Μετά βαΐων και κλάδων παρουσιάστηκε ο «μεγάλος διαγωνισμός» για την εκμετάλλευση των πετρελαϊκών αποθεμάτων της Ελλάδας, που εντοπίζονται σε τρεις περιοχές: Πατραϊκός Kόλπος, Κατάκολο και Ιωάννινα. Για «μεγάλο ενδιαφέρον» και «αποκατάσταση της εμπιστοσύνης» που δίνει δυνατότητα στη χώρα μας «να ενισχύσει την γεωστρατηγική θέση και την ανταγωνιστικότητα της, για να καταφέρουμε να βγούμε από την κρίση» έκανε λόγο το ΥΠΕΚΑ διά στόματος του ίδιου του υπουργού Ε. Λιβιεράτου, ενώ τα διάφορα μπλογκ και σάιτ στο διαδίκτυο φούντωσαν από καμάρι! Η Ελλαδίτσα αντεπιτίθεται!
Η αλήθεια βέβαια είναι εντελώς διαφορετική. Το «μεγάλο ενδιαφέρον» ήταν μόλις οχτώ προσφορές συνολικά, από 11 εταιρίες (ούτε λόγος για τους κολοσσούς Exxon-Mobil, Shell, BP, Total κ.ά., που δεν ασχολούνται με τέτοια ψίχουλα). Για την περιοχή με τη μεγαλύτερη ποσότητα αποθεμάτων, τον Πατραϊκό Κόλπο (για τον οποίο γίνεται λόγος για 200 εκατ. βαρέλια, δηλαδή το 70% του συνόλου των αποθεμάτων) οι προσφορές ήταν μόλις δύο! Πράγμα καθόλου τυχαίο, αφού, σύμφωνα με τη διακήρυξη (βλ. https://www.ypeka.gr/Default.aspx?tabid=766&language=el-GR) «η πλέον υποσχόμενη δομή δεν διατρήθηκε από την κοινοπραξία που είχε τα δικαιώματα (1ος Γύρος Παραχωρήσεων) διότι ο ανάδοχος (Triton) επέστρεψε την περιοχή το 2001 για λόγους εσωτερικών επιχειρηματικών επιλογών. Η περιοχή (σ.σ. του Πατραϊκού Κόλπου) θεωρείται δύσκολη δεδομένου ότι παρόμοιοι γεωλογικοί στόχοι δεν έχουν διατρηθεί μέχρι σήμερα στον Ελλαδικό χώρο».
Στη δεύτερη κατά σειρά περιοχή από άποψη αποθεμάτων, τα Ιωάννινα, όπου σύμφωνα με τη διακήρυξη οι πρώτες εκτιμήσεις για τα αποθέματα είναι 50-80 εκατ. βαρέλια, επίσης τα πράγματα δεν είναι και πολύ ρόδινα: «Εκτιμάται ότι θα απαιτηθεί υψηλού κόστους σεισμική και γεωτρητική έρευνα για τον εντοπισμό πετρελαιοπιθανών γεωλογικών στόχων σε μεγάλα βάθη (> 4.000 μ.). Η γεώτρηση σε μία μεγάλη πετρελαιοπιθανή γεωλογική δομή δεν ολοκληρώθηκε για τεχνικούς λόγους (υψηλές πιέσεις) και η περιοχή επεστράφη από την κοινοπραξία που είχε τα δικαιώματα (2002, 1ος Γύρος Παραχωρήσεων)». Δηλαδή, στις δύο από τις τρεις περιοχές, που συγκεντρώνουν το 98% των αποθεμάτων, οι εταιρίες που είχαν αναλάβει πριν από δέκα χρόνια τις γεωτρήσεις τις επέστρεψαν πίσω! Στην τρίτη περιοχή (αυτή του Κατάκολου) τα εκτιμώμενα αποθέματα φτάνουν μόλις τα 3 εκατ. βαρέλια σε βάθος 2.5 χιλιομέτρων, δηλαδή πάνω από τον μέσο όρο του βάθους των πετρελαϊκών γεωτρήσεων (έρευνας και εκμετάλλευσης) που σύμφωνα με το υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ (βλ. https://205.254.135.7/dnav/ng/ng_enr_welldep_s1_a.htm) είναι γύρω στα 6000 πόδια (1830 μέτρα).
