματος των 45 εκατομμυρίων ευρώ. Το χρέος του ΟΣΕ (14,3 δισ. ευρώ) προστέθηκε στο κρατικό χρέος. Το προσωπικό μειώθηκε, καθώς υπάλληλοι μετήχθησαν σε άλλες θέσεις του δημοσίου. Οι ιταλοί μονοπωλητές έδωσαν 45 εκατομμύρια και πήραν το «φιλέτο», ενώ το δημόσιο φορτώθηκε ένα κόστος που άγγιξε τα 16 δισ. ευρώ!
Οι συριζαίοι, όμως, καμάρωναν επειδή έφεραν το «Ασημένιο Βέλος», μια μηχανή που ήρθε για να κάνει μόνο ένα ταξίδι επίδειξης και προπαγάνδας Θεσσαλονίκη-Κατερίνη και μετά επέστρεψε στην Ιταλία, γιατί η γραμμή δεν μπορούσε να σηκώσει ακόμη και παλαιότερης γενιάς γρήγορες μηχανές όπως το «Ασημένιο Βέλος».
Δεν έφτανε, όμως, το εξευτελιστικό τίμημα. Το ιταλικό μονοπώλιο υπέγραψε τον περασμένο Ιούλη σύμβαση Υποχρεώσεων Δημόσιας Υπηρεσίας με το ελληνικό υπουργείο Μεταφορών και εισπράττει 50 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο για να κάνει δρομολόγια στις… «άγονες γραμμές»! Η σύμβαση έχει 15ετή διάρκεια και –όπως αντιλαμβάνεστε- είναι καθαρά αποικιοκρατικού χαρακτήρα, όμως τα μονοπώλια είναι αχόρταγα. Προκειμένου να αυξήσουν την κερδοφορία τους δε διστάζουν μπροστά σε οποιοδήποτε έγκλημα.
Το ίδιο ισχύει και για το αστικό κράτος. Αντί να ρίξει λεφτά για την ασφάλεια των σιδηροδρομικών ταξιδιών, τα δίνει στα αχόρταγα μονοπώλια. Δεν παραλείπει, όμως, να οργανώνει φιέστες για να ανακοινώσει ο πρωθυπουργός μπροστά στις κάμερες πόσο μειώθηκε ο χρόνος για τη σιδηροδρομική διαδρομή Αθήνα-Θεσσαλονίκη. Και ο Τσίπρας και ο Μητσοτάκης έκαναν τέτοιες φιέστες, αδιαφορώντας για την ασφάλεια των ταξιδιών με τρένο. Αδιαφορώντας εγκληματικά ακόμη και όταν προειδοποιήθηκαν με εξώδικο από τους μηχανοδηγούς, όπως η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
ΥΓ. Εδώ μπορείτε να βρείτε μια έρευνα δημοσιευμένη το 2020. Ο τίτλος της είναι χαρακτηριστικός: «Προσοχή, δεν έχει σήμα» – Ερευνα του MIIR για τον «εκτροχιασμό» των συστημάτων ασφαλείας στον ελληνικό σιδηρόδρομο. Το ευρωπαϊκό σύστημα σηματοδότησης και ελέγχου των ελληνικών τρένων παραμένει μέχρι σήμερα ανολοκλήρωτο. Αποτέλεσμα: δεκάδες εκατομμύρια ευρώ κόστος για τα δημόσια ταμεία και πολλά θανατηφόρα ατυχήματα. Εντοπίσαμε τους λόγους.
Ρίξτε της μια ματιά. Θα βεβαιωθείτε ότι πρόκειται για ένα προαναγγελθέν έγκλημα, πίσω από το οποίο βρίσκεται ένα τεράστιο πλιάτσικο ξένων και ντόπιων εργολάβων, με τις ευλογίες των κυβερνήσεων.