Ομως, πέρα από το «μεγάλο ενδιαφέρον» στο διαγωνισμό, τα νούμερα μιλάνε μόνα τους. Ακόμα κι αν παραβλέψουμε το γεγονός ότι τα αποθέματα αυτά αποτελούν εκτιμήσεις (δεν είναι δηλαδή αποδεδειγμένα σύμφωνα με την παγκόσμια πετρελαϊκή ορολογία), το σύνολό τους στην καλύτερη περίπτωση δεν ξεπερνά τα 283 εκατ. βαρέλια. Αν συνυπολογίσουμε ότι η κατανάλωση πετρελαίου στην Ελλάδα κυμαινόταν μεταξύ 400 και 450 χιλιάδων βαρελιών την ημέρα τη δεκαετία 2000-2010 (βλ. https://www.iea.org/papers/security/greece_2010.pdf) κι αν θεωρήσουμε ότι η κατανάλωση θα είναι γύρω στα 400 χιλιάδες βαρέλια την ημέρα (όπως το 2000), τότε τα αποθέματα των 283 εκατ. βαρελιών φτάνουν για 707.5 ημέρες, δηλαδή ούτε για δυο ολόκληρα χρόνια! Αυτά είναι τα «τεράστια αποθέματα»!
Για την ώρα, τα αποδεδειγμένα πετρελαϊκά αποθέματα της Ελλάδας είναι μόλις 10 εκατ. βαρέλια, που την κατατάσσουν στην 90ή θέση των χωρών με τα περισσότερα πετρελαϊκά αποθέματα, πολύ πιο κάτω και από την… Ουγκάντα που έχει 1 δισ. βαρέλια στο υπέδαφός της (γι’ αυτό και οι κάτοικοί της είναι τόσο… πλούσιοι). Στην περίπτωση που το «όνειρο» γίνει πραγματικότητα και η «Ελλαδίτσα» αποκτήσει 283 εκατ. βαρέλια πετρελαίου, θα ξεπεράσει κατά τι την επίσης «πλούσια» Αλβανία (η οποία έχει 199.1 εκατ. βαρέλια), αλλά θα είναι κάτω από το πιο «πλούσιο» Πακιστάν που διαθέτει 313 εκατ. βαρέλια (τα στοιχεία από τους Αμερικάνους βλ. https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/rankorder/2178rank.html).
Οπως βλέπετε, τα αποθέματα πετρελαίου που διαθέτει κάθε χώρα δεν είναι ευθέως ανάλογα με το πόσο πλούσιοι είναι οι κάτοικοί της. Οσο για τα «μεγάλα έσοδα» που θα έρθουν στο δημόσιο, όπως τόνισε με καμάρι ο πρώην υφυπουργός ΠΕΚΑ Γιάννης Μανιάτης, σε ημερίδα της Ακαδημίας Αθηνών με θέμα «Ελληνικοί υδρογονάνθρακες: από την έρευνα στην εκμετάλλευση», που έγινε τον περασμένο Απρίλη, αυτά εκτιμούνται σε 10 δισ. ευρώ σε βάθος 20-30 ετών! Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, με το Μνημόνιο μας κόβουν 11 με 12 δισ. ευρώ σε μερικά χρόνια (το πολύ σε μία τριετία, αν είμαστε… καλά παιδιά)! Κι αυτά τα πληρώνουν οι εργαζόμενοι, ενώ τα δισ. που θα πάρει το κράτος θα πάνε στους δανειστές. Αυτή είναι η περιβόητη «εθνική στρατηγική» της πετρελαϊκής εκμετάλλευσης, με την οποία μας ζαλίζουν πολλοί, από υπουργούς μέχρι τους νεοναζί! Αυτό που θα μείνει δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια ακόμη περιβαλλοντική καταστροφή και μια καλή μπάζα για διάφορες δευτεροκλασάτες πετρελαϊκές εταιρίες. Σε μια καπιταλιστική Ελλάδα, απόλυτα εξαρτημένη από μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (ΗΠΑ, ΕΕ), που καθορίζουν ανοιχτά και απροκάλυπτα την οικονομική της πολιτική, τι άλλο θα μπορούσαμε να περιμένουμε;
ΥΓ: Τόσο μεγάλη σημασία είχε ο διαγωνισμός για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων στην Ελλάδα, που η είδηση για το «μεγάλο διαγωνισμό» απουσιάζει παντελώς από πετρελαϊκά περιοδικά, όπως π.χ. το Oil & Gas Journal (βλ. https://www.ogj.com/)! Οσο κι αν ψάξαμε δεν βρήκαμε ούτε πέντε αράδες στο site του περιοδικού. Για τέτοια «διεθνή σημασία» μιλάμε! Εσείς τι πιστεύετε, ότι θα κώλωναν οι κολοσσοί που εγκατέλειψαν την Ελλάδα (Shell, BP) να βάλουν χέρι στα πετρέλαια, αν είχαν το οικονομικό όφελος που οι διάφοροι αναλυτές της δεκάρας μας παρουσιάζουν;
